Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Muhammed’in Mucize(!)leri-Hadislerdeki Akildisi Ve Bilimdisiliklar

Haziran 12, 2010

Akıldışı ve bilimdışı hadisler: 

Islam dininin iki yazili esasi vardir: 1) Kuran, 2)Hadisler..Hadisler içinde “sahih” denilen, yani, anlatanlarin yalan söylemedigine inanilan birkaç hadis kitabi vardir..Muhammed öldükten sonra, onunla beraber bulunanlarin anlattiklari $eylerdir, hadisler.. Islam dininin ne derece mantikli bir din oldugunu degerlendirmek isteyenlere, bu hadislerden örnekler aktaracagim.. 2000 yılını geride bıraktığımız bu çağda, ben bu uydurmalara inanmiyorum..Ama, “iyi” müslümanlarin “inanmasi” lazim. Ben, “inançsiz” oldugum için “inanmiyorum”. Çünkü, bunlara inanmak elimden gelmiyor..Bakalim, sizlerin degerlendirmesi nasil olacak?

Ağlayan kütük…

.. “Olay”, Muhammed’in 11 “sahabi”si (arkadaşı) tarafından “nakl” edilmiştir. (Bkz. Süleyman Nedvi, Ibid, c.4, s.1653, dipnot1) Bunlar arasında, Abdullah Ibn Abbas, Abdullah Ibn Ömer, Cabir Ibn Abdullah, Ebu Saidi’l-Hudri, Enes Ibn Malik, Übeyy Ibn Kab gibi ünlüler ve Peygamber’in karılarından Aişe de var. Böylesine bir saçmalıkta bile “sahabi”ler birleşebiliyorişte. Peygamber’in, “birer yıldız gibidirler, hangisine uyarsanız, doğru yolu bulursunuz!” diye övdüğü “sahabiler”..

Söz konusu olay, yani bir “mucize” olarak “hurma kütüğünün Peygamber için ağladığı”, “en sağlam” kabul edilen “hadis kitapları”nda da yer almakta, “tefsir kitapları”nda da..(Bkz.Tecrid, hadis no 126). “Olay”ı alıp yazanlar arasında Buhari de var. (Bkz. Kamil Miras,Sahih-I Buhari Muhtasarı Tecrid-I Sarih Tercemesi, Ankara 1966, (2.basım), c.3,s.76,77, 1 no.lu dipnot.)Dahası bu olayı içeren hadis, sağlamlık yönünden hadisçilerce en yüksek derece sayılan “mütevatir” derecesindedir. “Mütevatir hdis”tir, ya da bu mertebede görülmüştür.(Bkz.Kamil Miras,Ibid, c.3,s.79,4 no.lu not. Ayrıca; Bkz.Nedvi,Ibid,c.4,s.1652,1653) “Olay” nasıl olmuş? “Mescid’de mimber yoktu. Peygamber hutbe okurken, bir hurma kütüğüne dayanırdı. Sonra mimber yapıldı ve Peygamber mimibere çıkmıştı hutbe okumak için. Artık hurma kütüğüne dayanmıyordu. Tam o sırada bir “ağlama” sesi duyuldu. Kimine göre bir çocuk ağlamasına, kimilerine göreyse gebe, ya da yavrusunu arayan bir deve sesine benziyordu. Ama kesin olan şuydu: Bir ‘feryat’, ‘acı bir çığlık’ ya da ‘acılı ağlama’ türündendi. Kütükten peygamber ayrıldığı için olmuştu bu. Sarsılarak ağlayan kütüktü. Peygamberin daha önce dayanarak hutbe okuduğu hurma kütüğüydü. Dayanamıyordu ayrılığa. Ağlaması, inlemesi bundandı. Peygember hemen mimberden indi, elini kütüğe koydu. Ya da kucakladı onu. Kütük sesini yavaşlattı. Tıpkı susturulan bir çocuk gibiydi artık. Yavaş yavaş ağlayarak inledi. Ve sustu sonra. Bunun üzerine Peygamber konuşup şunları söyledi.:’Kütük, yanında işitmeye alışık olduğu zikrullah için (artık yanında hutbe okunmadığı için) ağladı.”(Bkz. Sahih-I Müslim,yay.Muhammed Abdulbaki,1972,Beyrut,c.4,s.2306,2307.Ay rıca Bkz.Süleyman Nedvi, Ibid,c.4,s.1656,1657.) “Mütevatir” derecesine ulaştığı bildirilen “hadis”in ve Peygamber’in arkadaşlarının anlattıkları böyle işte.

Muhammed’in Parmaklarından Su akıyor
Muhammed’in Çesme Olan Parmaklarından Sular Akıyor

Peygamberin ünlü arkadşlarından Enes anlatıyor: “Peygamber, arkadaşlarıyla birlikte Zevra’da bulunuyordu. Kendisine bir kap getirildi. Elini daldırdı kaba. Ve parmakları arasından sular fışkırmaya başladı. Topluluktaki herkes abdest aldı.” Katade, Enes’e “Orada kaç kişi vardı?” diye sormuştu da Enes, “300 kişi kadar vardık!” karşılığını vermişti.”(1) Peygamber’in arkadaşlarından Cabir anlatıyor: “Hudeybiye günü halk susamıştı. Peygamberin önündeyse bir su kovası bulunuyordu. O, onunla abdest aldı. Halk, akın etmişti bu suya. Peygamber ‘Ne istiyorsunuz?’ diye sordu. Yanına üşüşenler de, ‘Suyumuz yok. Ne abdest alacağımız, ne de içeceğimiz su var’ dediler. ‘Yalnızca senin yanındakinden başka!’ diye eklediler. Peygamber, alini su kovasına soktu. Ve birden, sular parmaklarından akmaya başladı. Tıpkı, çeşmeler gibi. Akan sulardan içtik, abdest aldık.” Cabir’e, ‘O sırada kaç kişi vardınız?’ diye soruldu. Cabir’in karşılığı şu oldu:”Yüzbin kişi bile olsaydık, akan su yeterdi bize. Ama, biz orada binbeşyüz kişiydik” Bu iki hadis de, hem Buhari’nin hem de Müslim’in “E’s-Sahih”lerinde vardır. Başka hadis kitaplarında da..  (1): Bkz. Buhari,Babu Alamati-Nübevve; Bkz. Tecrid:1466; Bkz.Nedvi,Ibid,c.4,s.1698; Bkz.Kadi Iyaz, Ibid,s.230.

Yürüyen Ağaçlar

Muhammed’in arkadaşlarından Abdullah Oğlu Cabir anlatıyor: “Peygamberle birlikte yürüyorduk. Geniş bir dereye indik. Peygamber ayakyolu (tuvalet ihtiyacı) için biraz gitti. Bir su kabıyla izledim onu. Peygamber bakındı, arkasına geçebileceği bir şey, ya da elverişli bir yer göremedi. O sırada, derenin kıyısındaki iki ağaç gözüne ilişti. Hemen ağaçlardan birinin yanına gitti. O ağacın dallarından birini tuttu ve ona, ‘Allah’ın izniyle bana boyun eğ’ dedi. Dal hemen boyun eğdi. Tıpkı, sahibinin ardından çekilip götürülen, burnu halkalı bir deve gibiydi. Peygamber, sonra öbür ağaca gitti. Onun da dallarından birini yakaladı. Ona da ‘Allah’ın izniyle bana boyun eğ’ dedi. O da öbürü gibi boyun eğdi. Peygamber, iki ağacın ortasında kalınca, ağaçları birlştirmeye yöneldi. Ve, ‘Allah’ın izniyle bir araya gelin’ dedi. İki ağaç hemen bir araya geldi. Kendisine çok yakın olduğumu anlamasın ve beni çok uzaklaştırmasın diye, hızla, Peygamber’den biraz öteye gittim. Oturmuş, kendi kendime konuşuyordum içimden. Ve dalmış, yanıma yöreme bakınıp duruyordum. Birden, Peygamber’le karşı karşıya geldim. O sırada, ağaçlar da ayrılmış, ve her biri kendi kökü üzerine doğrulmuştu. Bir an, Peygamber’i durmuş, başıyla öylece işaret ederek ağaçlara buyruk verir gördüm. Sonra dönüp bana yöneldi, Peygamber. Yanıma geldiğinde de, ‘Cabir! Ayak yolu mucizemi gördün mü?’ diye sordu. ‘Evet, ey Peygamber! (Gördüm!) diye karşılık verdim.”(1) Bu “hadis-I şerif” Müslim’in E’s-Sahih’inde de yer almakta olduğuna göre, “sağlam” sayılması gereken bir hadistir(2). Bu na benzer “olay”ı, Peygamber’in başka “sahabi”leri de anlatırlar. Bu arkadaşlarının anlattıklarının özetiyse şu: Peygamber’in yine ayakyoluna gitmesi gerekmiş. Elverişli bir yer görememiş. Sormuş, arkadaşından da öyle elverişli bir yer bulunmadığını öğrenmiş. Bunun üzerine, arkadaşıyla, ağaçlara selam ve buyruğunu göndermiş. Ağaçlar da Peygamber’in “buyruğunu” duyunca, yerlerinden kopup gelmişler ve Peygamber’i çevrelemişler. Peygamber, tuvaletini yapmış. Işi bittikten sonra, ağaçlar yürüyüp gitmişler eski yerlerine. Tabii, yine Peygamber’in buyruğuyla..(3).Bu da “hadis”.

(1): Bkz. Müslim, Ibid, c.4, s.2306,2307 (2): Bkz. Nedvi,Ibid,c.4, s.1657. Bkz.Kadi Iyaz,Ibid,s.241 (3): Bkz. Buhari,Babu Alamati’n-Nübevve, bkz.Tecrid:1465.hadis. Bkz. Müslim, Babun Fi Mucizatu’n-Nebiy (Kitabu’l-Fedail),hadis no:6, c.4,s.1783. Ayrıca, bkz. Nedvi, Ibid, c.4, s.1687. Bkz. Kadi Iyaz, Ibid, s.229,230.

Üfürükle Çoğalan Yemek

Buhari ve Müslim’in birlikte “sahih (sağlam)” bulup kitaplarına yazdıkları bir hadis: Enes anlatıyor: “Ebu Talha, karısı Ümmü Süleym’e şöyle demişti:’Peygmber’in sesini biraz güçsüz buldum. Aç olduğunu sezdim bundan. Yiyeceği birşeyin var mı?’ Karısı, ‘Evet,’ demiş ve birkaç arpa ekmeği çıkarmıştı. Kadın, sonra bir başörtüsü çıkrdı; başörtüsünün bir ucuyla ekmekleri sardı, ve koltuğuma yerleştirdikten sonra, öbür ucuyla da üzerinden örttü. Ve beni ekmeklerle peygambere gönderdi. Gittim, Peygamber’I mescidde buldum. Yanında kişiler vardı. Dikildim üzerlerinde. Peygamber bana sordu:’Seni Ebu Talha mı gönderdi?’ ‘Evet,’ dedim. Sordu, ‘yiyecekle mi?’ Yine, ‘Evet,’ karşılığını verdim. Peygamber, sonra yanındakşlere ‘Haydi, kalkıp gidelim,’ dedi ve yürüdü. Ben de önlerinde yürüyordum. Önce kalkıp, Ebu Talha’ya haber verdim. Ebu Talha da karısına ‘Ümmü Süleym! Peygamber bir sürü insanla geliyor. Evimizdeyse, onlara yedirebileceğimiz hiç bir şeyimiz yok!’ dedi. Karısıysa, ‘Allah ve Peygamberi daha iyi bilir durumumuzu!’ dedi. Ebu Talha, bu kez Peygamberi karşılamya çıktı ve onunla birlikte içeri girdi. Peygamber, ‘Ümmü Süleym! Yiyecek olarak yanında neyin varsa getir!’ dedi. O da daha önce Peygamber’e gönderdiği ve geri getirilen ekmekleri getirip koydu önüne. Peygamberin buyruğuyla ekmekler parçalandı. Ümmü Süleym, ekmeklerin üzerine tulumdan yağ döktü ve karıştırdı. Sonra, Peygamber, ekmeklerin üzerine Tanrı ne dilediyse söylyip okudu (okuyup üfledi). Sonra Ebu Talha’ya, ‘On kişiye izin ver (gelsinler)!’ dedi. Ebu Talha, söyleneni yaptı. On kişi gelip doyuncaya dek yediler. Sonra çıkıp gittiler. Daha sonra, Peygamber yine, ‘On kişiye daha izin ver(gelsinler)!’ dedi. Ebu Talha yine söyleneni yapıp, ikinci on kişiyi de buyur etti. Onlar da yediler, doyup gittiler. Peygamber yine ‘On kişiye daha izin ver(gelsinler)!’ dedi. Ebu Talha üçüncü on kişiyi de çağırdı ekmek yağ karışımı yemeğe. Onlar da karınlarını doyurup, çıktılar. Peygamber yine, ‘On kişiye daha izin ver(gelsinler)!’ dedi. Ebu Talha dördüncü on kişnin de sofraya gelmesini sağladı. Onlar da yediler, doydular. Topluluğun tümü doydu ononla. Ve topluluk, 70-80 kişi kadar vardı.” (Bkz. Buhari, Babu Alamati’n Nübüvve; Bkz. Kadi Iyaz, Ibid, 243.) Bir diğer “çoğaltma olayı” da şöyle: Buhari’nin E’s-Sahih’inde, Cabir anlatıyor: “Babam ölmüştü, geriye ağır borç bırakmıştı. Peygamber’e vardım. ‘Babam ölürken çok borç bıraktı. Geriye kalan hurmalığın gelirinden başka hiçbir şeyim yok. Yıllarca ödesem bile, hurmalığın ürünü, borcu kapatmaya yetmez. Bari benimle gel de, alacaklılar bana kötü söz söylemesinler!’ dedim. Geldi, Peygamber. Hurma harmanlığındaki yığınlardan birini dolaştı ve dua etti (okuyup üfledi). Sonra, öbür kesimi dolaşıp dua etti. Daha sonra oturup şunları söyledi: ‘Hurmalarınız alın, çıkarın harman yerinden.(Kimin ne alacağı varsa, alıp götürsün)’ Hurmalar da tüm alacaklılara yetti, tüm borçlar ödendi. Hatta, bir o kadar da geriye kaldı hurma ürününden. (Bkz.Buhari, Babu Gazveti Hayber, Menakıbu Ali..; Bkz. Müslim, Babu Fedaili Ali; Bkz. Nedvi, Ibid, c.4, s.1663; Bkz. Kadi Iyaz, Ibid, s.261).

İkiye Bölünen Aydede

Bunu da biliyor muydunuz? Hiçbir astronomi ve tarih kitaplarinda yazmayan bir doga olayini Muhammed gerçeklestirmis(!)..Ay’I ikiye bölmüs kendileri..Sahitleri de var..Hadis kitaplarina geçmis bu olayi(!), kaynak gösterilen hadis kitaplarinda yazdigi sekilde aktaralim.. Muhammed’in isteğiyle ay ikiye bölünmüş:

Kur’an’da bir “Kamer” Suresi var. Kamer, ay demektir. Bir mucize olarak, ayın bölündüğü anlatıldığı için, sureye bu ad verilmiş. Surede, bakın, ne “buyuruluyor”? “Kıyamet yaklaştı, (onun için:) Ay ikiye bölündü. Bir mucize görünce yüz çevirirler ve :’Süregelen bir büyüdür’ derler.”(Ayet 1-2) .. Söz konusu mucize, en sağlam sayılan hadis kitaplarında da yer alır. .. Buhari’nin kitabına aldığı bir hadisin anlamı şöyle: “Abdullah Ibn Mes’ud’dan aktarılmıştır.: Ibn Mes’ud der ki: Ay, Peygamber’in zamanında ikiye bölündü. Onun üzerine Peygamber, ‘Tanık olun!’ dedi. (Bkz.Kamil Miras, Ibid, c.9, s.369) Yine Buhari’nin, Enes Ibn Malik ile Abdullah Ibn Abbas’tan gelen iki aktarması daha var. Bunlardan birinde, éMekke putataparlarının Peygamber’den mucize istedikleri, Peygamber’in de onlara Ay’ın ikiye bölündüğünü gösterdiği” anlatılır. Öbüründe, yine, “Peygamber zamanında, Ay’ın ikiye bölündüğü” açıklanır. (Bkz.Sahihu’l Müslim, yay. Muhammed Fuad Abdulbaki, Beyrut, 1972; Kitabu Sıfat’l-kıyameti ve’l -cenneti ve’n -Mar, Babu Inşikaki’l-kamer, c.4,s.2158, hadis no.44; Bkz. Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’l-Menakıb/36; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu Sıfati’l-Münafıkın/46-47, hadis no:2802.) Daha ayrıntılı bilgi veren hadisler de var: Müslim’in E’s-Sahih’ine aldığı hadislerden birinin anlamı tam şöyledir: (Bkz. Müslim, e’s-Sahih, Kitabu Sıfati’l-Münafıkın/46-47, hadis no:2800.) “Abdullah Ibn Mes’ud der ki: Biz, Peygamber’le birlikte Mina’da bulunuyorduk. O sırada, Ay iki parçaya ayrıldı. Bunlardan bir parça, dağın arka yanında, bir parça da dağın beri yanında kaldı. Bunun üzerine Peygamber,’Tanık olun!’ dedi bize. (Bkz. Ibn Melek, Mebariku’l-Ezkar mi Şerhi Meşariki’l-Envar, Istanbul, 1309, c.2, s.263. Bkz. Buhari, Babu Alamati’n-Nübevve ve Müslim, Kitabu’l Sıfati’l-Kıyameti ve’l -Cenneti Ve’r-Nari, Babu Inşikaki’l-Kamer. Bkz. Süleyman Nedvi, Islam Tarihi Asr-ı Saadet, çev. Ömer Rıza Doğrul, Istanbul, 1928,c.4, s.1606-1607, 1606′daki dip not. Bkz. Kamil Miras, Sahih-I Buhari Muhtasarı Tecrid-I Sarih Tercemesi, Istanbul, 1945, TC Diyanet Işleri Reisliği Neşriyatı, c.9, s.369.) Bu hadisi, birçoğu gibi, Tirmizi de kitabına aldıktan sonra ayeti de eklemiştir. “Ay’ın bir parçasının bir yanında, öbür parçasının da kaldığı bildirilen dağ” hangi dağdır? Bu da açıklanıyor Hadis-I Şerifler’de: “Hira” Dağı. Buhari ve Müslim’in ittifak ettikleri, yani ikisinin de alıp yazdıkları bir hadiste de dağın adı Hira olarak geçer. ..

Siz neye inaniyorsunuz?

Muhammed’in Doktorluğu I

“.. Tükürükle Tedavi: Muhammed’in birçoklarını “tükürükle” tedavi ettiği anlatılır. Böyle tedavi ettikleri arasında, damadı Ali de bulunmakta..

Muhammed: “Ali nerede?”

Sahabe: “Gözleri ağrıyor (hasta)”

Muhammed: “Bana gelsin”

Bu konuşmadan sonra Ali, Muhammed’e gelir. Ve Muhammed, Ali’nin gözlerine tükürür, tedavi eder. Hadiste, aynen şu anlamdaki sözler yer alır: “Peygamber, Ali’nin gözlerine tükürdü ve gözler hemen orada iyileşti. Öylesine ki, gözlerde hiç ağrı bulumamış gibiydi.” (Bkz. Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’l-Cihad/102, 143; Tecrid, hadis no: 1236; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’l-Cihad/132, hadis no: 1807 ve öteki hadis kitapları.)

Üfürükle tedavi: Hadislerde pek çokörnek verilir. Ve, iki türü vardır. Tedavide tükürüksüz üfürük, tükürüklü üfürük.. Tükürüksüz üfürük: Hadislere göre Muhammed, bu yöntemle kırıkları, yaraları, kılıç yaralarını bile tedavi ediyordu. Yani okuyup üfürerek.

Ekva Oğlu Seleme, Hayber’de bacağından vurulur. Muhammed’e gelir. Muhammed, “üç nefes” eder, yani okuyup “üç kez üfürür”. Seleme’nin sorunu, ağrısı, sızısı kalmamıştır. (Bkz. Buhari, e’s-Sahih, kitabu’l-Megazi,/38; Tecrid, hadis no: 1611; Ebu Davud, Sünen, Kitabu’t-Tıbb/19, hadis no:3894 ve öteki hadis kitapları.)

Tükürüklü üfürük: Ali’nin gözlerinin tedavisinde görüldüğü gibi, pekçok olayda bu yöntem uygulanırdı. Ilkellerde de bu tedavi yöntemi çok geçerli ve yaygındır. Prof.Dr.Veyis Örnek şunları yazar: “Tükürük (ilkellerde) hastalık tedavisinde kullanılır. Tüküren kimsenin mistik ve majik (büyüsel) gücünü karşısındakine geçirdiğine inanılır. Ayrıca nazar inancının yaygın olduğu yerlerde, kötülüğü uzaklaştırıcı pratikler de kullanılır” (Bkz. Örnek, Etnoloji Sözlüğü, Tükürük Mad.)

Üfürükle tedavinin alanına giren hastalıklar: Yukarıda da belirtildiği gibi, hadislerde bu tedavi yönteminin pek çok olayda kullanıldığı anlatılır.

“Nazar”a (göz değmesi”ne karşı üfürük: Yüzünde “sarılık” belirtisi görülen bir kız görür Muhammed. Ve hemen buyurur: “Bu kızcağızı okutup üfletin. Çünkü buna göz değmiştir (nazar var).” (Bkz.Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’l-Tıbb/35; Tecrid, hadis no:1933; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/59, hadis no:2197 ve öteki hadis kitapları.)

Muhammed’in karılarından Aişe anlatıyor: “Peygamber, göz değmesine karşı (tedavi için) okuyup üfürmeyi buyurmuştur.” (Bkz. Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’t-Tıbb/35; Tecrid, hadis no:1932; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/55-56, hadis no:2195 ve öteki hadis kit.)

Yılan, akrep böcek sokmalarında üfürük: Malik Oğlu Enes anlatıyor: “Peygamber, böcek, akrep, yılan zehirlenmelerinde ve kulak ağrısında tedavi için okuyup üflemeye izin verdi.” (Bkz.Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’t-Tıbb/26; Tecrid, hadis no:1929; Müslim, Kitabu’s-Selam/57-58, hadis no: 2196 ve öt.)

Aynı şeyi Aişe de anlatıyor. (Bkz. Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’t-Tıbb/35; Tecrid, hadis no:1934; Müslim e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/52-53, hadis no:2193)

Üfürükle tedavi ücreti ve Muhammed’in payı: Hadiste anlatıldığına göre: Ebu Said ve Peygamber’in öteki arkadaşlarından bir kalabalık, birkesim yeri ele geçirmek için yola çıkar. Yolları bir kabileye düşer. Kabile başkanını akrep sokmuştur. “Peygamber’in arkadaşları”na başvurulur. Tedavi için birşey bilen olup olmadığı sorulur. Ebu Said Hudri atılıp, başkanı tedavi edebileceğini söyler. Ücret pazarlığından sonra tedaviye girişir. Fatiha suresini okuyup üfürür. Başkan kurtulmuştur. Ücret: Bir sürü koyun. Yani, akrep zehirini okumayla, üfürükle tedavinin karşılığı. Bu arada sürünün Ebu Said ve arkadaşları arasında bölüştürülmesi söz konusu olunca sorun çıkar. Çözüm için “Peygamber”e götürülür konu. Olay ve tedavi anlatılır. Alınan ücret de..Bunun üzerine, Muhammed’in verdiği karşılık şu olur: “Çok iyi etmişsiniz (bu tedavi ve ücret işinde) Koyunları şimdi paylaştırın ve benim payımı da ayırın..” (Bkz. Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’t-Tıbb/39; Tecrid, hadis no:1031; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/65-66, hadis no:2201)”

Muhammed’in Doktorluğu II

Üfürükle tedavide el sürme, okşama: Vücudun ağrıyan, acıyan yerine el sürerek okunur; üflenir. Muhammed de böyle yapardı hastalarına. Muhammed’in karılarından Aişe anlatıyor: “Hastaya, Peygamber şunu diyerek tedavi ederdi: ‘Kimimizin tükürüğüyle yöremizin toprağıdır bu..Efendimizn (Tanrımızın) izniyle hasta iyileşir bununla.”(Bkz.Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’t-Tıbb/38; Tecrid, hadis no:1935; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/54, hadis no: 2194; Ebu Davud, Sünen, Kitabu’t-Tıbb/19, hadis no: 3895 ve öteki hadis kit.)

Aişe, Muhammed’in başlangıçta “Bismillah (Tanrı adıyla)” dediğini de anlatır aynı hadiste. Ve bu hadisin açıklaması şöyle yapılır: “Peygamber, ‘tükürüğünden’ işaret parmağına bulaştırır ve bu parmağı toprağa sürerdi. Tükürüklü ve topraklı parmağıyla da hastayı sıvazlar, elini (parmağını), hastanın hastalıklı yerinin üzerinde gezdirirdi.” (Bkz. Kamil Miras, Sahih-I Buhari Muhtasarı Tecrid-I Sarih Tercümesi, 12/92, hadis no: 1935; Müslim, yukarıdaki hadis, 2/1724.) Yine Aişe anlatıyor: “Bizden bir insan, hastalığından şikayette bulunduğunda, Peygamber eliyle hastalıklı yere dokunurdu (elini ağrıyan, acıyan yer üzerinde gezdirip okşardı)..”(Bkz.Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’t-Tıbb/38; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/46, hadis no:2191 ve öt.) Aişe, Muhammed’in bu sırada hangi duayı okuyup üfürdüğünü de aynı hadiste açıklar.

Yukarıdaki ve daha birçok hadislerde anlatıldığına göre, Muhammed tükürüklü ya da tükürüksüz üfürükle tedavi ederken değişik şeyler mırıldanır ve elini hasta üzerinde gezdirirdi. Din etnolojisi alanında inceleme ve araştırmalar ortaya koymuştur ki, ilkellerde de bu tedavi yöntemi vardır. Büyüsel etki görülür. O nedenlerle, ilkellerde “büyücü”, aynı zamanda hastalara bakan bir tür doktordur. Ebu’l-As Oğlu Osman anlatıyor. Bu Osman’da bir ağrı-acı vardır. Gelip Muhammed’e anlatır. Muhammed de hemen şunu söyler: “Elini, vücudunun o ağrıyan yerine koy ve şunları oku..” Üç kez bismillah demesini, yedi kez de başka bir dua okuyup üfürmesini bildirir. (Bkz.Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/67, hadis no: 2202)

Deliliğin üfürükle tedavisi:

Temim kabilesinden Salt Oğlu Harice’nin amcası Ilaka, yeni müslüman olmuştur. Müslüman olup Muhammed’in yanından ayrıldıktan sonra, yolu bir kabileye düşer. Bu kabilede demir zincire vurulup bağlanmış bir deli adam vardır. Ailesi, yeni müslüman Ilaka ile konuşur: “Evet..” “Duyduğumuza göre, sizin sahibiniz (Muhammed), Tanrı’dan yaralı şeyler getirmiş. Sen de onun arkadaşı olduğuna göre, bu hastamızı (deliyi) iyiliğe kavuşturacak birşey biliyormusun? Yeni Müslüman (nasılsa öğrendiği) Fatiha suresini okuyup üfler, deliye. Zincirlerle bağlı deli iyileşir. Ve yeni müslüman (Ilaka), tedavisinin karşılığında delinin ailesinden yüz koyun alır. Muhammed’e geldiğinde olayı anlatır. Muhammed’le şöyle konuşurlar: “O deliyi tedavi ederken, Fatiha’dan başka birşry okumadın değil mi?” “Hayır.” “Canım üstüne andiçerek söylerim ki, sen öyle başkaları gibi batıl bir tedavinin karşılığını alıp yemiyorsun. Hak olan bir üfürükle tedavinin karşılığını alıp yiyorsun.(Yani, üfürüğünün karşılığında aldığın yüz koyun sana helaldir, hk ettin bunu.) (Bkz. Ebu Davud, Sünen, Kitabu’t-Tıbb/19, hadis no: 3896; Ahmed Ibn Hanbel, Müsned, 5/211)

Üfürüğün hastalığa karşı koruyuculuğu:

Hadislerde, üfürük tedavi yöntemi olarak yer aldığı gibi, hastalıklara, tehlikelere karşı koruucu olarak da yer alır. Örneğin, yılan, akrep sokmalarına karşı bir önlem diye öğütlenir. Akrap sokmuş, zehirlenmiş olan birinin başvurduğu Muhammed, şunları söyler: “Sen yatarken, şunları okuyup üfürmüş olsaydın, akrep seni sokmayacaktı. Soksa da zarar vermeyecekti.” (Bkz. Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’z-Zikr, hadis no: 2709; Ebu Davud, Sünen, Kitabu’t-Tıbb/19, hadis no:3898.) Üfürük, cinlere, şeytana karşı da bir önlem olarak gösterilir. (Bkz. Ebu Davud, Sünen, hadis no: 3893)

Hastalığa karşı temizlik:

Hadiste bir temizlik örneği ve önemli bir önlem: “Herhangi birinizin yiyecek kabına bir sinek düşse (sineğin tümü batmış değilse) tümünü iyice batırsın kaba. Çünkü, sineğin bir kanadında zehir, öbür kanadında zehire karşı şifa vardır.” (Buhari’de de yer alan hadis için, Diyanet yayınlarından Tecrid-I Sariha, 1941 no.lu hadise bkz.)

Muhammed’e göre, yaz neden sıcak; kış neden soğuktur?

Bunun cevabını Muhammed şöyle veriyor: Yaz sıcağının şiddeti cehennemin kaynamasındandır.. (Anlaşılan, cehennemde iyi bir izolasyon yok, içeride yanan odunların ve kaynar sıvıların sıcaklığı dışarı kaçıp dünyaya ulaşıyor, böylece de yazın hava bazan çok sıcak oluyor!)

Kışın ise, cehennemde ateş sıcaklığı düşmüş olmalı ki, (belki de tatil yapıyor ocakçılar) dünyada hava soğuyor.

Şimdi, bu yazıyı okuyanlar, “nereden çıktı bu?” diyecekler.. Benim iddiam değil bu, ama, Islam peygamberi Muhammed söylemiş bunu… Güneşin kızgın olduğu zamanlarda öğle namazını serinliğe bırakması için söylediği hadisten alınmadır: “Sicak siddetlendigi vakitte salat (i-Zuhru) serinlige birakiniz. Zira sicagin siddeti cehennemin kaynamasindandir. Nar (i-cehennem) Rabbine arz-i sekva etti: “Ya Rab, beni ben yiyorum (izin ver)” dedi. Allahu Teala da iki defa nefes almasina izin verdi. Nefesin birisi kisin, digeri yazin. En cok maruz oldugunuz sicak ile sizi en ziyade usuten zemherir (iste budur).”

Goruluyor ki Muhammed’in soylemesine gore, mevsimlerin sicak ya da soguk oluslarinin nedeni, cehennimin “kaynamasindan” ve “nefes almasindan”dir; cehennemin kaynamasi siddetli sicaklara sebep olmaktadir. Ote yandan fazla kaynamaktan dolayi cehennem kendi kendini yemeye, kemirmeye baslar ve Tanri’ya sikayette bulunur: “Ya Rab” der, “Beni ben yiyorum!” Ve cehennemin bu sikayeti uzerine Tanri ona, iki kez nefes almasi icin izin verir, ki bu da sicak ve soguk mevsimleri olusturur!

Evet, bu sözler, Buhari’nin Ebu Hureyre’den rivayet ettigi bir hadistir ki, Diyanet Isleri Baskanligi’nin Sahih–i Buhari Tecrid-i Sarih Tercumesi adli yayinlarinin ikinci cildinin 476-7 sayfalarinda 321 sayili hadis olarak yer almistir.

Islamiyet’in bilimdışı ve akıldışı temelleri, mevsimler ve cehennem konusunda bununla da kalmıyor. Meğerse, “cehennem konusuyor”mus da:

Cehennem Konuşuyor..

Muhammed’in soylemesine gore cehennem Cuma’dan gayri her gun parlatilmaktadir. Ve parlatildigi sirada gunes zeval vaktinde bulunmus olur. Gunes zeval vaktinde iken yeryuzunun sicak olusu, cehennemin o sirada parlatilmakta olusundandir. Ve cehennem, Cuma gununden gayri haftanin her gunu, gunes zeval vaktinde iken parlatildigi icin, o saatlerde namaz kilinmasi yasaklanmistir. Cehennem sadece Cuma gunu parlatilmadigi icindir ki Cuma gunu gunes zeval vaktinde iken namaz kilmak gerekir. (Bkz Imam Gazali Kimya-i Saadet, Ist 1979 s 107).

Ote yandan Kuran’da cehennemin Tanri ile sik sik konustugu ve Tanri’nin sorularini cevaplandirdigi yazilidir. Ornegin Kuran’in Kaf suresinde, gunahkarlar atese atildikca, Tanri’nin cehenneme “Doldun mu?” diye sordugu ve cehennemin de bu soruya “Hayir, dolmadim. Daha var mi?” diye cevap verdigi anlatilmistir. (Kaf suresi Ayet 30). Anlasilan cehennem insanlari yemekten pek hoslaniyor olmali ki bir turlu doyamamaktadir.

Bu arada aklıma da gelen sorulardan biri şu: Hani, kıyamet olacak da, kötü insanlar cehenneme gönderileceklerdi.. Kıyamet olmadığına göre, demek ki cehennem boş bulunuyor.. Kaf suresindeki olay ne zaman olmuş(!) peki? Ayrıca, daha kıyamet kopmadan cehennem boşu boşuna yanıyor ve parlatılıyor ise bu boşu boşuna enerji ve emek israfı değil mi?

Günümüzde bilimdisi ve akildisi hurafelere inanmayi kim bekleyebilir? “Iman”i, “akil”a üstün tutanlar bu devirde nasil olabilir? Insanlar bilgilendikçe, azalacak dincilerin sayisi dogal olarak..

Yukarida siralanan bircok akildisi ve bilimdisi ifadeler ile günümüz bilim ve gerceklerine uymayan anlatimlar, Kuran’in 1400 yil onceki durumu ile günümüzde kullanilamayacagini gostermektedir. Dahasi, eger var ise, her seyi mükemmel yarattigina inanilan bir Tanri’nin, bu denli acik hatalarla dolu bir kitap gonderdigini düsünmek mümkün olamayacagina gore, geriye tek bir sonuc kaliyor: Kur’an, Muhammed ve arkadaslari tarafindan yazilmistir.

Şeytan Hakkındaki Ayetler

A’raf suresinin 27. ayetinde, “SEYTAN”dan söz edilirken: “…Sizin onlari görmeyeceginiz yerlerden,o ve toplulugundan olanlar, sizi görürler.” deniyor.

Bundan su çikiyor açikça: – Seytan ve toplulugundan olanlar, insanlari görürler. – Insanlarsa ne seytani, ne de onun toplulugundan olanlari görebilirler. “Seytan ve toplulugu ( huve ve kabiluhu )” anlatiminin kapsami içinde, Kur’an yorumculari, “cin”leri de görürler. ( Bkz. Taberi, Camiu’l-Beyan fi-Tefsiri’l-Kur’an, 8/113, F. Razi, e’t- Tefsiru’l-Kebir, 13/54.) Böyleyken, Elmali Hamdi Yazir, “müfessirin (Kur’an yorumculari) demislerdir ki bundan, insanin seytani hiç göremeyecegi zannedilmemelidir…” diyor. (Bkz. Hak dini Kur’an Dili, 3/2147.). Oysa, ayetteki açik anlatim nedeniyle, “Kur’an yorumculari”nin tümü bu görüsü paylasmaz. (Bkz. Taberi, ayni yer; F. Razi, ayni yer; Celaleyn 1/132;Tefsiru’n-Nesefi, 2/50.)

Fahruddin Razi, su nedenlerle “cin”lerin, “seytan”larin insanlara görünmemesi gerektigini yazar: ( Bkz. F. Razi, ayni yer.) Baska kiliklara bürünerek bile olsa “cin-seytan” insana gözükür olsa: – Insan örnegin karisinin, çocugunun, gerçekte “CIN” oldugunu düsünebilir. – Insan her gördügü kimse için de bu saniya( cin oldugu sanisina) kapilabilir. – Ve böylece kimseye güven kalmaz.

-……… Gelin görün ki, Muhammed, “SEYTAN”i, “CIN”i, hem de somut bir biçimde gördügünü söyler.

“Seytani yere yatirdim, boguyordum”

Nesei’nin Aise’den aktardigi bir hadise göre Muhammed söyle der: “Namaz kilarken seytan geldi. Hemen yakaladim, yere yatirdim, boguyordum onu. O denli ki, onun dilinin soguklugunu elimin üzerinde duydum.”. Ibn Teymiyye, bu hadisi saglamlikta Buhari’nin kosullarini tasidigini belirtir. (Bkz. Takiyyundin Ibn Teymiyye, Izahu’d Delale fi Umumi’r-Risale, Misir, 1369, s. 41. Bu hadis için ayrica bkz. Kamil Miras, TEcrid-i Sarih Ter., 288 no.’lu hadisin “izah”indaki 2 no.lu not.) Seytanin “yatirilmasi”, “bogulmasi” ve “dilindeki sogukluk, bu soguklugun elde duyulmasi”, “bes duyu” içine giren, somut durumlardir. Muhammed’in “seytani bogarken onun salyasinin eline bulastigini, elinde bunu duydugunu(hissettigini)” anlattigi da aktarilir. (Bkz. Ahmet Ibn Hanbel, Müsned, 3/82. )

Cinin-seytanin direge baglanmasi

Ayni hadiste, Muhammed’in “seytani yakaladiginda, bir direge baglamak istedigini, buna güç yetirebildigini, ama bu tür seylerin Süleyman peygambere özgü kalmasi gerektigini düsünüp direge baglamaktan vazgeçtigini” anlattigi belirtilir. Yine bu hadiste Muhammed’in “…Direge baglardim ve Medine çocuklari onunla oynarlardi yoksa.” dedigi de aktarilir.(Bkz. Ayni kaynaklar.) Bu hadis, Buhari’nin ve Müslüm’in e’s-sahihlerinde de -biraz degisikliklerle- yer aliyor. Müslim’deki bir aktarmaya göre Muhammed söyle anlatmakta: -”Tanri düsmani Iblis, yüzümü yakmak amaciyla, bir ates aleviyle geldi. Bu nedenle ben üç kez: “Senden Tanri’ya siginirim!” dedim. Sonra “Tanri’nin tam lanetiyle seni lanetlerim!” diye ekledim. Yine üç kez. Geriye gitmedi. Yakalamak istedim sonra. Tanri’ya antiçerek söylerim ki, kardesimiz Süleyman’in (bu tür seyleri yapmanin kendisine özgü kilinmasina iliskin) istegi olmasaydi baglanacakti o. Ve Medine halkinin çocuklari onunla oynayacaklardi.” (Bkz. Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’l-Mesacid/40, hadis no: 542.)

Bir baska aktarmaya da, Buhari ve Müslim, birlikte söyle yer verirler: “Dün gece, CINLERDEN IFRIT, namazimi bozdurmak içn bana ansizin saldirdi. Tanri, bana, onu yakalama olanagi verdi. Ve onu, Mescid’in direkelrinden bir direge baglamak istedim. Sabah olunca, tümünüz ona bakip seyredesiniz diye…Ne var ki, kardesim Süleyman’in:”Tanrim beni bagisla, bana benden sonra kimsenin ulasamayacagi bir egemenlik ver!”(Sad, ayet:35) biçimindeki sözünü animsadim ( ve onu direge baglamaktan vazgeçtim).” (Bkz. Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selat/75; Tecrid, hadis, no: 288; Müslüm, e’s-Sahih, Kitabu’s,Selat/75; Tecrid, hadis no: 288; Müslüim, e’s-Sahih, Kitabu’l- Mesacid/39, hadis no: 541.) “Cin-seytan” için, hadislerde baska somut seyler de anlatilir. Örnegin “Seytan”in “zart” diye “sesli olarak yellenmesi”.

“Seytan zart diye ses çikararak yellenir”

Muhammed’in söyle dedigi aktarilir: “Namaza çagrildiginda(ezan), SEYTAN geri geri gidip uzaklasir. VE ZART (zurat) diye sesli yellenerek gider. Ezan sesini isitemeyecegi yere degin uzaklasir… (Bkz. Buhari, e’s- Sahih, Ezan/4; Tecrid, hadis no: 360; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-SElat/16-19 hadis no:389.) Kimileri bunun bir “temsil” oldugu görüsünde. (Bkz. Kamil Miras, bu hadisin “Izahi”ndaki 2 no’lu not.). Ne var ki, “temsil” için “Seytan”in yellenirken ZART diye ses çikardigini” söylemeye gerek olmadigi düsünülebilir. Su da var: Muhammed, “cinin-seytanin, yemesinden-içmesinden” söz eder. (Bkz. Müslim, e’s-SAhih, Kitabu’l Esribe/102-106; hadis no: 2017-2020.) Ibn Melek de Nevevi’ye dayanarak “bu yeme- içmenin gerçek anlamdaki bir yeme içme oldugunu” savunur. ( Bkz. Mebakiru’l-Ezhar fi Serhi Mesariki’l-Envar, 1/100.)”Yemesi-içmesi” olanin, “sesli olarak yellenmesi” de dogal degil mi? Yani Muhammed’in sözlerini “tevil” etmeye gerek bulunmamakta.

Muhammed’in akıldışı ve bilimdışı hadislerinden örnekler

ŞEYTAN NEREDE GECELER?  BURNUN İÇİNDE!…

Ebu Hüreyre Radiyallahu Anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Biriniz uykudan uyandığı zaman üç kere sümkürsün. Zirâ şeytan, burnunun içinde geceler.” Buhari, Bed’ül-Halk 11, (6, 243); Müslim, Tahâret 23, (238); Nesâi, Tahâret 73, (1, 67).

ŞEYTAN NE ZAMAN OSURURUR? EZAN SESİNİ DUYUNCA!…

Yine Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Namaz için ezan okunduğu zaman şeytan oradan sesli sesli yellenerek uzaklaşır, ezanı duyamayacağı yere kadar kaçar. Ezan bitince geri gelir. İkamete başlanınca yine uzaklaşır, ikamet bitince geri dönüp kişi ile kalbinin arasına girer ve şunu hatırla, bunun düşün diye aklında daha önce hiç olmayan şeylerle vesvese verir. Öyle ki (buna kapılan) kişi kaç rekat kıldığını bilemeyecek hale gelir.” Buhârî, Ezân 4, Amel fı’s-Salât 18, Sehv 6, Bed’ü’I-Halk 11; Müslim, Salât 19, (389), Mesâcid 83, (389); Ebü Dâvud, Salât 31, (516); Muvatta, Nidâ 6, (1, 69); Nesâi, Ezân 30, (2, 21).

SU’DA VESVESE VARMIŞ…

Ubey İbnu Ka’b radıyallahu anh anlatıyor: “ResüIullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Abdest (sırasın)da vesvese veren bir şeytan vardır. Adı da el-Velehân’dır. Öyleyse suyun vesvesesinden kaçının.” Tirmizi, Tahâret 43, (57).

KADIN ÖPME, APDESTİN BOZULUR…

İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ)’in şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Erkeğin hanımını öpmesi ve ona eliyle dokunması hep mülamese (değme) sayılır. Öyleyse kim hanımını öperse veya eliyle dokunursa abdest alması gerekir.” Bu rivayetin bir benzeri İbnu Mes’ud’dan gelmiştir. Muvatta, Tahâret 64, (1, 43).

Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) kadınlarından birini öptü, sonra dönüp namaza gitti, abdest tazelemedi. Urve rahimehullah der ki: “Kendisine: “Bu, sizden başka bir hanımı olmamalı!” dedim, Hz. Aişe gülmekle cevap verdi.” Ebu Dâvud, Tahâret 69, ( 178, 179,180); Tirmizi, Tahâret 63, (86); Nesâi, Tahâret 121, (1,104); İbnu Mâce, Tahşet 69, (502).

PEYGAMBERİ GÖRENİ GÖRENE ATEŞ DEĞMEYECEKMİŞ…

Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Beni gören veya beni göreni gören bir müslümana ateş değmeyecektir.” Tirmizi, Menakıb (3857).

PENİSİNİZİ ELLEMEYİNİZ… ABDESTİNİZ BOZULUR…

Büsre Bintü Saffan (radıyallahu anhâ) anlatıyor: “ResululIah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Zekerine değen abdest almadıkça namaz kılmasın.” Tirmizi, Tahâret 61, (82, 83, 84); Muvatta, Tahâret 58, (1; 42); Ebu Dâvud, Tahâret 70, (181); Nesâi, Taharet 118, (1, 100).

3644 – Talk İbnu Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın yanına geldik. (Biz huzurlarında iken) bir adam geldi. Sanki o bir bedevi idi. “Ey Allah’ın Resulü! dedi, kişi abdest aldıktan sonra zekerine değerse ne gerekir (abdesti bozulur mu, bozulmaz mı?) ” Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) şu cevabı verdi: “O, kendisinden bir parça değil midir?” Ebu Dâvud, Tahâret  71, (182, 183); Tirmizi, Tahâret 62, (85); Nesâi, Tahâret 120, (1,101). Bu metin Tirmizi’nindir.

UYURSANIZ ABDESTİNİZ BOZULUR…

Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah’ın ashabı uyurlar, sonra abdest almadan namaz kılarlardı: (Enes’ten bunu rivayet eden) Katade’ye: “Bu sözü Enes’ten bizzat işittin mi?” diye sorulmuştu: “Vallahi evet!” diye te’yid etti.” Müslim, Hayz 125, (376); Ebu Dâvud, Tahâret 80, (200); Tirmizi, Tahâret 58, (78).

Hz. Ali (radıyallahu ahh) anlatıyor: “Gözler, halkanın bağıdır, öyleyse uyuyan abdest alsın.” Ebu Dâvud, Tahâret 80, (203).

ATEŞTE PİŞMİŞ YEMEK YEMEYİN, ABDESTİNİZ BOZULUR…

Ebu Hüreyre radıyallahu anh)’den nakledildiğine göre, Ebu Hüreyre mescidde abdest alırken yanına Abdullah İbnu Kârız gelir. Ona, Ebu Hüreyre şu açıklamayı yapar: “Bir keş (kurumuş çökelek) parçası yedim, bu sebeple abdest alıyorum. Çünkü ben Resulallah aleyhissalâtu vesselâm’ın “Ateşte pişen şeyler yiyince abdes alın” dediğini işittim.” Müslim, Hayz 90, (352); Nesâi, Taharet 122, (1,105,106); Tirmizi, Tahâret 58, (79); Ebu Dâvud, Tahâret 76, (194). Bu, Müslim’in lafzıdır. Müslim’de Hz. Aişe’den de buna benzer bir rivâyet mevcuttur.

İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) koyun budu yedi ve namaz kıldı, abdest almadı.” Buhari, Vudü 50, Et’ime 18; Müslim, Hayz 91, (354); Muvatta, Tahâret 91, (1, 25); Ebu Dâvud, Tahâret 75, (187); Nesai, Tahâret 123, (1, 108).

Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) çıktı, beraberinde ben de vardım. Ensârdan bir kadına uğradı. Kadın ona bir koyun kesti. Bir tabak tâze hurma getirdi, ondan yeyip sonra öğle için abdest aldı ve namaz kıldı. Sonra (namazdan) ayrıldı. Kadın ona koyundah arta kalan bir şeyler getirdi. Resulullah (aleyhissalâtu vesselam) onu da yiyip ikindiyi kıldı, bu sırada abdest almadı.” Muvatta, Tahâret 25, (1, 27); Tirmizi, Tahâret 59, (80); Ebu Dâvud, Tahâret 75, (191,192); Nesâi, Tahâret 23, (1,108). Bu Tirmizi’nin lafzıdır.

YER İLE GÖK ARASINDAKİ MESAFE 73 YIL ÇEKER… GÖKTEN SONRA 8 YABANİ KEÇİ VAR..

Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): “Biliyor musunuz, sema ile arz arasındaki uzaklık ne kadardır?” diye sordu. “Hayır, vallahi bilmiyoruz!” diye cevapladılar. “Öyleyse bilin, ikisi arasındaki uzaklık ya yetmiş bir, ya yetmiş iki veya yetmiş üç senedir. Onun üstündeki sema(nın uzaklığı da) böyledir.” Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) yedi semayı sayarak her biri arasında bu şekilde uzaklık bulunduğunu söyledi. Sonra ilâve etti: “Yedinci semânın ötesinde bir deniz var. Bunun üst sathı ile dibi arasında iki sema arasındaki mesafe kadar mesafe var. Bunun da gerisinde sekiz adet yabâni keçi (süretinde melek) var. Bunların sınnakları ile dizleri arasında iki semâ arasındaki mesafe gibi uzaklık var, sonra bunların sırtlarının gerisirıde Arş var, Arş’ın da alt kısmı ile üst kısmı arasında iki sema arasındaki uzaklık kadar mesafe var. Allah, bütün bunların fevkindedir.” Tirmizî, Tefsir, Hâkka, (3317); Ebû Dâvud, Sünnet 19, (4723); İbnu Mâve, Mukaddime 13, (193).

AT GİBİ KİŞNER ALLAH’IN ARŞI…

Arş Zat-ı Zülcelâl sebebiyle inleyip ses çıkarır, tıpkı süvarisi sebebiyle atın ses çıkarması gibi. ” Ebu Dâvud, Sünnet 19, (4726)

PARAYLA SU SATILMAZ… YASAK!…

İyas İbnu Abdillah (radıyallahu anh) “Hz. Peygamber (aleyhissâlatu vesselâm)’in suyun satılmasını yasakladığını” rivayet etmiştir. Ebu Dâvud, Büyû 63, (3478); Tirmizî, Büyû 44, (1271); Nesâî, Büyû 88, (7, 307); İbnu Mâce, Rühûn 18, (2477).

İNSANLAR ALLAH’IN SÛRETİDİR…

Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhisalâtu vesselam buyurdular ki: “Sizden biri kardeşiyle dövüşünce yüze vurmaktan sakınsın.” Buhari, Itk 20; Müslim, Birr, 112, (2612). Müslim’in rivayetinde şu ziyade var: “…zira Allah Adem’i kendi sûretinde yaratmıştır.”

AVIN BİR KISMINI AV KÖPEĞİ YEMİŞSE O AV ETİNİ YEME…

Adiyy İbnu Hâtim radıyallahu anh anlatıyor: “(Bir gün): “Ey AIlah’ın Resulü! Biz, şu köpeklerle avlanıyoruz. Bunlardan bize helâl olanı hangisidiı?” diye sormuştum, şu açıklamayı yaptı: “Muallem (terbiye edilmiş) köpeğini besmele çekerek gönderdin mi, senin için tuttuğunu ye. Ancak köpek kendisi yemeye kalkmışsa onu yeme. Zira bu durumda ben, avı köpeğin kendisi için yakalamış olmasından korkarım. Eğer senin gönderdiğin köpeklere başka bir köpek karıştı da (hangisinin yakaladığı belli değilse) yine yeme.” Buhâri, Büyü 3, Zebaih 1, 2, 3, 7, 8, 9, 10, Tevhid 13; Müslim,
Sayd 1, (1929); Ebu Dâvud, Sayd 2, (2847-2851); Tirmizi, Sayd 1- 7, (1465-1471); Nesâi, Sayd 1- 8, (7,179-183),19-23, (7,193-195).

Sa’d İbnu Ebi Vakkâs radıyallahu anh’a öğretilmiş (muallem) bir köpek avı öldürecek olursa, yenilip yenmiyeceği sorulmuştu: “Ye dedi, ondan sadece bir parça da kalmış olsa.” Muvatta, Sayd 7, (2, 493).

MECUSİ KÖPEGİNİN AVLADIĞI AV’IN YENMESİ YASAKTIR…

Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, mecusi köpeğinnin avladığı avın etini yemeyi yasakladı.” Tirmizi, Sayd 2, (1466).

ERKEKLERE ALTIN TAŞIMAZ…

İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) kendisine altından bir yüzük yaptırdı. Bunun üzerine halk da altın yüzükler yaptırdı. Bilahare aleyhissalâtu vesselâm minbere çıkıp oturdu, yüzüğü çıkardı ve: “Vallâhi bunu ebediyen takmıyacağım!” dedi. Halk da yüzüklerini çıkarıp attılar.” Buhâri, Libâs 45, 46, 50, 53, Eymân 6, İ’tisâm 4; Müslim, Libâs 53, 55, (2091); Muvatta, Sıfatu’n-Nebi 37, (2, 936); Ebü Dâvud, Hâtem 1-2, (4218, 4219, 4220); Tirmizi, Libâs 16, (1741); Nesâi, Zinet 43, 53, (8,165,178); İbnu Mâce, Libâs 40, (3642-3644).

İbnu Abbas (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) bir adamın elinde altından bir yüzük gördü. Onu çıkarıp   attı ve: “Biriniz tutup ateşten bir parçayı alıp eline koyuyor!” buyurdu. Resülullah (aleyhissalâtu vesselam) gidince adama: “Yüzüğünü al (başka sürette) ondan faydalan” dediler. O: “Hayır! Vallâhi ebediyen almayacağım, onu Resülullah (aleyhissalâtu  vesselâm) attı” dedi.” Müslim, Libâs 52, (2090).

Said İbnu’l-Müseyyeb anlatıyor: “Hz. Ömer, Süheyb (radıyallâhu anhümâ)’e: “Niye parmağında altın yüzük görüyorum?” dedi. Beriki: “Onu senden daha hayırlı olan da gördü, ama ayıplamadı” deyince, Hz. Ömer: “O da kimmiş?” dedi. Süheyb: “Resülullah!” cevabını verdi.” Nesâi, Zinet 42, (8,164,165).

Arfece İbnu Es’ad (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Cahiliye devrinde cereyan eden Külâb savaşında burnum isabet almış, bu sebeple gümüşten bir burun taktırmıştım. Bilahare kokmaya başladı. (Durumu kendisine açınca), Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm), bana altından bir burun yaptırmamı söyledi.” Ebü Davud, Hâtem 7, (4232, 4233, 4234); Tirmizi Libâs 31, (1770); Nesâi, Zinet 41, (8, 163, 164).

MUHAMMED’E GÖRE KADINLARA ALTIN TAKI DA OLMAZ…

Huzeyfe’nin kız kardeşi (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Ey kadınlar cemaati! Süs eşyanız gümüşten olmalıdır. Sizden hangi kadın altınla süslenir ve onu izhâr eder (yabancıya gösterirse), mutlaka onunla azaba maruz kalır.” Ebu Dâvud. Hâtem 8. (4237); Nesâi. ZÎnet 39, (8.156.157).

Sevbân (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın yanına Fâtıma Bintu Hübeyre, elinde altından iri yüzükler (Feth) olduğu halde gelmişti. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselam), kadının ellerine vurmaya başladı. Fâtıma da hemen (oradan sıvışıp) Resülullah’ın kerimeleri Fâtımatu’z-Zehrâ (radıyallâhu anhâ)’nın yanına girdi. Ona Resülullah (aleyhissalatu vesselâm)’ın kendisine olan davranışını anlattı. Bunun üzerine Hz. Fâtıma (radıyallâhu anhâ) boynundaki altın zinciri çıkarıp: “Bunu bana Hasan’ın babası Hz. Ali (radıyallâhu anhümâ) hediye etti” dedi. Zincir daha elinde iken Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) yanlarına girdi ve şunu söyledi: “Ey Fatıma! Halkın: “Resülullah’ın kızının elinde ateşten bir zincir var!” demesi seni memnun eder mi?” dedi ve böyle diyerek oturmadan geri dönüp gitti. Bunun üzerine Fâtıma (radıyallâhu anhâ) zinciri çarşıya gönderip sattırdı, parasıyla bir köle satın aldı ve onu âzad etti. Bu olanlar Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a anlatılınca: “Fâtımayı ateşten kurtaran Allah’ahamdolsun!” buyurdular.” Nesâi, Zinet 39, (8,158).

BİR ATLI BİR ŞEYTAN,İKİ ATLI İKİ ŞEYTANDIR…

Amr İbnu Şuayb an ebîhî an ceddihi (radıyallâhu anh) tarikinden naklediyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Bir atlı bir şeytandır, iki atlı iki şeytandır, üç atlı bir gruptur.” Muvatta, İsti’zân 25, (2, 978); Ebü Dâvud, Cihad 86, (2607); Tirmizî, Cihâd 4, (1674).

MUHAMMED’İN YÜZÜĞÜ SAĞ ELİNE DE Mİ DOL ELİNDE MİYDİ?

Yine Hz. Ali (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah yüzüğünü sağ eline takardı.” Ebü Dâvud, Hâtim 5, (4226); Nesâi, Zinet 49, (8,175).

İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) yüzüğü sol eline takardı ve kaşını avucunun içine getirirdi. İbnu Ömer de böyle yapardı. Ebü Dâvud, Hâtem 5, (4227, 4228).

KADINLAR BAŞLARINI TIRAŞ ETMESİ YASAKTIR…

Hz. Ali (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) kadınların başlarını traş etmelerini yasakladı.” Nesâî, Zinet 4, (8,130); Tirmizî, Hacc 74, (914).

KADINLARA PERUK YASAK…

Hz. Esma (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: “Bir kadın Resülullah (aleyhissalatu vesselâm)’a gelerek: “Kızım çiçek hastalığına yakalandı ve saçları döküldü. Ben onu evlendirdim, iğreti saç takayım mı?” diye sordu. Aleyhissalâtu vesselâm: “Allah takana da taktırana da lânet etmiştir?” diye cevap verdi.” Buhârî, Libâs 83, 85; Müslim, Libâs 115, (2122); Nesâî, Zînet 71, (8,187,188).

KADINLAR KAŞ DÜZELTMEK DE YASAK…

İbnu Abbâs (radıyallâhu anhümâ) dedi ki: “İğreti saç takan, taktıran; kaşları incelten, kaşlarını incelttiren, dövme yapan ve dövme yaptıran lanetlenmiştir.” Ebü Dâvud, Tereccül 5, (4170).

KADINLARA YÜZLERİNDE ÇIKAN TÜYLERİ TEMİZLEMEK DE YASAK…

“Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) on şeyi yasakladı: Dişleri törpüleyip inceltmek, dövme yapmak, (erkeklerin saç ve
sakallarındaki akları, kadınların yüzlerindeki tüyleri) yolması, kadının kadınla, erkeğin erkekle aynı örtü altında arada bir mânia olmadan yatması, erkeğin Acemler gibi elbisesinin alt kısmına ipek şerit ilâve etmesi, yine Acemler gibi omuzlarına alem olarak (dört parmak genişliğinden fazla) ipek koyması, yağmacılık yapması; saltanat sahibi olmayanın (Acemlerin ziyyi (süsü) durumunda olan) kaplan (derisinin) üzerine oturması ve yüzük takması.” Ebü Dâvud, Libâs 11, (4049); Nesâî, Zînet 20, (8, 143); İbnu Mâce, Libâs 47, (3655).

MUHAMMED’İN SAKALA VE BIYIĞINA MUAMELESİ…

İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalatu vesselâm) buyurdular ki: “Bıyıkları kazıyın, sakalları serbest bırakın.” Buhârî, Libâs 64, 65; Müslim, Tahâret 53, (259); Muvatta, Şa’ar 1, (2, 947); Ebü Dâvud, Tereccül 16, (4199); Tirmizî, Edeb 18, (2764); Nesâî, Tahâret 15, (1,16).

İbnu Abbâs (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) bıyığından keser ve şöyle derdi:
“Halîlu’r-rahmân İbrahim (aleyhisselâm) de böyle yapardı.” Tirmizî, Edeb 16, (2761).

FITRAT SAYISINAKİ ÇELİŞKİ… BEŞ Mİ ON MU?

Hz. Âişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “On şey fıtrattandır: Bıyığın kesilmesi, sakalın uzatılması, misvak, istinşak (burna su çekmek), mazmaza (ağza su çekmek), tırnakları kesmek, parmak mafsallarını yıkama, koltuk altını yolmak, etek traşı olmak, intikâsu’l-mâ yani istinca yapmak.” Müslim, 56 (261); Ebü Dâvud, Tahâret 29, (53); Tirmizî, Edeb 14, (2758); Nesâî, Zînet 1, (8,126,127).

Hz. Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Fıtrat beştir: Sünnet olmak, etek traşı olmak, bıyığı kesmek, tırnakları kesmek, koltuk altını yolmak.” Buhârî, Libâs 63, 64, İsti’zân 51; Müslim, tahâret 39, (257); Muvatta, Sıfatu’n Nebiyy 3, (2, 921); Tirmizî, Edeb 14, (2757), Ebü Dâvud Tereccül 16, (4198); Nesâî, Tahâret 10,11, (1,14,15).

SAÇI İLK BEYAZLAYAN İNSAN KİMDİR? KAÇ YAŞINDAYDI?

Yahya İbnu Saîd’in anlattığına göre, Saîd İbnu’l Müseyyeb (rahimehullah)’ten şunu işitmiştir: “Hz. İbrahim (aleyhisselâm), misafir ağırlayan ilk kimse idi. Keza o ilk sünnet olan kimseydi, bıyığını kesenlerin ilki, saçında aklık görenlerin ilki de o idi. Ak saçları görünce: “Ya Rabbi bu nedir?” diye sormuş; Rabbi de: “Bu vakardır ey İbrahim!” demiş. O da: “Rabbim! Öyleyse vakarımı artır!” diyerek duada bulunmuştur.” Rezîn şunu ilave etmiştir. “Bu sırada Hz. İbrahim 120 yaşındaydı. Bundan sonra 80 yıl daha yaşadı.” Muvatta, Sıfatu’n-Nebi 4, (2, 922).

MUHAMMED’E GÖRE RESİM YAPMAK DA YASAK…

“Ben Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı dinledim. Şöyle diyordu: “Bütün tasvirciler ateştedir. Allah ressamın yaptığı her bir resim için bir nefis koyar ve bu ona cehennemde azab verir.” İbnu Abbas devamla adama dedi ki: “İlla da resim yapacaksan ağaç yap, canı olmayan şeyin resmini yap.” Buhârî, Büyü 104; Müslim, Libâs 99, (2110); Nesâî, Zinet 112, (8, 212, 214).

2141 – Hz. Aise (radiyallahu anha) anlatiyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bir seferden donmustu. (O yokken) ben, yuklugun onune, uzerinde resimler bulunan bir bez cekmistim. Resulullah perdeyi gorunce, cekip atti, (ofkeden) yuzu de renklenmisti. “Ey Aise! buyurdular, bil ki, Kiyamet gunu insanlarin en cok azab gorecek olani Allah’in yarattiklarini taklid edenlerdir.” Hz. Aise rivayetine devamla dedi ki: “Biz o  bezi kestik bir veya iki minder yaptik.” 
Buhari, Libas 91, 95; Muslim, Libas 87, (2105); Muvatta, Isti’zan 8, (2, 966, 967); Nesai, Zinet 112, 113, (8, 213); Ibnu Mace, Libas 45, (3653). 

2142 – Ibnu Abbas (radiyallahu anhuma)’in anlattigina gore: “Kendisine bir adam gelip: “Ben ressamim, su resimleri yaptim. Bana bu hususta fetva ver!” dedi. Ibnu Abbas adama: “Bana yaklas!” emretti, adam yaklasinca: “Bana daha da yaklas!” dedi. Adam yaklasti. Ibnu Abbas elini basinin uzerine koydu ve: “Ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam)’i dinledim. Soyle diyordu: “Butun tasvirciler atestedir. Allah ressamin yaptigi her bir resim icin bir nefis koyar ve bu ona cehennemde azab verir.” Ibnu Abbas devamla adama dedi ki: “Illa da resim yapacaksan agac yap, cani olmayan seyin resmini yap.”  Buhari, Buyu 104; Muslim, Libas 99, (2110); Nesai, Zinet 112, (8, 212, 214). 

2143 – Yine Ibnu Abbas (radiyallahu anhuma) anlatiyor: “Resulullah (aleyhissalatuvesselam) buyurdular ki: “kim resim yaparsa, Allah onu Kiyamet gunu, yaptigi resim sebebiyle, onlara ruh ufleyinceye kadar azab eder. Hicbir zaman da ruh ufleyici degildir.”  Buhari, Ta’bir 45, Tirmizi, Libas 19, (1751); Nesai, Zinet 114, (8, 215). 

2144 – Ebu Talha el-Ensari (radiyallahu anh) anlatiyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Melekler, icerisinde kopek ve timsaller bulunan eve girmezler. Buhari, Libas 92, 88, Bedu’l-Halk 6, 14, Megazi 11; Muslim, Libas 102, (2606); Ebu Davud, Libas 48, (4155); Tirmizi, Edeb 44, (2805); Nesai, Zinet 112, (8, 212, 213); Ibnu Mace, Libas 44, (3649). 

2146 – Hz. Ebu Hureyre (radiyallahu anh anlatiyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bana Cibril (aleyhisselam) geldi ve: “Dun sana gelmistim (ama yanina girmedim).” Girmeyisimin sebebi de uzerinde timsaller bulunan perde bezi idi. Orada bir de kopek vardi, kapinin uzerinde de insan resimleri bulunuyordu. Timsallerin baslarinin koparilmasini emret ki agac sekline donsun. Ortuden ayak altina atilacak iki minder yapilmasini, kopegin de disari cikarilmasini soyle!” Bu soylenenler yapildi.” Muslim, Libas 102 (2112); Ebu Davud, Libas 48, (4158); Tirmizi, Edeb 44, (2807); Nesai, Zinet 113, (8, 216). Bu rivayet Ebu Davud ve Tirmizi’nin metnine mutabiktir. 

2147 – Hz Ali (radiyallahu anh) anlatiyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular k‹: “Icerisinde resim, cunub ve kopek bulunan eve (rahmet) melekleri girmez.” Ebu Davud, Taharet 90, (227); Libas 48, (4152); Nesai, Taharet 168, (1,141), Sayd 11, (7,185). 

2140 – Ibnu Omer (radiyallahu anhuma) anlatiyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Su resimleri yapanlar var ya, -bir rivayette: “Su resimlerin sahipleri var ya! Kiyamet gunu azab olunacaklar. Onlara: “Su yaptiklarinizi diriltin” denir.”  Buhari, Libas 89, Tevhid 56, Muslim, Libas 103, (2018); Nesai, Zinet 114:, (8, 215). 

MUHAMMED’E GÖRE KÖPEK BESLEMEK DE YASAK

2144 – Ebu Talha el-Ensari (radiyallahu anh) anlatiyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Melekler, icerisinde kopek ve timsaller bulunan eve girmezler. Buhari, Libas 92, 88, Bedu’l-Halk 6, 14, Megazi 11; Muslim, Libas 102, (2606); Ebu Davud, Libas 48, (4155); Tirmizi, Edeb 44, (2805); Nesai, Zinet 112, (8, 212, 213); Ibnu Mace, Libas 44, (3649). 

2146 – Hz. Ebu Hureyre (radiyallahu anh anlatiyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bana Cibril (aleyhisselam) geldi ve: “Dun sana gelmistim (ama yanina girmedim).” Girmeyisimin sebebi de uzerinde timsaller bulunan perde bezi idi. Orada bir de kopek vardi, kapinin uzerinde de insan resimleri bulunuyordu. Timsallerin baslarinin koparilmasini emret ki agac sekline donsun. Ortuden ayak altina atilacak iki minder yapilmasini, kopegin de disari cikarilmasini soyle!” Bu soylenenler yapildi.” Muslim, Libas 102 (2112); Ebu Davud, Libas 48, (4158); Tirmizi, Edeb 44, (2807); Nesai, Zinet 113, (8, 216). Bu rivayet Ebu Davud ve Tirmizi’nin metnine mutabiktir. 

2147 – Hz Ali (radiyallahu anh) anlatiyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular k‹: “Icerisinde resim, cunub ve kopek bulunan eve (rahmet) melekleri girmez.” Ebu Davud, Taharet 90, (227); Libas 48, (4152); Nesai, Taharet 168, (1,141), Sayd 11, (7,185). 

KARNA TAŞ BAĞLAMAK VE FAYDASI…

Ebü Talhâ (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a açlıktan şikayet ettik ve karınlarımızı açıp gösterdik. Herkeste bir taş vardı. Resülullah (aleyhissalatu vesselâm) da karnını açtı, O’nda iki taş vardı.” Tirmizi, Zühd 39, (2372).

YEME VE İÇME AYAKTA OLUR MU?

İbnu Abbâs (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissâlâtu vesselâm)’a zemzemden sundum, ayakta olduğu halde içti.” Buhârî, Eşribe 16, Hacc 76; Müslim, Eşribe 120, (2027); Tirmizî, Eşribe 12, (1883); Nesâi, Hacc 165, (5, 237).

İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Biz, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselam) devrinde yürürken yer, ayakta iken  içerdik.” Tirmizî, Eşribe 11, (1881); İbnu Mâce, Et’ime 25, (3301).

Hz. Enes (radıyallâhu anh): “Resülullah (aleyhissâlâtu vesselâm) ayakta içmeyi yasakladı” demişti. Kendisine: “Ya yemek? (Bu husustaki hüküm nedir)” diye soruldu. “Bu dâha şiddetle yâsâktır!” dedi veya şöyle dedi. “Bu dâhâ şerli, dâhâ kötü!” Müslim, Eşribe 113. (2024); Tirmizî, Eşribe 11, (1880); Ebü Dâvud, Eşribe 13, (3717).

SU KABININ AĞZINDAN SU İÇME ÇELİŞKİSİ…

Ebü Saîd (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (âleyhissalâtu vesselâm) su kaplarının ağzından içmek için ağızlarının dışa kıvrılmalarını yasakladı.” Buhârî, Eşribe 23, Müslim, Eşribe 111, (2Q23); Ebü Dâvud, Eşribe 15, (3720); Tirmizî, Eşribe 17, (1891).

Ensardan bir zât olan İsa İbnu Abdillah, babasından naklen anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) Uhud günü bir su kabı istedi. (Kap gelince): “Kabın ağzını dışa kıvır!” dedi, ben de kıvırdım. Sonra kabın ağzından su içti.” Ebü Dâvud, Eşribe 15, (3721).

GÜNEŞ NEREDEN DOĞAR?

Hz. Âişe (radıyallâhu anhâ) dedi ki: “Ömer vehme düştü (yanıldı). Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm): “Namaz kılmak için güneşin batma ve doğma zamanını taharri etmeyin (araştırıp seçmeyin). Çünkü o, şeytanın iki boynuzu arasında doğar” diye yasakladı.” Müslim, Müsâfirîn 295, (833); Nesâî, Mevâkît 35, (1, 279).

MÜSLÜMAN NASIL İŞEMELİ?

Huzeyfe radıyallahu anh dedi ki: “Arkadaşınızın titizliği bu kadar ileri götürmemesini tercih ederim. Ben, ResülulIah aleyhissalâtu vesselâm’la bir beraberliğimizi hatırlıyorum. Beraber yürüyorduk. Derken bir kavmin bir duvar gerisindeki küllüğüne rastladık. Resülullah aleyhissalâtu vesselâm, tıpkı sizden birinin ayakta bevletmesi gibi durup ayakta bevletti. Ben bu esnada kendilerinden uzaklaşmak istedim. Bana yakın durmamı işâret buyurdu. Geri gelip, hemen arkasında dikilip abdestini bozuncaya kadar bekledim.” Buhari, Vudü 62, 60, 61, Mezâlim 27; Müslim, Tahâret 73, 74, (273); Ebu Dâvud, Tahâret 12, (23); Tirmizi, Tahâret 9, (13); Nesâi, Tahâret 24, (3, 25).

Hz. Aişe radıyallahu anh’dan rivâyete göre şöyle derdi: “Size kim, Resülullah aleyhissalatu vesselâm’ın ayakta bevlettiğini söylerse, sakın onu tasdik etmeyin. O, daima çömelerek abdest bozardı.” Tirmizi, Tahâret 8, (12); Nesâi, Tahâret 25, (1, 26).

NAMAZ KAÇ REKAT?

Hz. Aişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: “Allah namazı (ilk defa farz ettiği zaman iki rek’at olarak farz etmişti. Sonra onu hazer için (dörde) tamamladı. Yolcu namazı ilk farz edildiği şekilde sabit tutuldu.” Buhârî, Salât 1, Taksîru’s-Salât 5, Menâkıbu’l-Ensâr 47; Müslim, Salâtu’-Müsâfarî.n 2, (685); Muvatta, Kasru’s-Salât 8, (1,146; Ebü Dâvud, Salât 270, (1198); Nesâî, Salât 3, (1, 225).

ORTA NAMAZ(SALATU’L VUSTA) NE ZAMAN? İKİNDİ VAKTİNDE Mİ ÖĞLE VAKTİNDE Mİ?

2323 – İbnu Abbâs (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah  (aleyhissalâtu vesselâm) gecenin evvelinde yürüdü, sonuna doğru uyku molası verdi. Ancak güneş doğuncaya -veya bir kısmı ufuktan çıkıncaya- kadar uyanamadı. (Uyanınca) namazı hemen kılmadı.Güneş yükselince namazı kıldı. İşte bu orta namazdır (Salâtu’l-Vustâ).” Nesâî, Mevâkît 55, (1, 299).

CEHENNEMİN NEFES ALMASI HAVA SICAKLIĞINA BAĞLIYMIŞ…

İmam Mâlik in bir rivayetinde (Resülullah’ın şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir): “Cehennem, Rabbine (ey Rabbim! bir kısmım, diğer bir kısmımı yiyor diye) şikayet etti. Bunun üzerine Rab Teâlâ ona yılda iki kere teneffüs etmesine izin verdi: Kışta bir nefes, yazda bir nefes. (İşte, hararetten en şiddetli hissedilen ve soğuktan en şiddetli hissedilen şey bu soluklardır).” Buhârî, Mevâkît 8; Muvatta, Vuküt 27, (1,15).

ŞİDDETLİ SICAĞIN NEDENİ? CEHENNEM’İN KABARMASI …

Ebü Zerr (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Biz bir sefer sırasında Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) ile beraberdik. Müezzinimiz öğle namazı için ezan okumak istedi. Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) ona: “Serinlemeyi bekle!” dedi. Bir müddet geçince müezzin ezan okumak istemişti, yine ikinci ve hatta üçüncü defa: “Serinlemeyi bekle!” dedi. (Bekledik), hatta tümseklerin (doğu cihetindeki) gölgelerini gördük. O zaman aleyhissalâtu vesselâm: “Şiddetli hararet cehennemin bir kabarmasıdır. Öyleyse, hararet şiddetlenince öğle namazını (vakit) serinleyince kılın” dedi. Buhârî, Mevâkît 9,10, Ezân 18; Bed’ü’l-Halk 10; Müslim, Mesâcid 184, (616); Ebü Dâvud, Salât 4, (401); Tirmizî, Salât 119, (1, 58).

YEMEK İÇİN NAMAZ ERTELEME ÇELİŞKİSİ…

Hz. Cabir (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselam) buyurdular ki: “Yemek veya bir başka şey için namazınızı tehir etmeyin.” Ebü Davud, Et’ime 10, (3758).

Hz. Âişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu
vesselâm) şöyle buyurdular: “Namaz başlar ve akşam yemeği de hazır olursa akşam yemeğiyle başlayın.” Buhârî, Et’ime 58, Ezân 42; Müslim, Mesâcid 65. (558).

Hz. Enes (radıyallâhu anh) anlatıyor: Resülullah (aleyhissalatu vesselâm) buyurdular ki: “Akşam yemeği hazırlanmış ise, yemeğe namazdan önce başlayın. Yemeğinizi aceleye de getirmeyin.” Buhârî, Et’ime 58, Ezân 42; Müslim, Mesâcid 64, (557); Tirmizî, Salât 262, (353); Nesâî, İmâmet 57, (2,111).

Muhammed’in doktorluğu ile ilgili hadisler

4001 – Ebu’d-Derda radiyallahu anh’in anlattigina gore, kendisine bir adam gelerek idrar tutukluguna yakalandigini soyledi. O da adama: “Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam’dan soyle soyledigini isittim” dedi: “Sizden kim hastalanirsa su duayi okusun: “Rabbuna’llahu’llezi fi’s-semai tekaddese ismuke, emruke fi’s-semai ve’l-ardi kema rahmetike fi’s-semai fec’al rahmeteke fi’l-ardi. Vegfir lena hubena ve hatayana. Ente Rabbu’t-tayyibin. Enzil rahmeten min rahmetike ve sifaen min sifaike ala haza’l vec’i fe yebreu. (Ey huzuru semavati dolduran Rabbim!
Senin ismin mukaddestir. Senin emrin arz ve semadadir, tipki Rahmetin semada oldugu gibi. Arza da rahmetinden gonder ve bizim gunahlarimizi ve hatalarimizi affet. Sen (kotu soz ve fiillerden kacinan) butun iyi kimselerin Rabbisin. Bu agriya, Rahmetinden bir rahmet, sifandan bir sifa indir, iyilessin.”  (Ebu’d-Derda radiyallahu anh, adama) bu duayi okumasini emretti. O da okudu ve iyilesti.”  Ebu Davud, Tibb 19, (3892). 

4002 – Osman Ibnu Ebi’l-As radiyallahu anh anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam’a musluman oldugum gunden beri bedenimde cekmekte oldugum bir agrimi soyledim. Bana: “Elini, vucudunda agriyan yerin uzerine koy ve su duayi oku!” buyurdu. Dua su idi: Uc kere: “Bismillah” tan sonra yedi kere, “Euzu bi-izzetillahi ve kudretihi min serri ma ecidu ve uhaziru.” “Bedenimde cekmekte oldugum su hastaligin serrinden Allah’in izzet ve kudretine siginiyorum” diyecektim. Bunu bircok kereler yaptim. Allah Teala hazretleri benden hastaligi giderdi. Bunu ehlime ve baskalarina soylemekten hic geri kalmadim.”  Muslim, Selam 67-(2202); Muvatta, Ayn 9, (2, 942); Ebu Davud, Tibb 19, (389); Tirmizi, Tibb 29, (2081). 

4003 – Hz. Ebu Sa’id radiyallahu anh anlatiyor: “Biz, (Resulullah aleyhissalatu vesselam’in cikardigi askeri) bir seferdeydik. Bir yerde konakladik. Yanimiza bir cariye gelip: “Obamizin efendisi Selim’i bir zehirli soktu. Onunla mesgul olacak erkekler de su anda yoklar. sizde rukye yapan biri var mi?” dedi. Bunun uzerine bizden rukye hususunda maharetini bilmedigimiz bir adam kalkip onunla gitti ve adama okuyuverdi. Adam iyilesti. Kendisine otuz koyun verdiler. Bize sutunden icirdi. Ona: “Yahu sen rukye bilir miydin?” dedik. “Hayir, ben sadece Fatiha okuyarak rukye yaptim” dedi. Biz kendisine “Resulullah aleyhissalatu vesselam’a sormadan (bu verdiklerine) dokunma!”
dedik. Medine’ye gelince, durumu ona soyledik. Aleyhissalatu vesselam “Fatiha’nin rukye oldugunu (tedavi maksadiyla okunacagini) sana kim soyledi? (verdikleri koyunlari paylasin, bana da bir hisse ayirin!” buyurdular.” 
Buhari, Tibb 39, 323, Icare 16, Fedailu’l-Kur’an 9; Muslim, selam 66, (2201); Ebu Davud, Tibb 19, (3900); Tirmizi, Tibb 20, (2064, 2065). 

4005 – Ibnu Mes’ud radiyallahu anh anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam’i isittim, diyordu ki: “Rukyelerde, temimelerde (muskalarda), tivelelerde (muhabbet muskasi) bir nevi sirk vardir.” Bunu isiten bir kadin atilarak, (Ibnu Mes’ud’a): “Boyle soylemeyin, benim gozum agriyordu. Falan yahudiye gittim geldim. O bana rukye yapti. Agrim kesildi” dedi. Abdullah Ibnu Mes’ud radiyallahu anh tereddut etmeden, “Bu (agri) seytanin isiydi, o eliyle durtuyordu, sana rukye yapilinca vazgecti. Bu durumda sana Resulullah aleyhissalatu vesselam gibi, soyle soylemem kafidir: “Izhebi’l-bas Rabbe’n-nas esfi ente’s-Safi, La sifae illa sifauke, sifaen la yugadiru sakamen. “Ey insanlarin
Rabbi, aciyi gider, sifa ver, sen Safisin. Senin sifandan baska bir sifa yoktur, hicbir hastaligi terketmeyen bir sifa istiyorum.” Ebu Davud, Tibb 17, (3883). 

Muhammed’in Doktorluğu hakkında daha fazla bilgi için burayı tıklayınız.

Hırsız ile ilgili hadisi 

1603 – Hz. Cabir (radiyallahu anh) anlatiyor “Resulullah aleyhissalatu vesselam)’a bir hirsiz getirilmisti. 
“-Oldurun onu!” diye emretti. Kendisine: 
“-Ey Allah’in Resulu, bu adam sadece caldi” denildi. Bunun uzerine 
“-Oyleyse (elini) kesin!” dedi ve derhal eli kesildi. Sonra ayni adam ikinci sefer getirildi. Yine: 
“-Oldurun onu!” diye emretti. Kendisine: 
“-Ey Allah’in Resulu, bu adam hirsizlik yapti” dendi. Bunun uzerine 
“-Oyleyse kesinl” dedi ve derhal (sol ayagi) kesildi. Sonra ucuncu sefer getirildi ve hirsizlik yaptigi soylendi. Hz. Peygamber: 
“-Oldurun onu!” diye emretti. Kendisine: 
“Ey Allah’in Resulu, bu adam hirsizlik yapti” denildi. Bunun uzerine : 
“-(Sol elini) kesin!” diye emretti. Sonra ayni adami dorduncu kere getirdiler. 
“-Oldurun onu !” buyurdu. Kendisine: 
“-Ey Allah’in Resulu, bu adam hirsizlik yapti” dediler. Bunun uzerine 
“-(Sag ayagini da) kesin!” diye emir buyurdu. Ayni adam besinci sefer getiririldi. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): 
“Oldurun onu” diye emretti. Hz. Cabir (radiyallahu anh) der ki: “Adami goturup oldurduk. Sonra suruyerek goturup bir kuyuya attik. Uzerini de
tasla doldurduk.” 
Ebu Davud, Hudud 20, (4410); Nesai, Sarik 15, (890, 91) 

Muhammed’in yemek yemek için öğütleri

3853 – Hz. Aise radiyallahu anha anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Eti bicakla kesmeyin. Cunku bu, yabancilarin isidir. Siz dislerinizle kemirerek yiyin. Cunku bu, sihhat ve afiyet icin daha iyidir.” 
Ebu Davud, Et’ime 21, (3778). 

3857 – Ibnu Abbas radiyallahu anhuma anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Biriniz yemek yeyince, yalamadikca veya yalatmadikca elini (mendile) silmesin.” 
Buhari, Et’ime 52; Muslim, Esribe 129, (2031); Ebu Davud, Et’ime 52, (3847). 

3858 – Hz. Cabir radiyallahu anh anlatiyor: ” Resulullah aleyhissalatu vesselam, parmaklarin ve kaplarin yalanmasini emretti ve dedi ki: “Siz, bereketin, yemeginizin hangi (parca)sinda oldugunu bilemezsiniz. Oyleyse birinizin lokmasi dusecek olursa, onu alip, bulasan ezayi temizlesin, sakin seytana terketmesin. Parmaklarini yalamadikca elini mendille de silmesin. Zira o, taaminnizin hangisinde bereket bulundugunu bilemez.” 
Muslim, Esribe 136, (2034); Tirmizi, Et’ime 11, (1803). 

3870 – Yine Ebu Hureyre radiyallahu anh anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sizden birinizin (yemek) kabina sinek dusecek olursa, onu iyice batirin. Zira onun bir kanadinda hastalik, digerinde sifa vardir. O, icerisinde hastalik olan kanadiyla korunur.” 
Ebu Davud, Et’ime 49, (3844); Buhari, Tibb 58, Bed’u’l-Halk 14; Ibnu Mace, Tib 31, (3504, 3505); Nesai, Fera’ 11 (7, 178). 

Muhammed’in doktorluğu:

Tükürükle Tedavi:

Muhammed’in birçoklarını tükürükle tedavi ettiği anlatılır. Böyle tedavi ettikleri arasında, damadı Ali’de bulunmakta:

Muhammed: Ali nerede?

Sahabe: Gözleri ağrıyor.

Muhammed: Bana gelsin!

Bu konuşmadan sonra A li Muhammed’e gelir. Ve Muhammed, Ali’nin gözlerine tükürür; tedavi eder. Hadiste, aynen şu anlamdaki sözler yer alır:

“Peygamber Ali’nin gözlerine tükürdü ve gözler hemen orada iyileşti. Öylesine ki , gözlerde hiç ağrı bulunmamış gibiydi.” (Bkz. Buhari, e’s -Sahih, kitabu’l-Cihad/102,143)

Üfürükle Tedavi:

Hadislerde pek çok örnek verilir. Ve iki türü vardır: Tükürüksüz üfürük, tükürüklü üfürük.

Tükürüksüz üfürük:

Hadislere göre Muhammed, bu yöntemle kırıkları, yaraları, kılıç yaralarını bile tedavi ediyord u. Yani okuyup üfleyerek:

Ekva oğlu Seleme Hayber’de bacağından vurulur. Muhammed’e gelir. Muhammed üç nefes eder, yani okuyup “üç kez üfürür” Selem’nin sorunu, ağrısı, acısı kalmamıştır. .” (Bkz. Buhari, e’s -Sahih, kitabu’l- Meğazi/38)

Tükürüklü üfürük

Ali’nin gözlerinin tedavisinde görüldüğü gibi pek çok olayda bu yöntem uygulanırdı. İlkel insanlarda bu tedavi yöntemi çok geçerli ve yaygındır. Prof. Dr. Veyis Örnek şunları yazar:

“Tükürük /ilkellerde) hastalık tedavisinde kullanılır. Tüküren kimsenin mistik ve majik gücünü, karşısındakine geçirdiğine inanılır. Ayrıca nazar inancının yaygın olduğu yerlerde, kötülüğü uzaklaştırıcı pratiklerde kullanılır.” (Etnoloji Sözlüğü)

Üfürükle Tedavinin alanına giren hastalıklar:

Yukarıda da belirtildiği gibi hadislerde, bu tedavi yönteminin pek çok olayda kullanıldığı anlatılır.

“Nazar”a ( göz değmesine) karşı üfürük:

Yüzünde sarılık belirtisi görülen kız görür Muhammed. Ve hemen buyurur:

-”Bu kızcağızı okutup üfletin. Çünkü buna göz değmiştir.” (Bkz. Buhari, e’s -Sahih, kitabu’t -Tıbb/35, Tecrid, hadis no:1933)

Muhammed’in karılarından Aişe anlatıyor:

“Peygamber, göz değmesine karşı okuyup üfürmeyi buyurmuştur.” (Bkz. Buhari, e’s -Sahih, kitabu’t -Tıbb/35, Tecrid, hadis no:1932)

Yılan, akrep, böcek sokmalarında üfürük:

Malik Oğlu Enes anlatıyor :

-”Peygamber, böcek, akrep, yılan zehirlenmelerinde ve kulak ağrısında tedavi için okuyup üflemeye izin verdi.” .” (Bkz. Buhari, e’s -Sahih, kitabu’t -Tıbb/26; Teçrid, hadis no:1929) Aynı şeyi Aişe’de anlatıyor.

Üfürükle tedavi ücreti ve Muhammed’in payı:

Hadiste anlatıldığına göre : Ebu Said ve Peygamberin öteki arkadaşlarından bir kalabalık , bir kesim yeri ele geçirmek için yola çıkar. Yolları bir kabileye düşer. Kabile başkanını akrep sokmuştur. “Peygamberin arkadaşları”na başvurulur. Tedavi için bir şey bilen olup olmadığı sorulur. Bu Said Hudri atılıp başkanı tedavi edebileceğini söyler. Ücret pazarlığından sonra tedaviye girişir. Fatiha suresini okuyup üfürür. Başkan kurtulmuştur. Ücret: Bir sürü koyun.Yani akrep zehirini okumayla, üfürükle tedavinin karşılığı. Bu arada, sürünün Ebu Said ve arkadaşları arasında bölüştürülmesi sözkonusu olunca sorun çıkar. Çözüm için “peygamber”e götürülür konu. Olay ve tedavi anlatılır. Alınan ücret de… Bunun üzerine Muhammed’in verdiği karşılık şu olur:

-”Çok iyi etmişsiniz (bu tedavi ve ücret işinde.) Koyunları şimdi paylaştırın ve benim payımı da ayırın…”

( Bkz. Buhari, e ‘s -Sahih, Kitabu’t -Tıbb/39; Tecrid, hadis no:1031; Müslim, e ‘s- Sahih, Kitabu’s-Selam/65-66, hadis no.2201)

Üfürükle tedavide el sürme okşama:

Vücudun ağrıyan, acıyan yerine el sürünerek okunur; üflenir. Muhammed de böyle yapardı hastalarına. Muhammed’in karılarından Aişe anlatıyor: “Hastaya Peygamber şunu diyerek tedavi ederdi:

-”Kimimizin tükürüğüyle yöremizin toprağıdır bu. Efendimizin (Tanrımızın) izniyle hastamız iyileşir bununla.” (Bkz. Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’t-Tıbb/38; Tecrid, hadis no:1935; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/54, haids no:2194; Ebu Davud, Sünen, Kitabu’t-Tıbb/19, hadis no:3895 ve öteki hadis kitapları).

Aişe, Muhammed’in başlangıçta “Bismillah (Tanrı adıyla)” dediğini de anlatır aynı hadiste.

Ve bu hadisin açıklaması şöyle yapılır;

“Peygamber, tükürüğünden işaret parmağına bulaştırırı ve bu parmağı toprağa sürerdi. Tkürüklü ve topraklı parmağıyla da hastayı sıvazlar, elini (parmağını) hastanın hastalıklı yerinin üzerinde gezdirirdi..” (Bkz. Kamil Miras, Sahih-i Buhari Muhtasarı Tecrid-i Sarih Trecümesi, 12/92, hadis no: 1935; Müslim, yukarıdaki hadis, 2/1724.)

Yine Aişe anlatıyor:

“Bizden bir insan, hastalığından şikayette bulunduğunda, Peygamber, eliyle hastalıklı yere dokunurdu (elini ağrıyan acıyan yer üzerinde gezdirip okşardı)…” (Bkz. Buhari, e’s-Sahih, Kitabu’t-Tıbb/38; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/46, hadis no: 2191, ve ötekiler)

Aişe, Muhammed’in bu sırada hangi “dua”yı okuyup üfürdüğünü de aynı hadiste açıklar.

Yukarıdaki ve daha birçok hadiste anlatıldığına göre, Muhamemd tükürüklü ya da üfürükle tedavi aderken değişik şeyler mırıldanır ve elini hasta üzerinde gezdirirdi. Din etnolojisi alanındaki inceleme ve araştırmalar ortaya koymuştur ki, ilkellerde de bu tedavi yöntemi vardır. Büyüsel etki görülür. O neenle ilkellerde “büyücü” aynı zamanda hastalara bakan bir tür doktordur.

Ebu’l-Âs Oğlu Osman anlatıyor:

Bu Osman’da bir ağrı-acı vardır. Gelip Muhammed’e anlatır. Muhammed de hemen şunu söyler:

-”Elini, vücudunun o ağrıyan yerine koy ve şunları oku…” Üç kez “Bismillah” demesini, yedi kez de başka bir dua okuyup üfürmesini bildirir. (Bkz. Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’s-Selam/67, hadis no: 2202).

Kaynak: Turan Dursun, Din Bu Kitap 1, Sf-134-138, Kaynak Yayınları, Istanbul


Muhammed’in doktorluğu ile ilgili hadisler

4001 – Ebu’d-Derda radiyallahu anh’in anlattigina gore, kendisine bir adam gelerek idrar tutukluguna yakalandigini soyledi. O da adama: “Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam’dan soyle soyledigini isittim” dedi: “Sizden kim hastalanirsa su duayi okusun: “Rabbuna’llahu’llezi fi’s-semai tekaddese ismuke, emruke fi’s-semai ve’l-ardi kema rahmetike fi’s-semai fec’al rahmeteke fi’l-ardi. Vegfir lena hubena ve hatayana. Ente Rabbu’t-tayyibin. Enzil rahmeten min rahmetike ve sifaen min sifaike ala haza’l vec’i fe yebreu. (Ey huzuru semavati dolduran Rabbim!
Senin ismin mukaddestir. Senin emrin arz ve semadadir, tipki Rahmetin semada oldugu gibi. Arza da rahmetinden gonder ve bizim gunahlarimizi ve hatalarimizi affet. Sen (kotu soz ve fiillerden kacinan) butun iyi kimselerin Rabbisin. Bu agriya, Rahmetinden bir rahmet, sifandan bir sifa indir, iyilessin.”  (Ebu’d-Derda radiyallahu anh, adama) bu duayi okumasini emretti. O da okudu ve iyilesti.”  Ebu Davud, Tibb 19, (3892). 

4002 – Osman Ibnu Ebi’l-As radiyallahu anh anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam’a musluman oldugum gunden beri bedenimde cekmekte oldugum bir agrimi soyledim. Bana: “Elini, vucudunda agriyan yerin uzerine koy ve su duayi oku!” buyurdu. Dua su idi: Uc kere: “Bismillah” tan sonra yedi kere, “Euzu bi-izzetillahi ve kudretihi min serri ma ecidu ve uhaziru.” “Bedenimde cekmekte oldugum su hastaligin serrinden Allah’in izzet ve kudretine siginiyorum” diyecektim. Bunu bircok kereler yaptim. Allah Teala hazretleri benden hastaligi giderdi. Bunu ehlime ve baskalarina soylemekten hic geri kalmadim.”  Muslim, Selam 67-(2202); Muvatta, Ayn 9, (2, 942); Ebu Davud, Tibb 19, (389); Tirmizi, Tibb 29, (2081). 

4003 – Hz. Ebu Sa’id radiyallahu anh anlatiyor: “Biz, (Resulullah aleyhissalatu vesselam’in cikardigi askeri) bir seferdeydik. Bir yerde konakladik. Yanimiza bir cariye gelip: “Obamizin efendisi Selim’i bir zehirli soktu. Onunla mesgul olacak erkekler de su anda yoklar. sizde rukye yapan biri var mi?” dedi. Bunun uzerine bizden rukye hususunda maharetini bilmedigimiz bir adam kalkip onunla gitti ve adama okuyuverdi. Adam iyilesti. Kendisine otuz koyun verdiler. Bize sutunden icirdi. Ona: “Yahu sen rukye bilir miydin?” dedik. “Hayir, ben sadece Fatiha okuyarak rukye yaptim” dedi. Biz kendisine “Resulullah aleyhissalatu vesselam’a sormadan (bu verdiklerine) dokunma!”
dedik. Medine’ye gelince, durumu ona soyledik. Aleyhissalatu vesselam “Fatiha’nin rukye oldugunu (tedavi maksadiyla okunacagini) sana kim soyledi? (verdikleri koyunlari paylasin, bana da bir hisse ayirin!” buyurdular.” 
Buhari, Tibb 39, 323, Icare 16, Fedailu’l-Kur’an 9; Muslim, selam 66, (2201); Ebu Davud, Tibb 19, (3900); Tirmizi, Tibb 20, (2064, 2065). 

4005 – Ibnu Mes’ud radiyallahu anh anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam’i isittim, diyordu ki: “Rukyelerde, temimelerde (muskalarda), tivelelerde (muhabbet muskasi) bir nevi sirk vardir.” Bunu isiten bir kadin atilarak, (Ibnu Mes’ud’a): “Boyle soylemeyin, benim gozum agriyordu. Falan yahudiye gittim geldim. O bana rukye yapti. Agrim kesildi” dedi. Abdullah Ibnu Mes’ud radiyallahu anh tereddut etmeden, “Bu (agri) seytanin isiydi, o eliyle durtuyordu, sana rukye yapilinca vazgecti. Bu durumda sana Resulullah aleyhissalatu vesselam gibi, soyle soylemem kafidir: “Izhebi’l-bas Rabbe’n-nas esfi ente’s-Safi, La sifae illa sifauke, sifaen la yugadiru sakamen. “Ey insanlarin
Rabbi, aciyi gider, sifa ver, sen Safisin. Senin sifandan baska bir sifa yoktur, hicbir hastaligi terketmeyen bir sifa istiyorum.”  Ebu Davud, Tibb 17, (3883). 

Muhammed’in yemek yemek için öğütleri

3853 – Hz. Aise radiyallahu anha anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Eti bicakla kesmeyin. Cunku bu, yabancilarin isidir. Siz dislerinizle kemirerek yiyin. Cunku bu, sihhat ve afiyet icin daha iyidir.” 
Ebu Davud, Et’ime 21, (3778). 

3857 – Ibnu Abbas radiyallahu anhuma anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Biriniz yemek yeyince, yalamadikca veya yalatmadikca elini (mendile) silmesin.” 
Buhari, Et’ime 52; Muslim, Esribe 129, (2031); Ebu Davud, Et’ime 52, (3847). 

3858 – Hz. Cabir radiyallahu anh anlatiyor: ” Resulullah aleyhissalatu vesselam, parmaklarin ve kaplarin yalanmasini emretti ve dedi ki: “Siz, bereketin, yemeginizin hangi (parca)sinda oldugunu bilemezsiniz. Oyleyse birinizin lokmasi dusecek olursa, onu alip, bulasan ezayi temizlesin, sakin seytana terketmesin. Parmaklarini yalamadikca elini mendille de silmesin. Zira o, taaminnizin hangisinde bereket bulundugunu bilemez.” 
Muslim, Esribe 136, (2034); Tirmizi, Et’ime 11, (1803). 

3870 – Yine Ebu Hureyre radiyallahu anh anlatiyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sizden birinizin (yemek) kabina sinek dusecek olursa, onu iyice batirin. Zira onun bir kanadinda hastalik, digerinde sifa vardir. O, icerisinde hastalik olan kanadiyla korunur.” 
Ebu Davud, Et’ime 49, (3844); Buhari, Tibb 58, Bed’u’l-Halk 14; Ibnu Mace, Tib 31, (3504, 3505); Nesai, Fera’ 11 (7, 178). 

Islamiyet Ve Siddet

Mart 9, 2010

Islamiyet ve Şiddet

Sivas Olayları, (02 temmuz 1993) boşuna olmadı.. Islamiyeti yaymak ve “kafir”leri ortadan kaldırarak sevap işlemek isteyen dinciler, 35 kişiyi diri diri yakarak, 2 kişi ye silahla vurarak katlettiler. Dünya’da din adına işlenen cinayet ve çatışmaların çoğunun Islamiyet için yapılması bir rastlantı mı? Yoksa, islamiyet, şiddet içeren bir din mi? Islamiyet’in bir şiddet ve terör dini olduğu anlaşılmaktadır. Islami terör ve şiddet haberlerinden

Turan Dursun’un Din Bu adlı kitabından:Kafirler, nerede bulunsa yakalanmalı, öldürülmeliydi. Bozguncular ya boyunlarından vurularak öldürülmeli, ya asılmalı, ya ellerinden ayaklarından çapraz kesilmeli, ya da sürülmeliydiler. Hristiyan ve Yahudiler ile dost olunmamalıydı. Şeyhülislam fetvalarına göre, Alevilerin kanları helaldi. Peygamberin dört halifesinden üçü, Müslümanların bıçakları ile can vermişti. Şeriatın insanlara vaat ettiği barış buydu.

Olay ögrenilir. Medine’ye, Peygamber’e haber verilir. Peygamber öfkelenmistir. Adamlarin yakalanmalari için buyru verir. Hepsini yakalattirir. Suçlulari, Hz. Muhammed’in huzuruna getirirler. Peygamber’in karari kesindir: “Elleri, ayaklari çapraz olarak kesilsin. Gözleri oyulup çikarilsin.. Bkz: http://www.youtube.com/watch?v=HAq9PpCUgYU

(Bu videoda Islamiyette cihad için siddet ve terorun mazur goruldugunu aciklayan bir islami konusmaci, videoda dakika 01:50′de Muhammed’in yaptigi hirsizin gözünü nasil parmaklariyla oydugunu ve kol-bacaklarini nasil çapraz kestirdigini anlatiyor.)

Emir uygulanir. Suçlularin, elleri, ayaklari çapraz olarak kesilir. Gözleri oyulur. Medine disinda, günesin altinda ates gibi yandigi için “Harre” adi verilen yere götürülürler. Suçlular su isterler, su verilmez. “Taslari kemirirler”, “agizlariyla, disleriyle topragi kazarlar.” Ölünceye kadar öyle birakilirlar. (Buhari, Zekat/68, Cihad/52; Tecrit/Vudu, hadis 172; Müslim, Kesame/9-14, hadis 1671; Ebu Davud, Hudud 3, hadis 4364-4371; Tirmizi, Ebvabu’t-Tahare/55, hadis 72-73; Nesei, Tahrimü’d-Dem/7; Ibn Mace , Hudud/20, hadis 2578-2579.

Buhari, bu hadise yedi yerde ve dokuz yolla, Ebu Davud bir yerde bes yolla, Nesei bir yerde dört yolla gönderme yapmistir.)

Nedir suçlari bu adamlarin ve öncelikle kimdi bunlar? Ukl veya Ureyna kabilelerindendirler. Peygambere gelmis, müslüman olduklarini bildirmislerdir. Renkleri saridir, hastadirlar. Peygamber, önce bütün sevecenligiyle deve sütü ve “deve sidigi” içirerek onlari iyilestirir. Havadar bir yere gitmek isterler. Peygamber bir deve sürüsü verir ve yanlarina bir çoban katar. “Herifler” çobani öldürür ve Peygamber’in deve sürüsünü alir götürürler.

“Peygamber, iskenceye karsi oldugu halde, bu olayda nasil olmustur da, iskenceyle öldürülmelerini emretmistir?” Bu soru, hadis kaynaklarinda tartisilir. Kimileri, bu infazi “iskenceyi yasaklamadan önce uygulattigini ” öne sürerler. Kimisi, uygulamanin bir “kisas” oldugunu belirtir. Çünkü, suçlular da Peygamber’in çobanina ayni iskenceyi yapmislardir. Hakim görüs ise, Peygamber’in Maide suresinin 33.ayetini yerine getirdigi, yani Allah’in buyruguna göre hüküm verdigi yönündedir.Yeryüzünde bozgunculuk yapanlar, ölümlerden ölüm begenmelidirler. Maide suresinin 33.ayetinde su buyruk  verilmistir: “Allah ve resulüyle savasanlarin ve yeryüzünde bozgunculuk yapmaya çalisanlarin cezasi, ya boyunleri vurularak öldürülmeleri, ya asilmalari, ya ellerinin ayaklarinin çapraz kesilmeleri ya da bulunduklari yerden sürülmeleridir. Bu, onlarin dünyada çekecekleri rezilliktir. Ahirette ise, onlara daha büyük azap hazirlanmistir.”Kanlarinizi ve mallarinizi kurtarmak istiyorsaniz: Peygamber diyor ki: “Onlar, Allah’tan baska Allah olmadigina, Muhammed’in onun kulu ve elçisi olduguna inanincaya, bizim kiblemize dönünceye, kestiklerimizi yiyinceye, ve namazimizi kilincaya ve zekatlarini verinceye kadar, insanlarla öldürüsmem (mukatele) emroldu. Insanlar, bunlari yerine getirdikleri zaman, benden kanlarini ve mallarini kurtarmis olurlar.(Buhari, Selat/28; Tecrid, hadis 24; Ebu Davud, Cihad/104, hadis 2641; Müslim, Iman/32, hadis 20,22)

Sirin Tekin, henüz 17 yasindaydi. Çevresinde çok sevilen bir gençti. Ögrencilerin demokratik haklarindan sözederdi. Oruç tutmuyordu. O gün, 3 Mayis 1987, Van 100.Yil Üniversitesi’nin karsisindaki kahvede oturuyordu. “Islamin bekçileriyiz,” diyorlardi. Kendilerine “mukatele” emrolduguna inaniyorlardi. Rektör de “Onlar Islam adina dövüsürler,” dememis miydi? Sirin Tekin, “kanini” saldirganlardan kurtaramamisti.Yaptiginiz alisverise sevinin: “Allah süphesiz, Allah yolunda savasip öldüren ve öldürülen müminlerin canlarini ve mallarini -Tevrat, Incil ve Kur’an’da sözverilmis bir hak olarak- cennet karsiliginda satinalmistir. Verdigi sözü, Allah’tan daha çok tutan kim vardir? Öyleyse, yaptiginiz alisverise sevinin! Bu, basaridir”. (Tevbe Suresi,111)  Kafir öldüren müslümana cennet müjdelenmistir.

Suçu elestirmekti

Esref Oglu Ka’b, genç bir sairdi. Peygamberi ve ona inanlari elestiriyordu. Peygamber bir gün arkadaslarina sordu: “Bu adami öldürebilcek kimse var mi?”Mesleme Oglu Muhammed, ortaya atildi: “Ben varim.”Esref Oglu Ka’b, nasil öldürülecekti? Planlar yapildi. Hadis kitaplarinin yazdigina göre, “yalan”lar uyduruldu, “tuzak” hazirlandi. Bir gece, kalesinde bulunan sairin kafasi kesilerek plan sonuçlandirildi. Ve, kesik bas, peygambere götürüldü. (Buhari, Cihad/15/1, Rehn/3, Tecrid, hadis 1578; Müslim, Cihad/119, hadis 1801; Ebu Davud, Cihad/169, hadis 2768)Kadinlar ve çocuklar onlardansa, kimler öldürülebilidi? “Eli silah tutan tüm erkekler öldürülebilirdi.” Henüz, aklini, bellegini yitirmemis olan yaslilar da öldürülebilirdi. Ama, deliler öledürülemezdi. Bu hükmün de istisnasi vardi. Eger, deli savasir durumdaysa, zenginse, ya da hükümdarlik makamindaysa öldürülürdü. Peygamber, söyle emretmisti: “Müsriklerin yaslilarini öldürün de çocuklarini birakin!”(Ebu Davud, Cihad/121, hadis 2670; Tirmizi, Siyer/29, hadis 1583.)Bu emir, Kurayza Yahudileri’nin öldürülmesi sirasinda verilmisti. Çocuklarin birakilmasi isteniyordu. Çünkü onlar ele geçrilmis degerli ganimetlerdi, köle apilacaklardi. Bu katliamda, Peygamber’e dil uzattigi için bir kadin da öldürüldü. Gene, gece baskinlarinda, kafirler toptan kilçtan geçirilirken, evler yakilip yikilirken, öldürülenler arasinda kadinlar ve çocuklar da bulunuyordu. Bunun üzerine, Peygamber’e arkadaslarindan biri söyle sordu: “Ya Resulallah! Evlere yapilan gece baskinlarinda, müsriklerin kadinlari, çocuklari da öldürülüyor, ne dersin?””Onlar da öbürlerindendir.(Kadin ve çocuklar da onlardandir.)(Bkz.Ebu Davud, Cihad/102, hadis 2638; Cihad/121, hadis 2672; Ibn Mace, Cihad, hadis 2840; Ahmet Ibn Hanbel, 4/46; Tirmizi, Siyer/19, hadis 1570)Ya “bizden” olan kadinlar, Müslüman annelerimiz, esleimiz, kiz kardeslerimiz, arkadaslarimiz?Onlar erkeklerin yönetimine boyun egmeliydiler. Eger, uslu davranmazlarsa, “Ögüt verin, yataklarindan ayrilin, yine de yola gelmezlerse, onlari dövün” diyordu kutsal kitap (Nisa suresi,34). Müslüman kadinin kismeti de, siddet idi.

Ateste yakmak Allah’a ait ama..

Peygamber, atese atarak öldürmeyi dogru bulmuyordu. Hz. Muhammed, bir gün Muhammed’in oglu Hamza’yi çagirir. O’nu bir savas birliginin basina komutan olarak atar ve su buyrugu verir: “Falan kisiyi bulursaniz, atese atip yakin!”Hamza, birligiyle yola çikmak üzeredir.

O sirada Peygamber, Hamza’yi çagirir: “Falancayi bulursaniz ateste yakin, dedim. Ama, önce öldürün, sonra yakin. Çünkü, ateste yakma cezasini, yalnizca atesi yaratan verebilir.(Ebu Davud, Cihad/122, hadis 2673)

Ebu Hureyre anlatiyor. Bir gün, peygamber bizi, bir savas birligi olarak düsmana gönderiyordu. O sirada, Kureys’ten iki kisinin adlarini vererek söyle dedi: “Bunlari yakaladiginizda atese atin, ikisini de!..”Peygamber, bir süre sonra dönüp emrini söyle düzeltti: “Size, onlari bulursaniz, ikisini de yakin, dedim, ama yakmayin. Çünkü, ateste yakma cezasini yalnizca Allah verir. Siz bu iki kisiyi yakalayip öldürün yalnizca. (Buhari, Cihad/107,149; Ebu Davud, Cihad/122, hadis 2674; Tirmizi, Siyer/20, hadis 1571)

Peygamberin tutumu buydu ama, onu izleyen halifeleri, Allah’a mahsus olan atese atma cezasini pekala uygulayabilmislerdi. Hatta bunu yaparken, icazeti peygamber’den aldiklarini bile söylemislerdi. Ebu Bekir, Peygamber’in ölümünden sonra basgösteren dinden dönme (“ridde”) olaylari sirasinda, komutanlarina su talimati vermisti: “Daha da direnirlerse, demirle daglayin, ateste yakin!”(Taberi, Tarih, 1/1881-1885; Leoni Gaetani, Islam Tarihi, çev.Hüseyin Cahid, Istanbul,1926,8/276)

Ve bu talimat uygulanmisti. Halid Ibn’ül-Velid, savas sirasinda “ates çukurlari” açtirmis, yaktirdigi atesin içine, birçok kimseyi diri diri attirip yaktirmisti. Kadin da vardi bunlarin içinde. Bir tutsak kadina, müslüman olmasi önerilir, kabul etmez. Bunun üzerine, atese atilacagi söylenir. Kadin, “Hosgeldin ölüm! Yazik ki baska kurtulus yolum yok, o yüzden kendimi atiyorum atese.” anlamindaki siirini okuyarak, kendini atese atar. (Ibis, Yaprak, 28-34; Cetani, Yaprak, 8/306)

Ebubekir’e, “ateste diri diri yakma cezasi”ni nasil verdigi soruldugunda, Halife, Peygamber’in bu tür cezaya izin verdigini söyler.Insanlari, inançlarini birakmiyorlar diye, “ates çukuru”na attirip yakanlardan birinin de Ali oldugu aktarilir. Buhari’nin de yer verdigi bir hadiste, Ali’nin “bir toplulugu atese attirip yaktidigi” Ibn Abbas’a söylendiginde, Ibn Abbas’in söyle dedigi belirtilir:  “Ben olsaydim bunu yapmazdim. Çünkü, Peygamber, ‘Tanri’nin verdigi biçimde ceza vermeyin!’ demisti. Ben olsaydim, öldürürdüm yalnizca.”(Buhari, Cihad/149; Tecrid, hadis 1264; Nesei, Tahrimu’d-Dem/14)

Evlerini, agaçlarini yakin

Peygamber’in döneminde, “gece baskinlari” düzenlenirdi. Peygamber’in emriyle, “Öldür, öldür!” siarlari haykirilirdi. Sonra da yagmaya girisilirdi. (Ebu Davud, Cihad/102, hadis 2368; Ibn Mace, Cihad/30, hadis 2840) Filistin’de, “Ubna” (sonralari Yübna denmistir) denen bir yere Peygamber bir baskin düzenlemisti. Baskini yapacaklara da su buyrugu veriyordu: “Sabahleyin, Übna’ya (ansizin) baskin yap ve orayi yak!” Ve, Übna köyü yakiliyordu. Içindekilerle birlikte.(Ebu Davud, Cihad/91, hadis 2616, c.3, s.88, ayrica, s.124′deki 2 no.lu not; Ibn Mace, Cihad/31, hadis no: 2843, c.2, s.948)  Düsmanin bulundugu yerdeki agaçlar, ürünler ya yakilir, ya da kesilirdi. Peygamber, Benu Nadir kabilesinin hurmaliklarini yaktirmisti, ayrica kestirmisti.

Hasar Suresi’nin 5 ayetinde bu olaya kisaca deginiliyordu. “Inkarci kitap ehlinin yurtlarinda hurma agaçlarini kesmeniz veya onlari kesmeyip gövdeleri üzerinde ayakta birakmaniz, Allah’in izniyledir. Allah, yoldan çikanlari böylece rezillige ugratir.”Bu ayette geçmeyen “yakma olay”i, hadislerde yer aliyor. (Buhari, Cihad/154, Hars/6, Megazi/14, Tesir/59/2, Tecrid, hadis 1576; Müslim, Cihad 29-31, hadis 1746; Ebu Davud, Cihad/91, hadis 2615; Tirmizi, Siyer/4, hadis 1552; Ibn Mace, Cihad/31, hadis 2845; Darimi, Siyer/22; Ahmed Ibn Hanbel, 2/8,52,80.)

Islam hukukunda, cihad sirasinda, düsman kesimindeki yas agaçlarin kesilebilecegi, kesilmeden yakilabilecegi hükme baglanmisti. (Damad, c.1,s.496.)Hz. Ömer’in kilicindan kurtulamayan ise, insanligin büyük ir kültür hazinesi, Iskenderiye Kütüphanesi’ydi.

Kisas size farz kilindi

Bakara Suresi, 178. Ayet: “Ey inananlar, öldürmede kisas size farz kilindi. Hüre hür, köleye köle, kadina kadin.” Nahl Sures, 126.ayet: ” Eger bir topluluga azap edecekseniz, size yapilan azabin esiyle azap edin.

” Kuran bir ikaz (uyari) kitabidir: (Allah sevgisine az yer verir.) Enam Suresi, 19.ayet: “Bu Kuran, sizi ve ulasilacak herkesi uyarmak için vahyoldu.”Araf Suresi, 1.ayet: “Bu kitap sana korkutman, insanlari da ögütlemen için indirilmistir.”

Müdessir Suresi, 1 ve 2. Ayetler:” Ey örtüsüne sarinmis kimse, kalk ve ikaz et.

Türkiye’de son yıllarda yaşanan en vahşi islamî şiddet uygulaması, hatırlanacağı üzere 2 Temmuz 1993 günü Sivas’ta görüldü. Sivas’taki Madımak Oteli’ne Aziz Nesin’in düşünce ve davranışları bahane edilerek saldırıldı ve 35 kişi diri diri yakılarak, 2 kişi de ateşli silah ile vurularak, toplam 37 kişi katledildi.

Iran ve Bangladeş gibi Islam şeriatı ile yönetilen ülkelerde, Islamiyete aykırı düşüncelerini açıklayan Salman Rüşdi ve Teslime Nesrin gibi yazarları ölüme mahkum eden “fetva”lar çıkarılıyor.

Türkiye’de de, İslamcı bir kadın yazar olan Konca Kuriş,  Islamiyetin gerçeklerini zamanla görmeye başladı ve Islam şeriatına yönelik eleştirileri ile “müslüman kadınlara kötü örnek” olduğundan,   1998 yılının yaz aylarında kaçırıldı ve 22.01.2000 tarihinde Konya’da toplu mezar olarak kullanılan evlerden birinin bodrum kstında cesedi bulundu.

11 Eylül 2001 tarihinde de Amerika Birleşik Devletleri’nin dünyaca meşhur New York kentindeki WTC (Dünya Ticaret Merkezi) binalarına kaçırdıkları iki adet yolcu uçağı ile vahşice intihar saldırısı yapan müslüman teröristler ile, yine aynı gün kaçırdıkları diğer iki adet yolcu uçağının birisini ABD Savunma Bakanlığı’na yine vahşice intihar dalışı yapmakta kullanan, diğerini hedefe varamadan içindeki yolcularla düşüren müslüman teröristler,  “islami terör”ün ne olduğunu bütün dünyanın görmesini sağladılar. Bu müslüman teröristler, Allah yolunda bu intihar eylemiyle cennete gideceklerine inanarak binlerce kişiyi öldürdüler.

Pakistan’da 2002 yılının Ocak ayında aşırı İslamcı bir örgüt tarafından kaçırılan The Wall Street Journal gazetesinin muhabiri Daniel Pearl, boğazı kesilerek öldürüldü. Bu vahşi cinayet videoya çekildi ve dehşet görüntülerinin yer aldığı kaset Pakistanlı bir gazeteciye gönderildi. Video kasette, 23 Ocak’ta Pakistan’da kaçırılan Pearl’ün, birisiyle konuştuğu sırada, arkasından yaklaşan bir başkası tarafından boğazı bıçakla kesilerek öldürüldüğü görüldü. Pearl, son söz olarak, kendisinin ve babasının Musevi olduklarını söylüyordu.

Şubat 2002′de Hindistan’ın batısında bulunan ve Müslüman nüfusun yoğun olduğu Gucarat eyaletinde Hintli eylemcileri taşıyan bir trenin yakılması sonucu 56 kişi öldü.Yine Pakistan’da 2002 yılı Mart ayında İslamabat´ta bir uluslararası Protestan kilisesine bombalı saldırı düzenlendi. İki kişinin 6 adet bomba attığı saldırıda 2´si Amerikan vatandaşı 4 kişi öldü, aralarında Amerikalıların da bulunduğu 45 kişi yaralandı.Terörün dini olmaz diyenlerin kulakları çınlasın.. İslami terör merkezlerinden birisi olan cami:

 
Nazi üssünden radikal İslam’a – Hürriyet 13.07.2005

  Amerikan Wall Street Journal Gazetesi, ilk planlarını Nazilerin yaptığı, soğuk savaş yıllarında komünizme karşı CIA ve MI6 gibi gizli servislere hizmet eden Münih İslam Merkezi’nin nasıl bir terör üssüne dönüştüğünü yazdı. Gazeteye göre Mısır kaynaklı Müslüman Kardeşler’in etkisi altına giren cami radikal İslam’ın Avrupa’ya kök salmasını sağladı.İLK planlarını Naziler’in yaptığı, soğuk savaş döneminde de gizli servislerin hakimiyet savaşı verdiği Almanya’nın ünlü Münih Camisi’nin, şimdi aşırı dinci teröristlerin üssü olduğu iddia edildi. Amerikan Wall Street Journal gazetesi, El Kaide saldırılarını gerçekleştiren teröristlerin bir çoğunun Alman İslam Konseyi denetimindeki camiden geçtiğine dikkat çekerek, terörün finansörlüğünü de yine cami ile özdeşleşen İslam Konseyi’nin sağladığını yazdı.

Gazetenin araştırmasına göre, geçmişi Nazilere kadar dayanan camiye önce Türk kültürü araştırmacısı bir Alman profesör, ardından eski Nazi SS subayı Türk imam, daha sonra Mısır merkezli Müslüman Kardeşler örgütünün ideologu ve son olarak da El Kaide’ye maddi destek sağlamak suçuyla hakkında soruşturma açılan bir banker kontrol etti. İkinci Dünya Savaşı sırasında 5 milyon Sovyet esir içindeki bir milyona yakın Müslüman Türkü, kendi saflarına katan Alman ordusu, Türkoloji profesörü Gerhard von Mende’nin tavsiyesiyle Türki cumhuriyetler kökenli askerleri Münih’te üslendirdi. Savaş sonrasında yine Profesör Mende’nin önderliğinde Münih’te Sovyet kökenli Müslümanlara evsahipliği yapacak bir cami inşaatı planları yapıldı.

Amerikan gizli servisi CIA ve İngiliz Gizli Servisi MI-6 soğuk savaş yıllarında Münih’te cami inşaatı konseyi etrafında toplanan eski Müslüman Nazi askerlerini komünizmle mücadele operasyonlarında kullandı. 1957 yılında cami inşaat konseyine CIA için çalışan Kafkasya kökenli İbrahim Gocaoğlu ve ardından da yine CIA için çalışan Nazi ordusunun eski imamı Özbek asıllı Nurettin Nakibhoca Namangani liderlik yaptı. 

1973 yılında ise, inşaatı tamamlanan cami ve örgüt üyelerinin liderliğini, Müslüman Kardeşler örgütünün kurucusu Hasan el-Banna’nın damadı Said Ramazan üstlendi. CIA için çalıştığı ileri sürülen Ramazan, inşaat tamamlandıktan sonra Alman İslam Konseyi adını alan örgütü Müslüman Kardeşler’in ‘fiili diplomatik misyonu’ haline getirdi.

11 Eylül saldırılarına katılan teröristlerden 4’ünün Münih Camii ve Alman İslam Konseyi bağlantıları ortaya çıkınca, ABD o dönemde cami yöneticisi Galib Himmet’in malvarlığını dondurdu. Islami Terör’ün son yıllardaki saldırıları: 

11 Eylül saldırılarıyla adını tüm dünyaya duyuran Usame Bin Ladin’in lideri olduğu El Kaide terör örgütünün eylemleri 1993 yılında başladı. Müslüman teröristler cihad için şu saldırıları yaptılar:

1993

26 Şubat – ABD: New York’taki Dünya Ticaret Merkezi’ne yönelik bombalı saldırıda 6 kişi öldü, 1000 kadar kişi yaralandı.

1995

13 Kasım- SUUDİ ARABİSTAN: Başkent Riyad’daki Ulusal Suudi Muhafız binası önünde bomba yüklü araç havaya uçtu, 5 ABD’li asker, 2 Hintli asker öldü.

1996

25 Haziran- SUUDİ ARABİSTAN: Dahran yakınlarından Hobar Amerikan Üssü girişinde bomba yüklü kamyonla 
düzenlenen saldırıda tamamı ABD’li 19 asker öldü, 386 kişi yaralandı.

1998

7 Ağustos- KENYA-TANZANYA: Nairobi ve Darüsselam’daki Amerikan Büyükelçilikleri yakınlarında bomba yüklü 2 araç havaya uçtu, 12′si ABD’li 224 kişi öldü, binlerce kişi yaralandı.

2000

12 Ekim- YEMEN: Amerikan destroyeri USS Cole’a Aden açıklarında düzenlenen intihar saldırısında 17 ABD askeri öldü, 38 kişi yaralandı.

2001

11 Eylül- ABD: 4 uçak kaçırıldı. İkisi New York’taki Dünya Ticaret Merkezi kulelerine daldı, üçüncü uçak ABD Savunma 
Bakanlığı’na dalarken, dördüncü uçak Pennsylvania’da düştü. Son rakamlara göre olaylarda 2978 kişi öldü.

2002

11 Nisan – TUNUS: Cerba adasındaki Ghriba Sinagogu’na yönelik intihar saldırısında 14′ü Alman 21 kişi öldü

8 Mayıs – PAKİSTAN: Fransız gemi yapım şirketi çalışanlarını taşıyan otobüse yönelik intihar saldırısında 11′i Fransız 14 kişi öldü.

6 Mayıs – YEMEN: Fransız petrol gemisi Limburg, Yemen açıklarındaki saldırıda hasar gördü, mürettebattan 1 kişi öldü.

12 Ekim- ENDONEZYA: Bali’de bir diskoteğe yönelik, bombalı araçla yapılan saldırıda 202 kişi öldü, 300 kişi yaralandı. Kurbanların çoğu Avustralyalıydı.

28 Kasım – KENYA: Mombasa’daki bir otele yönelik intihar saldırısında 18 kişi öldü. Aynı saatlerde bir İsrail ticari uçağı Mombasa’dan kalkışından sonra fırlatılan 2 füzeden kurtulmayı başardı.

2003

12 Mayıs- SUUDİ ARABİSTAN: Riyad’da düzenlenen eşzamanlı 3 saldırıda 9′u intihar komandosu 35 kişi öldü, 200 kadar kişi yaralandı.

5 Ağustos – ENDONEZYA: Cakarta’daki Amerikan Marriott oteline yönelik intihar saldırısında 12 kişi öldü, 150 kadar kişi yaralandı.

8 Kasım – SUUDİ ARABİSTAN: Riyad’da bir mahallede bomba yüklü araçla düzenlenen saldırıda 17 kişi öldü, 100′den fazla kişi yaralandı.

12 Kasım – IRAK: Ülkenin güneyindeki Nasıriye’de İtalyan askeri üssüne yönelik, kamyonla düzenlenen saldırıda 19′u İtalyan 28 kişi öldü.

15 Kasım – TÜRKİYE: İstanbul’da iki sinagoga yönelik çifte saldırılarda 2′si intihar komandosu 30 kişi öldü, 300 kadar kişi yaralandı.

20 Kasım – TÜRKİYE: İngiltere Başkonsolosluğu ile İngiliz sermayeli HSBC bankasına yönelik çifte saldırıda İngiliz Başkonsolosu dahil 33 kişi hayatını kaybetti. 5 gün arayla düzenlenen saldırılar İBDA-C ve El Kaide tarafından üstlenildi.

2004

» 9 Mart- TÜRKİYE: İki intihar komandosu, İstanbul Kartal’daki mason locasına bombalı saldırı düzenledi, biri saldırgan 2 kişi öldü.

11 Mart- İSPANYA: Madrid’de trenlere yönelik bombalı saldırılarda 198 kişi öldü, 1400 kadar kişi yaralandı. 

2005

07 Temmuz – İNGİLTERE: Londra’da 3 metro ve 1 otobüse düzenlenen bombalı saldırılarda 50 kişi öldü, 700 kişi yaralandı. 

2005 Sonrası

Dünyada islami şiddet devam ediyor. Darfur’da müslüman güçler hristiyan köylüleri katlediyorlar. Nijerya’da müslümanlar hristiyan köyleri basıp yüzlerce kişiyi katlediyorlar. Dünyanın neresinde din terörü varsa başrol genelde islamcılarda oluyor.. Ve de islam ile terörü / şiddeti yanyana düşünmemek ne yazık ki mümkün olmuyor. 


Riddet, İrtidat ve Mürted

Riddet ve irtidad kelimelerinin anlamı İslam dinini terk etmektir. Mürted’in kelime anlamı ise İslam’ı terk eden manasınadır. Kuran’a göre, İslam’ı terk eden cehenneme gidecek ve orada ebedi olarak kalacaktır. Bakara 217 ayetin son satırlarında bu açıkça ifade edilmiştir.Bakara / 217. Sana haram ayı, yani onda savaşmayı soruyorlar. De ki: O ayda savaşmak büyük bir günahtır. (İnsanları) Allah yolundan çevirmek, Allah’ı inkâr etmek, Mes-cid-i Haram’ın ziyaretine mâni olmak ve halkını oradan karmak ise Allah katında daha büyük günahtır. Fitne de adam öldürmekten daha büyük bir günahtır. Onlar eğer güçleri yeterse, sizi dininizden döndürünceye kadar size karşı savaşa devam ederler. Sizden kim, dininden döner ve kâfir olarak ölürse, onların yaptıkları işler dünyada da ahirette de boşa gider. Onlar cehennemliktirler ve orada devamlı kalırlar.Nahl / 106. Kim iman ettikten sonra Allah’ı inkâr ederse -kalbi iman ile dolu olduğu halde (inkâra) zorlanan başka- fakat kim kalbini kâfirliğe açarsa, işte Allah’ın gazabı bunlaradır; onlar için büyük bir azap vardır.Her fırsatta İslam dininin hoşgörü dini olduğunu vurgulamayı kendine vazife edinen din ulemalarımız, hernedense bu ayetleri görmezden gelirler. Ali İmran / 90. İnandıktan sonra kâfirliğe sapıp sonra inkârcılıkta daha da ileri gidenlerin tevbeleri asla kabul edilmeyecektir. Ve işte onlar, sapıkların ta kendisidirler.Allah Nisa 137 ayete göre bağışlayan olmadığı ve salt İslam’ı terk ettiler diye onları doğru yola iletmediği gibi,
Nisa / 137. İman edip sonra inkâr edenleri, sonra yine iman edip tekrar inkâr edenleri, sonra da inkârlarını arttıranları Allah ne bağışlayacak, ne de onları doğru yola iletecektir.Dinden dönenler biraz da, şeytanın suçu gibidir ve Allah onları şeytanla baş başa bırakmıştır.Muhammed / 25. Şüphesiz ki, kendilerine doğru yol belli olduktan sonra, arkalarına dönenleri, şeytan sürüklemiş ve kendilerine ümit vermiştir.İslam’ın genel anlayışında ise, dinini değiştirmenin cezası ölümdür. Bu hadislerde açık şekilde belirtilen konulardan biridir.
Resulullah (SAV) şöyle buyurdu:  Kim dinini değiştirirse onu öldürün. Buhari, Cihad ve’s-Seyr, 2794 1585 Zeyd Ibni Eslem ( radıyallahu anh ) anlatıyor : Resulullah ( SAV) buyurdular ki, Dinini değiştirenin boynunu vurun.İmam Malik, bu hadisi Muvatta’da ( Akdiye 15-  2736) kaydeder ve hadis hakkında şu açıklamayı sunar : Bu hadisin manası şudur, herkim İslam’dan karak zındıklık ve benzeri bir dine girecek olursa kendisine galebe alındığı taktirde öldürülür. Öyle birine tevbe teklif edilmez. Zira gerçekten tevb edip etmediği bilinemez. Çünkü bunlar ( galebeden önce ) küfürlerini gizleyip, müslüman olduklarını iddia ediyorlardı. Ben böylelerinin küfrü, delille sübut bulduğu taktirde, tevbe etmeye ağrılmalarını uygun bulmam, ( tevbe etse de kabul edilmemeli ) Devamla der ki, ” Bizim nezdimizde esas olan şudur : Bir kimse irtidat ederse tevbeye ağrılır, ( kendisine galebe çalınmazdan önce ) tevbe ederse hayatı bağışlanır, aksi taktirde öldürülür.İmam Malik devamla der ki, Resulullah, Dinini terkedeni öldürün hadisinin manası : Kim İslam’dan çıkıp başka dine geçerse demektir. İslam’dan başka bir dinden çıkarak bir diğer dine geçerse demek değildir. Sözgelimi, Yahudiliği terkederek Hristiyanlığa veya mecusiliğe geçen kastedilmemiştir. Bundan dolayı, ehl-i zimme’den herhangi biri böyle bir din değiştirmesi yapacak olsa ne tevbeye çağrılır, ne de öldürülür.İrtidad, büyük günahlardandır. Kişinin bütün hayır amellerini sevabını yok eder. Hadisi açıklayan İmam Malik, esas  itibariyle zındık oldukları halde müslüman görünen kimselerin irtidad etmeleri halinde, yakalanınca tevbesine güvenilmeyeceği kanaatindedir. Bu sebeple Malik’e göre onlara tevbe teklif edilmez, tevbekar olup, İslam’a geldiklerini beyan etseler bile bu tevbe onlardan kabul edilmez. İmam Şafi tevbelerinin makbul olduğuna hükmeder. Ebu Hanife’nin onlar hakkında iki ayrı görüşü olmuştur.Zındık, Kamus’da, Ahiret’e veya Rububiyet’e inanmayan veya küfrünü gizleyerek iman izhar eden kimse diye açıklanır. (Kütüb-i Sitte Cilt/6 Sayfa 189)İbni Abbas’ın, kadın mürted de öldürülür sözü delil getirilerek Hanefilerin hükmüne itiraz edilmiş ve ilaveten Ebu Bekir’in hilafeti sırasında irtidad etmiş olan bir kadını, henüz pek çok sahabe hayatta iken öldürttüğü, kimsenin buna itiraz etmediği gösterilmiştir. Hz. Muaz Yemen’e giderken Resulullah kendisine bu mevzu ile alakalı olarak şunu söylemiştir : İslam’dan herhangi biri vazgeçecek olursa, onu tekrar davet et, dönerse ne ala, dönmezse boynunu vur. Herhangi bir kadın İslam’dan irtidad edecek olursa, onu da geri çağır, dönerse ne ala, dönmezse boynunu vur.Zürkani,” Kaydedilen bu muaz hadisi, sadedinde olduğumuz ihtilafta nasdır, hükmüne uyulması gerekir”  der.Buhari ve başka bir kısım kaynaklarda rivayet edilen bir kıssa da konumuza şık tutar. İkrime’nin rivayetine göre,  Hz. Ali’ye bir kısım Zındık getirilmişti. O bunları yaktırdı. Haber ibni Abbas’a ulaşınca, Onun yerinde ben olsaydım yaktırmazdım. Çünkü Hz. Peygamber’in yasağı var, Allah’ın azabı ile azab vermeyin. Fakat öldürtürdüm zira efendimiz, kim dinini değiştirirse öldürün, diye emrediyor. (Kütüb-i Sitte Cilt/6 Sayfa 190) 

Muhammed’in İrtidad Üzerine Öldür Emirleri

İbni Abbas ( ra ) anlatıyor, Abdullah ibni Sad ibni Ebi’s Sarh, Hz. Peygamber’e katiplik yapıyordu. Şeytan ayağını kaydırdı, adam irtidad ederek kafirlere sığındı. Resulullah, Fetih günü onun öldürülmesini emretti, ancak Hz. Osman onu himayesi altına aldı. Resulullah da bu himayeyi tanıdı. (Ebu Davud, Hudud 1-4358, Nesai, Tahrimu’d-Dem 15, ( 7-107 )Hernekadar Bakara 256′da dinde zorlama yoktur ifadesi varsa da bu ifade, slam’ın şartlarını yerine getirmede zorlama yoktur manasınadır.  Bakara 217 ‘nin son satırındaki ifadeler bu düşünceyi kanıtlar. 


Basında Islami Şiddet Ve Terör  HaberleriMalatya’da islami terrör (17 Nisan 2007) 

Incil basan bir yayinevinde 3 kisi sandalyeye baglandiktan sonra bogazlari kesilerek olduruldu. Trabzon’daki rahip Santoro cinayetinin ardindan Malatya’da Hiristiyanlikla ilgili kitaplar yayimlayan Zirve Yayinevi’ne 5 kisi baskin duzenledi. Surekli olarak milliyetci-dinci cevrelerden tehditler aldigi ogrenilen yayinevinde calisan biri Alman uyruklu 3 kisi, sandalyeye baglandiktan sonra bogazlari kesilerek olduruldu. 

Trabzon’da rahip olduruldu – 05 Subat 2006  

Trabzon’da 19′uncu yuzyildan kalma Santa Maria katolik kilisesinde kapi calinca acmaya giden rahip Andrea Santoro, “Allahu Ekber” diye bagiran birisi tarafindan uc el ates edilerek olduruldu. 

Gazipasa mahallesindeki Santa Maria Katolik Kilisesi’ne giden saldirgan, kendisine kapiyi acan 60 yasindaki Andrea Santoro’ya tabancayla ates etti. Saldirgan daha sonra olay yerinden kacti.
 
Kilisenin papazi olay yerinde yasamini yitirdi. Gorgu taniklarinin ifadesine gore, zanli 17- 18 yaslarinda bir genc. Cinayet pazar ayinine katilanlarin kiliseden ayrilmasindan sonra meydana geldi. 

Islamiyeti eleştiren sinema yönetmeni T. Van Gogh öldürüldü Hürriyet 03.11.2004Islam’da kadına yönelik şiddeti konu olan ‘Submission-İtaat’ filminin ardından tehditler yağdırılan Hollandalı yönetmen Theo Van Gogh, Amsterdam’da sokak ortasında öldürüldü. Geleneksel Fas kıyafetli müslüman saldırgan, yönetmene 3 el ateş edip, defalarca bıçakladı. Hollanda televizyonlarında gösterilen 10 dakikalık  ‘Submission-İtaat’ filminin senaryosunu, zorla evlendirilmek istendiğinden ülkesi Somali’den kaçan, Liberal Partili milletvekili Ayaan Hirsi Ali yazdı. Film zorla evlendirilen, amcasının tecavüzüne uğrayan, kocasının zulmüne katlanan Müslüman bir kadının öyküsünü anlatıyor.Mini eteğe karşı olanlar beni taşladı Hürriyet 15.09.2004Güzin Ablacım, günüm çok güzel başlamıştı ama akşam sinirlerim bozuk bir şekilde, hem de bacaklarımda üç kocaman taş yarasıyla eve dönmek zorunda kaldım. İstiklal Caddesi’nin orta yerinde, güpegündüz sapanlı bir grup aşırı İslamcı gencin saldırısına uğradım. Olay tam da Galatasaray Lisesine gelmeden hemen önce, İstiklal Caddesi’nin sol tarafında oldu. Birden bire bacağıma bir taş isabet etti. İlk başta tesadüf olduğunu düşündüm. ‘40 yılda bir mini etek giydik, bacaklarıma nazar değdi’ dedim. Sonra bacaklarıma ardı arkası kesilmeyen irili ufaklı taşlar isabet etmeye başladı. Belli ki organize bir grup planlı bir şekilde hareket ediyordu. Bu şekilde giyim özgürlüğümüzü kısıtlamayı planlayan bu zihniyeti esefle kınıyorum ve istediğim gibi giyinme özgürlüğümü istiyorum. Sizden dileğim de olayın basına yansıtılarak hemcinslerimin uyarılması. Ayrıca bu olaydan sorumlu, sorunlu kişilerin de bu vesileyle yakalanarak ilgililere teslim edilmesi.Irak’ta, El Kaide katili Zarkavi’nin kasapları, elleri bağlı savunmasız Türk şoför Durmuş Kumdereli’nin kafasını kesti. (Hürriyet 14.09.2004)Irak’ta kaçırılan Türk kamyon şoförü Durmuş Kumdereli, ‘Cellat’ lakaplı terörist Zarkavi’nin örgütü tarafından başı kesilerek öldürüldü. bağlantılı Tevhid ve Cihad örgütü, 17 Ağustos tarihli korkunç infazın görüntüsünü bir internet sitesinde yayınladı. El Kaide bağlantılı terörist El Zarkavi’nin grubu Tevhid ve Cihad örgütü, Kumdereli’nin boğazının bıçakla kesildiğini gösteren insanlık dışı korkunç görüntüleri dün internet sitesinde yayınladı. Teröristler, 14 Ağustos günü kaçırdıkları Kumdereli ve diğer kamyon şoförü Mustafa Köksal’ı önce tarihi belli olmayan bir video kayıtta gösteriyorlar. Bu kayıtta Kumdereli, Türk kamyon şoförlerine Amerikalılara mal taşımaması için çağrıda bulunuyor. Burada Durmuş Kumdereli’nin gözleri bağlı değil ve hayli sakin. Önce ismini söylüyor: ‘Adım Durmuş Kumdereli. Tarsus’tanım. Kamyon şoförüyüm. Tikrit yakınındaki bir Amerikan üssü için Türkiye’den inşaat malzemesi ve makine parçaları getirdim.’ Ardından şöyle devam ediyor: ‘Yanlış yaptım. Benim şoför arkadaşlara tavsiyem, para kazanmak için Amerikalılara malzeme taşımasınlar. Bilmelisiniz ki, Amerikalılara malzeme gönderen firmalar, şoförlerin ve işçilerin hayatıyla ilgilenmiyor. Onlar sadece kazandıkları paraya bakıyorlar. Daha önce bir Türk’ün öldürüldüğünü biliyorum. Ancak bana bir şey olmaz diye düşündüm. Yanılmışım, hata yapmışım.’ 

  Sonra sahne değişiyor ve 17 Ağustos tarihli video bantla devam ediliyor. Arkada yine aynı tablo var. Yüzünü maskelerin ardına gizlemiş üç terörist. Mustafa Köksal serbest bırakıldığı için, önlerinde sadece gözleri bağlı Durmuş Kumdereli var. Ortadaki terörist bir kağıttan okumaya başlıyor. Bitirdikten sonra kağıdı hızla katlayıp giysilerinin içine tıkıyor, aynı anda üçü birden silah ve bıçağa davranıyor, Kumdereli’yi yere yatırıp, üzerine çullanıp, İslam adına kanlı eyleme girişiyor. Ve bu sahne sanki sonsuza kadar sürüyor…… Kuran’dan surelerle başlayıp kamyon görüntüleriyle devam eden videoyu yüreği korkuyla atarak izleyen Hürriyet’in yazı işleri ve dış haberler kadrosundan pek çok kişi, bu sahneleri izleyemedi. Kumdereli orada öylece, kaderine razı olmuş bir şekilde dudaklarından dualar dökülerek gözleri bağlı beklerken, arkasındaki teröristler bildiriyi bitirir bitirmez silah ve bıçaklarına davrandılar. Kumdereli’nin duaları, boğazına inen bıçağın derin darbesiyle dehşet verici hırıltılara dönüştü. Sonra her yeri kan kapladı. 

Müslüman teröristler bombaları atmadan dua ettirdiler 

  Kuzey Osetya’da 1 Eylül 2004 günü okul basan müslüman Çeçen teröristler, mimik öğrencileri ile velilerini rehin aldılar ve iki gün sonra bombaların patlaması ile 394 kişi öldü, yüzlerce kişi de yaralandı. Aşağıda, bu islami terör saldırısından sağ kalan rehineleri aklattıkları bulunuyor. (Hürriyet 06.09.2004) Sasha Pogrebov (13) Teröristler bize çok zalimce davrandı. Su içmemize izin vermediler. Hemen hemen hepimiz idrar içtik. Çıplaktık. Bir tanesi boynumdaki haçı gördü ve silahının ucuyla dürterek ‘Sen, gayrımüslimsin! Dua et bakalım!’ dedi. Ben de yüksek sesle İsa’ya dua ettim. Sonra kalabalığın ortasına el bombaları atmaya başladılar. 

Zalina Vazagova (13) Korkunç bir patlama duydum. Gözümü açtığımda etrafımdaki herkes öldü sandım. Üstüm başım kan içindeydi. Yanımda yatan bir ninenin kafasında delik vardı. Öğretmenimin cansız bedeni üzerime düştü. Çocuklar çığlık çığlığa, ‘Ateş etmeyin! Bizi öldürmeyin!’ diye bağırıyordu. Fakat teröristler dinlemiyordu. Bir pencerenin kenarına geldim ve aşağı atladım. 10 yaşındaki kardeşim Lena içeride kaldı. Öldü mü, sağ mı bilmiyorum.
Diana Gadzhieva (14) Annemi, sürekli ağladığı için kendilerini sinirlendiren 3 yaşındaki kardeşim Medina birlikte serbest bıraktılar. 11 yaşındaki diğer kardeşim Alinathen ile korkuyorduk ama anneme yine de gitmesi için yalvardık. İçerisi çok sıcaktı, elbiselerimizi çıkardık. Bizi yüz üstü yere yatırdılar başını kaldırıp bakanı vurmakla tehdit ettiler. Cuma günü panik başladığında bazı çocuklar camdan atladılar. Patlamalar olunca etraf kan gölüne döndü. Cesetlerin yanı sıra birçok kopmuş kol gördüm. Bombalar birbirine bağlıydı ve art arda patlayarak bize yaklaşıyordu. Alina’nın elinden tuttum ve pencereden atladık.

Tekbir getirip kestiler
Hürriyet 11.07.2004Irak’ta rehin alınan, serbest bırakıldıktan sonra ülkesine geri dönen Pakistanlı, üç rehinenin kesilmesine tanık olduğunu öne sürdü. Amcad Hafız, ‘Zavallıların yalvarışlarına aldırmayan şişman bir adam tekbir getirip, üçünü de kesti. Bir süre bana ne yapacaklarını tartıştılar. Beni niye öldürmediklerini bilmiyorum’ dedi.IRAK’ta İslamcı bir örgüt tarafından rehin alınan ve serbest bırakıldıktan sonra ülkesine dönen Pakistanlı, üç rehinenin kesildiğine tanık olduğunu söyledi.İslamabad Havaalanı’nda ailesiyle gözyaşları içinde kucaklaşan 26 yaşındaki Amcad Hafız adlı Pakistanlı şoför, rehin tutulduğu 8 dehşet gününü BBC’ye anlattı. Irak’ta Kellogg, Brown & Root şirketinin sürücüsü olarak çalıştığını belirten Hafız, 24 Haziran günü Balad’daki Amerikan üssü yakınlarında kaçırıldığını belirtirken, ‘Silahı başıma doğrultup, susmamı işaret ettiler. Bir minibüse bindik, bana iğne yaptılar. Sonrasını hatırlamıyorum’ dedi.Gözlerini, bilmediği bir yerde bulunan evde açtığını belirten Hafız, kendisini CIA ajanı sandıkları için, militanların üç gün boyunca sürekli dövdüklerini söyledi. Dayak olayı bittikten kısa bir süre sonra, militanların, ‘Hazırlan ve son duanı et. Sıra sende. Seni keseceğiz’ dediklerinde, herşeyin bittiğini düşündüğünü ve ağlamaya başladığını belirten Pakistanlı şoför, tanık olduğu dehşeti şöyle anlattı:‘Beni bir odaya soktular. Yerde elleri ve ayakları bağlı üç kişi yatıyordu. Milliyetlerini bilmediğim ikisi, beyaz tenliydi ve İngilizce konuşuyorlardı. Diğeri ise sanıyorum, Iraklıydı. Kısa bir süre sonra, içeri elinde kocaman bir bıçak olan şişman bir adam girdi. Yerdeki adamlar, bağışlanmaları için ağlayıp, yakarmaya başladılar. Zavallıların yalvarmalarına aldırmayan şişman adam, tekbir getirip, üçünü de sırayla kesti. Korku ve dehşet içindeydim ve hiç birşey düşünemiyordum. Bir süre bana ne yapacaklarını tartıştılar. Niye öldürmediklerini bilmiyorum.’Ertesi gün, militanların aniden değiştiklerini ve kendisine karşı iyi davranmaya başladıklarını belirten Hafız, ‘Öyle sanıyorum ki, Pakistanlı bir şoför ve Müslüman olduğumu anladılar ve bu yüzden beni serbest bıraktılar’ diye konuştu.

Cihada gidiyoruz şehid olacağız..

Hürriyet 20 Mart 2004İstanbul Kartal’da Hür ve Kabul Edilmiş Büyük Masonlar Locası Derneği lokaline düzenlenen intihar saldırısı soruşturmasını derinleştiren polis, Diş Hekimi Yasef Yahya’yı öldürdüğünü itiraf eden Adem Çetinkaya’nın evinde, intihar bombacıları Nihat Doğruel ve Engin Vural’ın ailelerine bıraktığı vasiyetnameleri buldu.Tetikçinin evinde bulunduRadikal dinci oluşumun lideri olduğu belirtilen Çetinkaya’nın Mason Locası’na yapılan saldırıyı planladığı, bomba düzeneklerini de kendisinin hazırladığı ileri sürüldü. Teröristlerin cephaneliği Beykoz’da ormanlık alanda gömülü halde ele geçirildi. Nihat Doğruel ve Engin Vural’ın eylemden önce ailelerine hitaben el yazısıyla yazıp zarfa koydukları vasiyetnameler de Çetinkaya’nın evinde bulundu.

Besmele ile başlayan vasiyetnamede, canlı bombaların alacak ve borçlarının yazılı olduğu belirtildi. Vural’ın vasiyetnamesinde, ‘‘Bir daha dönmemek üzere cihad yoluna gidiyorum. 3 çocuğuma iyi bak. Çocuklarımızı Allah yolunda yetiştir. Hakkınızı helal edin. Sizi bulacaklar, parasız bırakmayacaklar’’ yazdığı bildirildi. Eşi hamile olan Doğruel’in ise vasiyetnamesine Kuran’dan ayetler eklediği ve ‘‘Cihada gidiyoruz, şehit olacağız. Doğmamış çocuğum sana emanet. Hakkınızı helal edin’’ yazdığı ifade edildi. Çetinkaya tutuklandı.Bu sefer kadın bomba (Hürriyet 18.01.2004) 

  İsrail ile Gazze Şeridi arasındfaki Erez geçiş noktasında dün sabahki intihar saldırısı dört İsrail’linin ölümüne yol açarken, Hamas’ın ruhani lideri Şeyh Ahmed Yasin, “İlk kez bir kadın kulandık. Bu düşmana karşı direnişte yeni bir gelişmedir. Direnişimiz tırmanacaktır” diyerek övündü. Yedi kişinin de yaralandığı saldırıyı, 22 yaşındaki iki çocuk annesi Reem El-Reyashi’nin gerçekleştirdiği açıklandı. Daha önce İslami Cihad kadın canlı bomba kullanmıştı. İkiçocuk annesi Reem El-Reyashi, eylemden önce çekilen video’da “Allah’ı çocuklarımdan daha çok sevdiğim için bu eylemi yapıyorum” dedi.

 ORUÇ TUTMAYANLARA UYGULANAN ŞİDDET ÖRNEKLERİ 

Ulus’ta oruc dayagi Ankara’da sokakta sigara icen TRT calisani ile arkadasi, oruc tutan bir grubun saldirisina ugradi
Milliyet 20-10-2006

Ankara’nin Ulus semtinde sokakta sigara icen biri TRT calisani iki kisi, sigara dumanindan rahatsiz olduklarini soyleyen kisilerin saldirisina ugradi.

Sevgililere dayak- Hurriyet 24-09-2006

Ankara’da alkollu iki sevgili, bir grup genc tarafindan tekme tokat dovuldu. Yerde aci icinde kivranan ve aglayan genc kadini sevgilisi teselli etmeye calisti. Asiri alkollu olduklari gozlenen sevgililer, olay yerine gelen ambulansta tedavi olmayi kabul etmedi ve taksiye binerek uzaklasti.

2003 Yılında Istanbul’un göbeğinde oruç tutmayana saldırı (Yalçın Bayer – Hürriyet, 06.11.2003) 

Taksim’den bindiği otobüste başına gelenleri anlatan gencin ‘‘Türkiye’ye nereye gidiyor?’’diye soruyor:‘‘Taksim-Bahçeköy hattından Bebek’e gitmek üzere halk otobüsünün arka koltuğa oturdum. Taksim’de Dunkin Doughnots’tan aldığım ve bir kese kağıdı içindeki kahveme şeker atıp içmeye başladım. Bu sırada ‘kapat onu lan!’ biçimindeki sese baştan dikkat etmedim. Az sonra bağrı açık madalyonlu bir adam önüme çıkarak ‘‘Utanmıyormusun lan kafir oruçlu insanların önünde kahve içmeye’’ diye bağırdı, yanındakiler de aynı şekilde söylendiler. Kibarca ‘Özür dilerim beyefendi, kokusu rahatsız ediyorsa kapağını kapatıyım, sonra içerim’ dedim. Adam cevap olarak ‘Kapatacaksın tabii kafir, Müslüman değil misin?’ diye üsteledi. Ben agnostiğim, Anayasal hakkım… ‘‘Hayır dine inanmıyorum‘‘ dedim. Belki de hatam buydu. Adam bunun üzerine ‘Saygı göster o zaman hayvan!’ dedi. Ben de ‘İsterseniz ineyim, saygı gösteriyorum tabii ki’ dedim. O da ‘İneceksin tabii kafir!’ diyerek yerimden kaldırdı. Herkesin cimcik ve dirsekleri arasında durdurulan otobüsten tekme ile dışarı attı beni….”

Yüksekokulda oruç baskısıCumhuriyet, 07.12.2000Kırşehir Eğitim Fakültesi ve Meslek Yüksekokulu’nda öğrenim gören bir grup öğrenci oruç tutmadıkları için
okulda ve yurtta faşistlerin saldırısına uğradıklarını açıkladı. Kendilerine zorla Ülkü Ocakları için düzenlenen bir etkinliğin biletlerinin satıldığını belirten öğrenciler, ”Fakülte, yüksekokul ve yurtları, yöneticiler değil, reisler yönetiyor” dediler.Atatürkçü Düşünce Derneği’ne (ADD) başvuran Kırşehir Eğitim Fakültesi’nden bir grup öğrenci, oruç tutmadıkları için okulda ve yurtta, ”reis” adı verilen kişilerin saldırısına uğradıklarını belirttiler. Ülkü Ocakları Gecesi’nin biletlerinin okulda ve yurtta zorla satıldığını, almak istemeyenlerin dövüldüğünü ve okuldan uzaklaştırılmakla tehdit edildiklerini iddia eden öğrenciler, ”Fakülte, yüksekokul ve yurtları, yöneticiler değil reisler yönetiyor” diye konuştular.Son günlerde kendilerine başvuran öğrenci sayısının büyük rakamlara ulaştığına dikkat çeken ADD Şube Başkanı Avukat Adil Vahaboğlu şöyle konuştu: ”Son dönemlerde Kırşehir’deki fakülte ve yüksekokulda Ülkü Ocakları etkinliklerinin biletlerini zorla satmışlar. Almayanları korkutmuşlar. Yurttan ve okuldan kovmakla tehdit etmişler. Oruç tutmayan öğrencileri dövmeye, sövmeye ve tehdit etmeye başlamışlar. Her yatakhanede bir reis varmış. Bu reisler, aynen 12 Eylül öncesinin tosunları gibi ortalıkta terör estiriyorlarmış. Bayan öğrencinin sigarasını elinden alarak totaliter bir yöntemle dövmüşler. Dini, çirkin emellerine alet eden haytalara neden polis ses çıkarmıyor. Neden fakülte, yüksekokul ve yurt yönetimleri bu tür zorbalıklara göz yumuyor?”

Ramazan 1998 OlaylarI:15 Ocak 1998, Cumhuriyet’ten:1)Oruç tutan, tutmayani biçakladi:Malatya’da bir üniversite ögrencisinin (Ümit Cihan Tarho), oruç tutmadIgI için, oruç tutan bazI ögrencilerce öldürülmesinden birkaç gün sonra, bu sefer de Sakarya Üniversitesi Meslek Yüksek Okulu’nda, dün karsit görüslü ögrenciler arasinda oruç tutup tutmama tartismasi yasandi. Insaat Bölümü 3.sinif ögrencilerinden Erhan Özer’in, “Isteyen tutar, isteyen tutmaz,” seklindeki çikisi üzerine tartisma kavgaya dönüstü. Bu sirada, ayni bölümün 1.sinif ögrencilerinden Ibrahim Baran, Özer’i kalçasindan biçakladi. Özer, Sakarya Devlet Hastanesi’nde tedavi altina alindi.2)Ögretmenler oruç nedeniyle yumruklasti:Samsun KazIm Özdemir Ilkögretim Okulu’nda, Ingilizce ögretmeni Baki Sezgin ile, din dersi ögretmeni Halit Önem, oruç tutup tutmama yüzünden okul müdürünün odasinda yumruklasti. Burnundan darbe alan Önem, samsun Devlet Hastanesi’nde ayakta tedavi edildi.3)Körfezde Namaz Cinayeti:Oruç saldirilarinin yogunlastigi ramazan ayinda bu kez de namaz yüzünden korkunç bir cinayet islendi. Kocaeli’nin Körfez ilçesinde 24 yasindaki Muharrem Sancar, namaz kildigi sirada saz çalan agabeyi 29 yasindaki Ali Sancar’i baltayla öldürdü.

19.01.1998, HürriyetOruç tutmayan ögrenci okul kantininde dövüldü Volkan YüKSEL / IZMITIzmit’in Köseköy Beldesi’nde oruç tutmayan 13 yasindaki ortaokul üçüncü sinif ögrencisi arkadaslari tarafindan dövülerek hastanelik edildi. Kafa travmasi geçiren Yasin, olayin sokunu üzerinden atamadi. Kantinden alisveris yaparken ”Herkes oruç tutacak” diyen bir grubun saldirisina ugrayan Yasin’in basinda ve vücudunun çesitli yerlerinde morluklar olustu.

Hürriyet 26 Ocak 1998Doktora oruç tehdidi Pendik Belediyesi’nde görevli iki doktorun, dinlenme odasinda çay ve sigara içtikleri için baskan yardimcilari tarafindan tehdit edildikleri öne sürüldü. Istanbul Tabib Odasi, savciliga basvuran doktorlara, ”Burasi RP’li belediye. Bu son uyarimiz’ denildikten sonra silah gösterdigini bildirdi. Istanbul Tabip Odasi, Pendik Belediyesi’nde görevli 2 doktorun, dinlenme odasinda çay ve sigara içtigi gerekçesiyle, belediye baskan yardimcilari tarafindan silahla tehdit edildigini ileri sürdü. Can güvenlikleri olmadigini söyleyen doktorlar Seval Özergin ve Nurali Binay Cumhuriyet Savciligi’na suç duyurusunda bulundu. Baskan Yardimcilari Mehmet Akinci ile Fikri Ilgar ise suçlamanin amaçli oldugunu ileri sürdü. Istanbul Tabip Odasi tarafindan yapilan yazili açiklamada, Pendik Belediyesi’nde çalisan Dr. Özergin ile Dr. Binay’in, dinlenme odasinda sigara ve çay içtikleri gerekçesiyle, Baskan Yardimcilari Mehmet Akinci ve Fikri Ilgar tarafindan silahla tehdit edildigi bildirildi. BelediyeBaskan Yardimcisi Akinci’nin, doktorlarin bulundugu odaya girerek, ”Buranin Refahli belediye oldugunu bilmiyor musunuz? Bir daha burada sigara içmeyeceksiniz. Bu size son uyarimiz” diyerek, belindeki silahi doktorlara gösterdigi ileri sürülen açiklamada, söyle denildi: ”Meslektaslarimiz, olayi sikâyet etmek ve can güvenliklerinin saglanmasini istemek için Kaymakamlik ve Cumhuriyet Savciligi’na basvurdular. Zaman zaman inanç özgürlügü kisvesine bürünen, son zamanlarda bir siyasi partinin kapatilmasi nedeniyle demokrasi ve insan haklari havarisi kesilen bir anlayisin temsilcileri olan bu kisilerin, sigara ve çay içen hekimlere böylesi bir terör uygulamasini son derece düsündürücü buluyor ve kiniyoruz.”

Tehdit değil, ricaPendik Belediyesi Basin Danismani Ekrem Okutan ise suçlamalarin asilsiz oldugunu belirterek söyle dedi: ”Baskan Yardimcilarimiz Mehmet Akinci ve Fikri Ilgar, 23 Ocak Cuma günü Belediye Saglik Müdürlügü’nde çalisan görevlileri ziyarete gittiler. Doktor Seval Özergin, bu sirada sigara içiyordu. Olay kesinlilke dinlenme salonunda olmadi. Baskan Yardimcisi Mehmet Akinci, doktordan kapali yerde sigara içmemesini rica etti. Doktor Seval Özergin’in, ‘Siz bana  karisamazsiniz’ demesi üzerine Akinci da ‘Lütfen biraz saygili olun’ dedi. Bu sirada, ayni yerde görevli doktor Nurali Binay geldi ve Baskan Yardimcisi’na, ‘Saygisiz sizsiniz’ dedi. Baskan Yardimcisi’nin silah göstermesi gibi bir durum da kesinlikle sözkonusu degil, çünkü üzerinde silah yoktu.” Pendik Belediye Baskani Erol Kaya da, ”Dr. Nurali Binay sözkonusu yerde sigara içilmemesi konusunda bir kanun olmadigini söyleyerek, Baskan Yardimcilarina ‘Terbiyesiz’,  ‘Saygisiz’ seklinde yakistirmada bulundu. Ne silah çekildi ne gösterildi, ne de herhangi bir saldirida bulunuldu” dedi.

Cumhuriyet, 10 Ocak 1998Okullarda ramazan uygulamasi..Yatili ögrencliler zorla sahura kaldiriliyor..Erzurum’da Atatürk Üniversitesi ve Kredi Yurtlar Kurumu’na bagli yurtlardaki bütün kantinler, ögretmenevi lokalleri kapatildi. Tüm orta dereceli okullardaki kantinler de kapatilirken, dersler bir saat öne alindi. Erzurum’daki yatili okullarda ögrencilerin zorla sahura kaldirildigi belirtilirken, tarikatlarin etkin oldugu milli egitimde ögretmenlere makyaj yapmamalari yolunda uyarida bulundugu belirtildi.”

14 Mayis 1987, Edirne:Beypazari’nda, Ertan Gökçen, evi barki olmadigi için bir arabada yatip kalkan 56 yasindaki Necmeddin Yedikardesler’in üzerine ispirto döküyor ve yakiyor..Gerekçesi; Necmettin’in ramazan ayinda içki içmesi..(Günes, 15 Mayis 1987)

Pakistan’da kiliseye saldırı düzenlendi: 16 kişi öldü  (28/10/2001)Pakistan’ın doğusundaki Bahavulpur’da bir kiliseye düzenlenen silahlı saldırıda ilk belirlemelere göre 16 kişi hayatını kaybetti. Polis kaynakları, Bahavulpur’daki Katolik Kilisesi’nde pazar ayini için toplanan kalabalığa motosikletle gelen silahlı kişilerce aniden ateş açılması sonucu en az 16 kişinin öldüğünü belirtti. Ölenler arasında kadınların da bulunduğunu belirten polis, çok sayıda kişinin yaralandığını ve yaralılardan bazılarının durumunun ağır olduğunu kaydetti. Saldırganlar kiliseye geldiğinde polislerin uyuduğunu ve vurulan polislerden birinin öldüğünü belirten görgü tanıklarına göre, silahlı kişilerden2′si dışarıdan beklerken, 4′ü içeri girerek pazar ayini için toplanan kalabalığa ateş açtı.

Aaron Cohen’e ölüm fetvası (Cumhuriyet, 27.10.2001)Usame bin Ladin’in El-Kaide adli terör örgütü, alternatif rock grubu Jane’s Addiction’ın lideri Perry Farrell’ın eski arkadaşı ve aynı zamanda da yine Farrell’ın ‘Jubilee Foundation’ projesinin yürütücüsü olan Aaron Cohen’in hakkında ölüm fetvası verildi. Daha önce U2′nun solisti Bono ve gitarcı The Edge ile birlikte Cenova’daki G-8′e katılarak lobi kuran popun aktivist adamı, kaçak olarak Sudan’a girerek burada yaptığı çekimleri Amerika dış ilişkiler komitesine sunmakla suçlanıyor. Aaron’un bu çekimleri yapma konusundaki iddiası, kuzeydeki Müslümanların elindeki esir Hıristiyanlar. 13 telefon ve 200 değişik isimli tehdit e-posta alan Aaron Cohen, El-Kaide tarafından Siyonist olarak görülerek İsrail’le özdeşleştiriliyor. Tehditlere pek kulak asmadıklarını söyleyen Aaron ve Farrell, bu esirlerin ailelerine kavuşmaları halinde, Sudan’a dönerek tribal bir parti vermek istiyorlar. Red Hot Chili Peppers’ın basçısı Flea ve Peter Gabriel de bu parti için onları yalnızbırakmayacaklarını söylüyorlar. 

Kaplancıların ölüm militanı Frankfurt’ta yakalandı (Cumhuriyet, 24.10.2001)Kaplan’ın sağ kolu Harun Aydın, İran’a giderken Frankfurt Havaalanı’nda yakalandı. Harun Aydın’ın çantasında nükleer, biyolojik ve kimyasal maddelere karşı korunma elbisesi ve intihar girişimlerinin görüntülerinin yer aldığı CD’lerin bulunduğu kaydedildi.Ele geçirilen belgeler arasında Aydın’ın eşine yazdığı bir veda mektubu ve vasiyet de çıktı. Mektupta, ‘Usame bin Ladin’in Batı dünyasına karşı başlattığı kutsal savaşı desteklediği ve bu yolda şehit olmayı göze aldığının’ yazılı olduğu öğrenildi.İran’a gidiyorduAlmanya’nın Köln kentinde ”Kara ses” olarak bilinen Cemalettin Kaplan ile mahkûm bulunan oğlu Metin Kaplan ‘ın sağ kolu olan ve Kaplan’ın  yargılandığı davada delil yetersizliğinden serbest bırakılan Harun Aydın , terörist zannıyla tutuklandı.Frankfurt Savcılığı, Harun Aydın’ın, Frankfurt Havalimanı’ndan Tahran’a gitmek üzere bindiği İran Air’e ait yolcu uçağından indirilerek tutuklandığını açıkladı. Aydın’ın çantasında ”uyuyan teröristler” için tipik malzemeler bulunduğu belirtilerek, bunlar arasında nükleer, biyolojik ve kimyasal maddelere karşı korunma elbisesi ve radikal dinci militanların eğitim programını gösteren bir CD bulunduğu kaydedildi. Diğer bir bilgisayar diskinde de intihar girişimlerinin görüntülerinin yer aldığı ifade edilerek ayrıca patlayıcı maddelerin ateşleme mekanizmalarında kullanılan cıvaya benzer bir sıvının ele geçirildiği bildirildi.Frankfurt Savcılığı, ele geçirilen belgeler arasında Aydın’ın eşine yazdığı bir veda mektubu ve vasiyet de bulunduğunu, bu nedenle kendisinin radikal dinci militanlara katılarak, ”Batı dünyasına karşı mücadeleye girmeye hazırlandığının” tahmin edildiğini açıkladı. Harun Aydın’ın, eşine yazdığı veda mektubunda, Usame bin Ladin ‘in Batı dünyasına karşı başlattığı kutsal savaşı desteklediği ve bu yolda şehit olmayı göze aldığının yazılı olduğu öğrenildi. Savcılık, Harun Aydın’ın, kamu barışını bozmak, suça teşvik etmek, suç örgütü oluşturmak ve cinayete teşebbüs suçlarından yargılanacağını belirtti.Aydın’ın avukatı Michael Murat Sertsöz ise, müvekkilinin suçlu olmadığını savunarak ”Müvekkilim, fazla bavulu olduğu gerekçesi ile bir başka kişinin bagajını paylaşmıştır. Muhtemelen bu kişi, müvekkilimin çantasına bu suç malzemelerini koymuş” dedi.Kaplan’ın sağ koluKöln kentinde İslam Cemaat ve Cemiyetleri Birliği’nin (İCCB) kurucusu Cemalettin Kaplan ile oğlu Metin Kaplan’ın sağ kolu olan 28 yaşındaki Harun Aydın, örgütün yayın organı Ümmet-i Muhammed adlı gazetenin yazıişleri müdürlüğünü yaparak örgütün basın ve halkla ilişkiler görevinde de bulunmuştu. Aydın’ın 1998 yılında Anıtkabir’e düzenlenmek istenen, fakat daha önce açığa çıkarılan saldırının planlayıcıları arasında yer aldığı da öne sürüldü.

Silivri’de şeriat kampı (Cumhuriyet, 24.10.2001) İstanbul Haber Servisi – Silivri’de ”hücre” cezası ve ”sopayla dayak” gibi ceza uygulamalarıyla çağdışı eğitim verildiği belirlenen çiftlik evine dün Jandarma ekipleri tarafından baskın düzenlendi. Baskında yaşları 10 ile 18 arasında değişen 19′u yabancı uyruklu, 60 gence şeriat kuralları doğrultusunda dini eğitim verildiği ortaya çıkarken, çiftlik evinde ders verdiği bildirilen 6 ”hoca” gözaltına alındı. Sorgularının ardından Cumhuriyet Savcılığı’na sevk edilen 6 zanlı tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılırken, çiftlik evi izinsiz dini eğitim verildiği gerekçesiyle mühürlendi. Baskında evde bulunan 60 gençten yabancı uyruklu olan 19 kişi sınırdışı edilmek üzere İstanbul Emniyet Müdürlüğü Yabancılar Şubesi’ne gönderilirken, yaşları 10-18 arasında değişen diğer çocuklar ailelerine teslim edildi.Silivri’ye bağlı Akören Köyü’ndeki bir çiftlik evinde şeriat eğitimi verildiği yönündeki ihbarları değerlendiren jandarma ekiplerince eve baskın yapıldı. Jandarma, baskın sonucunda yaşları 10 ile 18 arasında değişen 60 gence söz konusu evde izinsiz olarak dini eğitim verildiğini belirledi.Jandarma ekipleri operasyonda 19′u Yunan, Rus, Gürcü ve Çeçen kimlikleri taşıyan gençlerin kaldığı 3 katlı evin üst katının mescit, orta katının dershane, alt katının ise mutfak, yemekhane, hücre ve yatakhane olarak düzenlendiğini belirledi. Gençlere burada ”sopayla dayak” ve ”hücre” cezası gibi uygulamalar eşliğinde para karşılığı dini eğitim verildiği iddialarını da araştıran jandarma, evde ”eğitim” verdiği gerekçesiyle 6 ”hoca” yı gözaltına aldı. Bu kişilerin yapılan sorgusu sonucunda kamuoyunda ”Mahmut Hoca” olarak bilinen Mahmut Ustaosmanoğlu ‘nun tarikatına bağlı olduğu öğrenildi.Jandarmadaki sorgularının ardından Cumhuriyet Savcılığı’na sevk edilen zanlılar buradaki sorgularının ardından tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.Evde bulunan 60 gençten yabancı uyruklu olan 19 kişi sınırdışı edilmek üzere yabancılar şubesine gönderilirken, diğerleri ailelerine teslim edildi.

Hürriyet, 11.10.2000Kezzap zoruyla eylem Erzurum’daki türban eylemlerinin, tehdit zoruyla sürdürüldüğü anlaşıldı. Velilerin de, öğrencilerin de eylemden yana olmadıklarını belirten Atatürk Üniversitesi Rektörü Prof. Sütbeyaz, ‘‘Türban sorunu sadece İlahiyat Fakültesi’nde var.Kezzap tehdidinden korkan öğrenciler eyleme çaresiz devam ediyor’’ dedi.Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde okuyan 200 kadar kız öğrencinin, ‘yüzlerine kezzap atılacağı’ tehdidiyle türban eylemine zorlandıkları ortaya çıktı. Atatürk Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Yaşar Sütbeyaz, çevreden gelen, ‘Türbanı açanın yüzüne kezzap atarız’ tehditlerinin giderek yoğunlaştığını ve bu yüzden sessiz türban eylemi yapan öğrencilerin çaresiz kaldıklarını açıkladı. Türban yasağı uygulaması yüzünden kendisinin de tehditler aldığını belirten Sütbeyaz, eyleme katılan türbanlı öğrencilerden bazılarının çaresiz durumda kaldıklarını ve yardım istediklerini söyledi. Sütbeyaz, ailelerin, ‘‘Kızım, türbanını açarak derslere girmek istiyor. Aile olarak biz de doğru yapacağını söyledik. Ancak eylemin arkasında olanlar, ‘Eğer türbanı açarsanız, yüzüne kezzap atarız’ diye tehdit ediyorlar’’ diye başvurduğunu söyledi.

Cumhuriyet, 12.10.00Kırıkkale Üniversitesi Rektörü Prof. Durlu, “…Kaldıkları tarikat yurtlarında türbanını çıkarmaması için baskı gören bir kız öğrenci yanıma geldi, yardım istedi….”

Subat 1998, Persembe Iki gencin aski savas çikardi Genç kizin adi Sabu, delikanlinin Kanvar. Pakistan’in Karaçi kentinde iki gencin aski, binlerce kisinin birbirine girmesine, iki kisinin ölümüne, 8 kisinin yaralanmasina, doktorlarin ve otobüs soförlerinin greve gitmesine neden oldu. Sabu, 11 milyon nüfuslu Karaçi’nin 3′üncü büyük etnik grubu olan Pestun kökenli bir genç kiz. Kanvar Ahson ise, kentte çogunlukta eden Müslümanlardan. Kentteki ikinci büyük etnik grup ise, Sii Müslümanlar. Sünni Muhacirler ile Siiler arasinda yillardir kanli mezhep çatismalari sürüp gider. Pestunlar ile Muhacirler ise, aralari soguk olmasina ragmen 1985′ten bu yana baris içinde yasiyorlar. Ta ki, Kanvar geçtigimiz günlerde Sabu’yu kaçirana kadar. Karaçi’nin Romeo ve Juliet hikayesi böylece kanli bir sekilde basladi. Dün binlerce Pestun kentte ayaklandi. Otomobilleri atese veren, yollari kapatan, dükkanlari yagmalayan Pestunlar, Muhacirlerin  yasadigi mahallelere saldirdi. Pestunlar kendilerine engel olmaya çalisan 8 polisi de araçlarindan indirerek feci sekilde dövdü. Muhacirler de silahla karsilik verdiler. Çikan çatismalarda iki kisi öldü. Çogu Pestun olan otobüs soförleriyle, genellikle uhacir olan esnaf ve doktorlar greve gidince, kentte hayat durdu. Çatismalara neden olan delikanli Muhacirler arasinda saygin bir aileye mensup. Muhacirler, ‘Gelinimizi vermeyiz’ derken, Pestunlar, ‘Bizden kiz kaçiramazsiniz. Zorla geri aliriz’ diye direniyor. Genç sevgililerin nerede saklandiklari bilinmiyor. Polis çatismalarin siddetlenmesinden endise ediyor. Iki etnik grup 1985 yilinda 1000 kisinin ölümüne sebep olan çatismalardan beri baris içinde yasiyordu. 1985′teki benzer olaylar da Pestun bir taksi soförürür bir muhacir kiza çarpmasiyla baslamisti

 Cumhuriyet:12.01.1998 Sünni-Sii çatismasi:Pakistan’da, Lahor kentinde bir Sii grubun üzerine ates açildi. 22 kisi öldü. Sii’ler protesto gösterileri yapiyor. Pakistan’da, sii ve sünni mezhepler arasindaki çatismalarda, 1997′de 200 kisi ölmüstü..

Ocak 1979, Trabzon: Ülkücü Gençlik imzali bildiri: “Türkiye’deki çatisma, Islam ile küfrün çatismasidir. Bugün Türkiye, bir Bedir savasinin öncesini yasamaktadir. Müslümanlar, cihada çagrildiginizda kosunuz. Bir komünisti öldürmek, yüz kere hicaza gitmekten iyidir..”

09 Temmuz 1979, Tokat: Bildiri yayinlaniyor: “Allah rizasi için baskoydugun davadan hiçbir güç seni geri döndüremeyecektir..Sesimizin ulasamadigi yere kursunlarimiz ulasacaktir..Ya tam susturacagiz, ya kan kusturacagiz.”

16 Aralik 1979, Istanbul:Besiktas vapur iskelesi yanindaki Barbaros kafeteryada bir saatli bomba patliyor. Imza, Türk Islam Birligi. Bes ölü, 22 yarali.

Aralik 1978, Maras:Kis bastirmis..Duvar ve dükkan camlarina sloganlar yaziliyor:”Allah için savasa!” Ve cihada kalkiliyor. TRT, öldürülen  111. Kisiyi de verdikten sonra, yeni saptanan cinayetlerin haberini durduruyor. Bu cihad denemesinin bilançosu  böylece tam belli olmuyor..Ama, tüyler ürperten bir olay hep hatirlanacak: Kalyci Sah Ismail’in kafasina baltayla  vurup, beynini  çikariyorlar..Kizkardesinin ise memelerini kesip bir sürü iskenceden sonra hunharca öldürürler..Yürük Selim  Mahallesi’nde de kadinlarin bir kismi memeleri kesilerek öldürülür, alti aylik çocuklar, hamile kadinlar kursunlanir, gözlere sisler sokulur, bazilarinin da kol ve bacaklari çapraz kesilir..(1990′li yillarda Cezayir’de olanlar ne kadar da benziyor..)

Subat 1969, Istanbul:Camilerde günlerdir “Cihad” namazlari kiliniyordu. 16 Subat 1969 günü, Beyazit, Dolmabahçe ve Findikli camilerinde cihad namazlari kilindiktan sonra, topluluklar halinde Taksim’e çikildi. Olaylar..Turgut Aytaç ve Duran Erdogan öldürüldü. Yüzlerce yarali..Gazetelerin manseti: Kanli Pazar..

Rüşdi’ye yeni ölüm  tehditi

 
Hürriyet, 9.1.2000500′den fazla İranlı, Salman Rüşdi’nin öldürülmesinde kullanılmak üzere para toplamak için böbreklerini satışa çıkardı. Rüşdi için ölüm fetvası hatırlanacağı gibi yaklaşık on yıl önce çıkartılmıştı.Böbrek satışı, Maşad şehrinde İslamcı milisler tarafından yapılıyor. İran’ın günlük gazetelerinden Kayhan bu satışla ilgili haberi dünyaya duyurdu. Gazetenin haberine göre 8′i İran dışında yaşayan 508 müslüman, bu katliam için para toplamak üzere böbreklerinden birini satmaya söz verdi.İran yasalarına göre isteyenler organlarını satışa çıkartabiliyor. Devlet organ bankası da bu satışları denetliyor. Kayhan’ın haberine göre bu satışla ilgili daha detaylı bilgi uluslararası destek sağlamak amacıyla yakında İnternet’te açılacak bir sitede duyurulacak.Ayetullah Humeyni, 1989 yılında yazar Salman Rüşdi hakkında ”Şeytan Ayetleri” kitabı nedeniyle ölüm fetvası vermişti.Geçen yıl İran hükümeti, yazara bir zarar verilmeyeceğini açıklayınca Rüşdi de on yıllık zorunlu gizlenmesini sona erdirerek normale yakın bir hayat sürdürmeye başlamıştı.Ancak Kayhan’ın haberi fetvanın birçok İranlı için hálá geçerli olduğunu ortaya koydu.İran hükümetinin featvayı yürürlükten kaldırması reformcu başkan’ın ticaret ve yatırımı artırmak üzere Avrupa’yla ilişkilerini düzeltmesinin bir adımı olarak yorumlanmıştı. Ama Cumhurbaşkanı Hatemi ile İran’ın katı bir şeriat devleti olarak kalmasını isteyen İslamcı püritenlar arasındaki mücadele salman Rüşdi’nin kaderini de etkiliyor.Hatemi hükümetinin fetvayı yürürlükten kaldırmasından kısa bir süre sonra muhafazakár bir İslamcı Vakıf Salman Rüşdi’nin kellesi için 1.5 trilyarlık bir ödül koydu. Tahran Üniversitesi Hizbullahlı Öğrenciler Birliği de Rüşdi’nin öldürülmesi için yaklaşık 178 trilyonluk başka bir ödül koydular. Bu da fetvanın bazıları için hálá geçerli olduğunun diğer kanıtları.Hatemi hükümetinin fetvayı yürürlükten kaldırmasından sonra ünlü yazar,”sanırım bu iş bitti. Bu benim için herşey demek, özgürlük demek,”diye konuşmuştu. İngiliz Havayolu şirketi British Airways bunun üzerine yazarı taşımama kararını kaldırdı, Hindistan kökenli yazara Hindistan hükümeti ilk kez vize vermeyi kabul etti ve Londra ile Tahran arasında da diplomatik temaslar başladı. Ama Rüşdi’nin emniyeti ve Hatemi hükümetinin gücü konusundaki kuşkular baki kaldı. 1997 yılında seçilen Hatemi için önemli sınav şubat ayında yapılacak parlamento seçimlerinde verilecek. Salman Rüşdi’nin kaderi de biraz Hatemi’nin bu seçimden nasıl bir sonuç alacağına bağlı olarak belirlenecek.

Diğer Ülkelerde Islami Şiddet ve Cinayetler

Cumhuriyet Gazetesi yazarlarından Hikmet Çetinkaya’nın 30.01.2001 tarihli makalesinde açıklandığına göre;12 Ekim 1990 yılında Mısır Millet Meclisi Başkanı Rıfat El Mahçup , Kahire’nin en işlek caddelerinden birinde Müslüman Kardeşler Örgütü tarafından yapılan bir suikast sonucu öldürüldü…Müslüman Kardeşler Örgüt’ü, 1928 yılında Mısır’ın İslamiye kentinde, öğretmen olan Hasan El Benna tarafından kurulmuş, birçok kanlı eyleme imzasını atmıştır.1948′de önce terör suçlarına bakan bir yargıcı öldüren Müslüman Kardeşler militanları, ardından Başbakan Nokraşhi Paşa ‘yı katletti…26 Ekim 1954 günü, Mısır Devlet Başkanı Nasır , İskenderiye’deydi. Nasır’a suikast düzenlendi. Nasır suikasttan kıl payı kurtuldu… Ama, 6 Ekim 1981′de Nasır, suikast sonucu yaşamını yitirdi…Enver Sedat ‘ı öldüren Üsteğmen İslamboli , Müslüman Kardeşler’in bir kolu olan ‘Cemaat-İslamiye’ den kaynaklanan ‘Ankud’ örgütündendi…

Ramazan ayı şiddet haberleri

***

Islamda şiddet günümüzde de var hızıyla devam ediyor. Rusya’da, Irak’ta, Pakistan’da, Hindistan’da, Israil’de kendilerini patlatan intihar bombacıları ile masum insanlar pazar yerlerinde, metrolarda, otobüslerde çoluk çocuk demeden onlarca yüzlerce insanı cihat uğruna katlediyorlar.  Buna en son örneklerden birisi de Moskova Metrosu’nda yapılan katliam:

http://www.gazeteport.com.tr/DUNYA/NEWS/GP_662146

Islamiyet Ve Şiddet

Inanc geregi olan hersey her yerde yapilir mi?

Mart 8, 2010

İnancı gereği…

İnanç ile yasa çelişirse…

Bugün Türban, Yarın Çarşaf, Öbürgün Sarık ve Cübbe..

Daha Sonra Haremlik-Selamlık..

Ve En Sonunda Şeriat…

Özel yaşamında isteyen istediğini giyiyor. İ

Inancı gereği, yasa ve kıyafet kurallarını hiçe saymak ve eylem yaparak toplum düzenini bozmak elbete ki kabul edilemez. Yasalar ile inanç ve kişisel tercihler çeliştiğinde, yasalar geçerlidir.  Bugün inancı gereği başını örterek, kıyafet kurallarının uygulandığı bina ve yerlerde yasaları çiğnemek isteyenler; yarın inançları gereği yasaların değiştirilerek, inandıkları Kur’an’a uygun yasaların getirilmesini isterlerse ne olacaktır?

Örneğin, yasalar kadın ve erkeği eşit görür. Miras paylaşımında, erkek ve kadın eşit pay alır. Ama, Kuran’da kadının erkeğin yarısı kadar pay alacağını yazar. İnancı gereği bu yasaya karşı gelmek isteyenlere ne diyeceksiniz?

Örneğin, hırsızlık suçunu işleyenlere verilecek ceza yasada belirtilmiştir. Kuran’da ise, hırsızlarının elinin kesilmesi cezası verileceği yazar (5/Maide Suresi 38.ayet). İnancı uğruna, hırsızların elini kestirmek isteyenler çıkarsa, inançlarına saygı gösterilip el mi kestirilecek?

Örneğin, Kuran, Yahudiler ile Hristiyanlar ile dost olunmamasını yazar (5/Maide suresi 51.ayet). İnancı gereği, Yahudi ve Hristiyanlarla dost olunmamasını isteyenler, Yahudi ve Hristiyan’lar ile dost olmak isteyen devlet ve insanlara karşı çıkarsa ne olacak? (Kuran ayetleri’nden)

Bugün inancı gereği başını açmak istemeyen üniversite öğrencisi bayanlar, yarın inancı uğruna erkeklerle aynı sınıfta ders görmek istemezse ne olacak?

Bugün inancı gereği başını açmak istemeyen üniversite öğrencisi bayanlar, yarın inancı uğruna çarşafla üniversiteye girmek isterse ne olacak?

Bugün inancı gereği başını açmak istemeyen üniversite öğrencisi bayanlar, yarın inancı uğruna çarşafın yanısıra peçe ile üniversiteye girmak isterse ne olacak?

ugün inancı gereği başını açmak istemeyen üniversite öğrencisi bayanlar, yarın inancı gereği erkek öğretmen istemezse ne olacak?

Bugün inancı gereği başını açmak istemeyen üniversite öğrencisi bayanlar, yarın inancı gereği erkeklerle aynı toplu ulaşım aracını paylaşmak istemezse ne olacak?

Bugün inancı gereği başını açmak istemeyen üniversite öğrencisi bayanlar, yarın diyelim ki hekim olursa ve erkek hastalara bakmayı reddederse (ki böylelerinin bulunduğunu gazete ve TV haberlerinden gördük) ne olacak?

Bugün inancı gereği başını açmak istemeyen ünivesite öğrencisi baynalara destek veren erkekler, yarın inançları gereği okula sarık ve şalvar ile gelmek isterlerse ne olacak?

İnancın sınırı yoktur.

Dünyada ne kadar sayıda insan varsa, o kadar sayıda “inanç” vardır.

İnanç, sadece müslümanlara has değildir, bir Hristiyan’ın da, bir Yahudi’nin de, bir Budist’in de, Afrikalı bir yerlinin de kendisine göre “inancı” vardır.

Örneğin, Hindistan’da bulunan düzinelerce dinden birine inanan bir kişi Türkiye’de yaşasa ve inancı gereği inancına uygun şekilde giyinip okulda okumak, işyerinde çalışmak istese, diğer dinlere inananlar ya da inançsızların tepkisi ne olurdu?

Buna bir örnek olarak, inancı gereği cinsel organına taş bağlayan çıplak gezen dindarlar var Hindistan’da..

Bizim inançlılarımız kabul ederler miydi bu ilginç “inançlı”yı bu şekilde okulda, işyerinde, hatta sokakta? (Bu örnek inanç sahibinin resmi için burayı tıklayınız, ilginç dinlerden bazılarını tanımak için de burayı tıklayınız

Herkes kendi inancına göre davranmak isterse, ne olacak? “Ben bu inanca göre değil ama şu inanca göre davranmaya müsaade ederim” denmeyeceğine göre… Toplum idaresinde “inanç” değil, “çağdaş yasalar” geçerlidir. Herkes her istediğini her istediği yerde yapamaz. Bu nedenle, inancı gereği başını örterek derse girmek isteyen ya da devlet dairelerinde çalışmak isteyen islamcı kadınlar islam dinin yasaklarına özel hayatlarında uymalıdırlar.

‘Örtünme kadınların özgürlüğünü ihlaldir’. (Teslime Nesrin)

Islamiyet ve Kadın

Din ve mahalle baskısı

Mart 5, 2010

Bir köşe yazarı, CHP’li bazı hanımların çarşaf yakma eylemi üzerine yazmış ki:

…….

“Ancak… Bir de olayın öteki yüzü var:
Dindar kadınlar (ve erkekler) çarşafı tercih etmeseler de… Örtünmeyi dinin gereği saydıkları için, çarşaf parçalama eyleminden nefret etmişlerdir.
Ben ise olaya özgürlükler açısından bakıyorum: Başkasının kılık kıyafetinden sana ne kardeşim?
İster çarşaf takar… İster mini etek giyer…” 

Kendisini tanısam derdim ki:

“Evet, sizinle hemfikirim.  Ancak, dinin gereğini oluşturan, islamiyetin kurucusu Muhammed aksini düşünüyor ki; kadınların giyimine karışarak başın açık olmasını yasakladı, kadınları örtünmeye mahkum etti..” 

Köşe yazarı devam ediyor:

“Din adına mini etek parçalamak ne kadar faşizan bir tavırsa… Çağdaşlık adına çarşaf parçalamak da o kadar faşizandır.”

Bu konuda benim diyeceğim de şu:  Dinin kendisi faşizandır. Onu giyme, bunu yeme, onu içme.. Şöyle yap, böyle et, böyle ibadet et.. Yoksa cehenneme atarım seni tehditleri ile insanların üzerinde faşizan baskı kuruyor.

Köşe yazarı devam ediyor: “İnsanları kendi hallerine bıraktığın zaman, modernleşmenin çekim alanına zaten kendiliğinden giriyor… İnançlarıyla hayatın gereklerini harmanlıyorlar. Zorlama ise alerji yaratıyor.”

Ama gerçek bu değil. Evet, ama din insanları kendi hallerinde bırakmıyor ki.. Onu giyme, bunu yeme, onu içme.. Şöyle yap, böyle et, böyle ibadet et.. Yoksa cehenneme atarım seni tehditleri ile insanların üzerinde faşizan baskı kuruyor. Dinin zorlamaları allerji yaratıyor. İnsanlar cehennem tehdidi korkusu ve mahalle baskısı nedeniyle modernleşmenin çekim alanına giremiyorlar.

Dünyaca tanınan Bengaldeşli yazar Teslime Nesrin’in dediği gibi: “‘Örtünme kadınların özgürlüğünü ihlaldir.”

Dini mahalle baskısı öyle boyutlarda ki, Almanya’da bile müslümanların mahalle baskısı nedeniyle bazı Türk market ve bakkal dükkanları alkollü içki satmayı bırakmışlar.

http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/14012955.asp?yazarid=44

Hani Istanbul’da bile bazı marketler vardır, oralarda bira bile satılmaz.. (ancak içinde bira kadar yani %4-5  alkol bulunan sirke satıyorlar).

Islam dininin gerçekleri bilinmedikçe,  müslümanlar islam dininin Allah’ın-varsa eğer- bir dini olduğuna inandıkça mahalle baskıları, diniş baskılar özgürlüklerin önüne geçmeye devam edecek gibi..

Islamiyet Dininin Kökeni -6

Şubat 24, 2010

Islamiyet Dininin Kökeni -6

Eyüp Peygamber Masalı 

Dilimizden pek eksilmeyen, din kitaplanna girmiş, “Eyüp Peygamber’in Sabrı” hikâyesinin de, Sumerlerden kaynaklandığı ancak bu yüzyılın ikinci yarısından sonra anlaşılabilmiştir. Bu metnin yazıldığı tabletin bir kısmı Philadelphia Üniversitesi’nde, diğer kısmı İstanbul Arkeoloji Müzelerinde bulundu. Bunlar ayrı ayrı okunup birleştirilince 135 satıra ulaşan, şiir tarzında yazılmış bir hikâye ortaya çıktı. Fakat parçalann birçok yeri kırık veya bozuk olduğundan metnin tümü tam olarak elde edilemedi.

Hikâyenin ana fıkri; insanın felaketlere uğradığı zaman, bunu yapan Tanrıya lanetler saçacağı yerde, onu yücelterek, ona yalvarıp yakararak kalbini yumuşatıp, bu felaketlerden kurtulabileceğidir. Sumer’de yalvarılan Tanrı, insanın kendi Tanrısıdır. O, Tanrılar meclisine bu duaları götürerek iyi sonuç alıyor.

Bu şiir, evvela insanın Tanrısını övmesini, yüceltmesini, ağlayıp sızlamalarla kalbini yumuşatmasını öğüt vererek başlıyor. Ondan sonra adı verilmeyen bir adama, akraba ve arkadaşlan tarafından yapılan fena davranışlar anlatılıyor. Adam başına gelen felaketlerden söz ediyor. Arkadaşlarının da kendi üzüntülerine katılmasını istiyor. Bundan sonra başına gelen bu hallerin kendi günahları yüzünden olabileceğini söyleyerek, Tanrısına affetmesi için yalvarıyor. Şiir, Tanrısının onu affettiğini bildiren bir kısımla son buluyor.

Sumer şiirinden bazı bölümler: (Tarih Sumer’de Başlar, s.96-98.)

“Ben anlayışlı insandım, şimdi bana kimse değer vermiyor

Doğru sözüm yalana döndü

Hilenin adamı beni güney rüzgân gibi sardı, ona iş yapmaya zorlandım.

Bana saygı duymayan, senin önünde beni utandırdı

Bana durmadan yeni üzüntüler verdin

Eve girdim ruh ağır, sokağa çıktım kalp sıkıntılı.

Cesur, dürüst çobanım bana kızdı, düşmanca baktı.

Düşmanı olmadığım çobanım bana fenalık aradı, 

Yoldaşım doğru bir söz söyleyemedi bana,

Arkadaşım dürüst sözümü yalanladı.

Hilenin adamı bana tuzak kurdu,

Ve sen Tanrım ona engel olmadın!  

 

Ben bilgin, neden genç cahiller içine sokuldum?

Ben anlayışlı, neden bilgisizler arasında sayıldım?

 

Her yerde yiyecek var, şimdi benim aşım açlık, 

Herkese paylar verilirken benim payım üzüntü oldu.

Tanrım önünde durmak istiyorum,

İniltili sözlerimi söylemek istiyorum,

Acılarımı bildirmek istiyorum.

 

Tanrım gün ışıdı, benim günüm karanlık,

Gözyaşları, ağıt ve sıkıntı sardı beni.

Gözyaşlanmdan başka bir seçeneğim yokmuş gibi üzüntü kapladı beni.      

Kötü kader eline aldı beni, çalıyor yaşam soluğumu,

Fena hastalıklar yakıyor bedenimi.  

Tanrım, beni var eden babam, yüzünü kaldır, 

Ne zamana kadar beni ihmal edecek, beni korumayacaksın?

Ne kadar zaman beni rehbersiz bırakacaksın?  

 

Bir doğru söz söylüyor akıllı bilginler,

‘Asla günahsız bir çocuk annesinden doğamaz, 

Günahsız bir genç, en eski zamandan beri yoktu.”‘

Bundan sonra mutlu sonuç şöyle:  

“İnsanın Tanrısı onun acı gözyaşlanna ve ağlamalarına kulak verdi. 

Genç adamın yalvarış ve yakarışları tanrısının kalbini yumuşattı.

Söylediği doğru sözü Tanrısı kabul etti,

Adamın dua dolu tövbeli sözünü.

Tanrısı fenalıklardan elini çekti.

Kanatlarını geren hastalık cinlerini uzaklaştırdı.

Adamın üzüntüleri sevince döndü,

Tanrısı yanına koruucu bir cin koydu,

Ona müşfık bir melek verdi.”

Tevrat’ta bu hikâye, birçok bilge dolu sözle süslenmiş 1040 satırı kapsayan bir şiir halinde anlatılmıştır. (Tevrat, Eyüb.)

Hikâyenin başında Rab, şeytana, Eyüb’ün iyi bir kul olduğunu söylüyor. Şeytan da, “Eğer onu fena duruma düşürürsen bak sana nasıl lanet edecektir” diyor. Şeytan, Eyüb’ün vücudunu tabanından tepesine kadar çıbanlarla dolduruyor. Eyüb sesini çıkarmıyor. Karısı ona “Bunu veren Allah’a lanet et!” diyor. Eyüb de “Allah’ın iyiliğini nasıl kabul ediyorsak, kötülüğü de öyle üstlenmeliyiz” karşılığını veriyor.

Bundan sonra Eyüb başına gelen felaketleri, dünyaya gelmemesi gerektiğini, Allah’ın bunu haksız olarak kendisine verdiğini şiir halinde anlatıyor. Arkadaşları ise Tanrının haksız iş yapmayacağını, kendisinin bunu hak ettiğini söyleyerek Allah’ı savunuyorlar. Bundan sonra Allah ile Eyüb karşılıklı tartışıyorlar. Her ikisi de kendi yaptıklan iyi işleri sayıp döküyor. Sonunda Eyüp söylediklerine pişman olup tövbe ediyor. Allah da onun tövbesini kabul ederek sağlığına kavuşturuyor ve mal mülkünü de iki kat yapıyor. Böylece Eyüb arkadaşlannın yanında saygınlığını kazanıyor.(38)

Tevrat’taki şiirden, Sumer şiirine paralel olan bazı satırlar:

Bap 63:15-16:

“Kardeşlerim hainlik ettiler, bir vadi gibi,

Akıp giden vadilerin yatağı.”  

Bap 7:3:

“Miras olarak bana sefalet ayları verildi,

Pay olarak da meşakkat geceleri.”

Bap 7:11:

“Ruhumun sıkıntısı ile söyleyeyim,

Canımın acılığı ile şekva edeyim.”

Bap 7:11:

“Niçin günahımı bağışlamaz,

Fesadımı gidermezsin?”

Bap 10:2:

“Allah! diyeyim, beni mahkum etme!

Niçin benimle çekişiyorsun bana bildir!”

Bap 13:1:

“Bana günahımı ve suçumu bildir,

Niçin yüzünü göstermiyorsun?”

Bap 13:23:

“Fesatlarım ve suçlanm ne kadar? Bana günahımı ve suçumu bildir!”

Bap 16:6:

“Ağlamaktan yüzüm kızardı.”

Bap 19:2:

“Ne zamana kadar canımı üzecek,

ve beni sözle ezeceksin?”

Bap 19:13:   `

“Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı

ve tanıdıklarım bana bütün bütün yabancı oldular.”  

Bap 19:14:

“Akrabalanm gelmez oldu,

Yakın dostlarım da beni unuttu.”

Bap 19:19:

“Hep sırdaşlarım benden ikrah ediyorlar,

Sevdiklerim de yüz çevirdiler.”

Bap 30:1:

“Yaşça benden küçük olanlar üzerime gülmekte!”

Bap 34:5:

“Hakkım varken yalancı sayılmaktayım.”

Bap 30:26:

“Ben ışık beklerken karanlık geldi,

Ruhum kırıldı, günlerim karardı.”

Bap 34:6:

“Hakkım varken yalancı sayılmaktayım.” .

Bap 42:

Şiirin sonu. Eyüb Allah’a söylüyor:

“Sen her şeyi yaparsın!

Anlamadığım şeyleri söyledim,

Benden üstün olanı bilmediğim, şaşılacak şeyleri

Niyaz ederim, dinle de ben söyleyeyim!

Sana sorayım da bana anlat!

Senin için kulaktan işitmiştim,

Şimdi ise seni gözlerim gördü.

Bundan ötürü kendimi hor görmekteyim,

ve tozda külde tövbe etmekteyim.”

Daha önce de belirtildiği gibi, Eyüb’ün tövbesi Tanrı tarafından kabul edilerek, daha büyük mutluluğa erişiyor.  

Görüldüğü gibi, Sumer ve Tevrat metinleri, konu olarak aynı. Tevrat’taki, Sumer, şiirinden en az bin yıl daha geç yazılmış. Daha derin ve kapsamlı, şiirsel bir dil ve bilgi dolu sözlerle donatılmış. Sumer şiiri daha yalın.. Fakat Sumer metninde (tablet) birçok yerin kırık olmasından okunamayan, anlaşılamayan bir hayli satır var. Her ikisinde de bu felaketlerin kendi günahları yüzünden ceza olarak verildiği söyleniyor. Yalmz Sumer inancına göre, zaten her çocuk günahı ile doğuyor. Ötekinde bu belirtilmemiş. Tevrat’ta Eyüb Allah’ı görüyor.

Kurân’a gelince, bütün konularda olduğu gibi, bu da çok yüzeysel; ancak dört sure içinde birkaç ayette bulunuyor. Nisâ Suresi, ayet 163 ve En’âm Suresi, ayet 84′te, İbrahim’den başlayarak bütün peygamberler arasında Eyüb’e de vahiy edildiği yazılı.

Enbiyâ Suresi, ayet 83-94:

“Eyüb’e gelince: O Rabbine ‘başıma bu dert geldi, sen merhametlilerin en merhametlisisin!’ diye niyaz etmişti. Bunun üzerine biz, tarafımızdan bir rahmet ve kulluk edenler için bir hatıra olmak üzere onun duasını kabul ettik. Kendisinden dert ve sıkıntı olarak ne varsa giderdik ve ona aile efradını, ayrıca bunlarla birlikte bir mislini daha verdik.”

Sâd Suresi, ayet 41-44:

“Kulunuz Eyüb’ü de an! O Rabbine nida etmiş ve ‘doğrusu şeytan bana bir yorgunluk ve azap verdi’ diye seslenmişti. ‘Ayağını yere vur! İşte yıkanacak, içilecek soğuk su!’ Bizden bir rahmet ve olgun akıl sahipleri için de bir ibret olmak üzere ona, hem ailesini hem de onlarla beraber bir mislini bağışladık. Eline bir sap al da onunla vur, yeminini bozma! Gerçekten biz Eyüb’ü sabırlı bulmuştuk.. O ne iyi bir kuldu, daima Allah’a yönelirdi.”

Konu çok kısa yazılmış olmasına rağmen şeytanın azap vermesi, sabır, Tanrıya yakarış, duanın kabul edilmesi, ödüllendirilme, diğer kaynaklarla paralel.  

Tevrat araştırıcılarını yüzlerce yıldan beri meşgul eden ve nedenini bulamadıklan bir konu da, yine Sumer metinlerinin çözülmesi ile açıklanabildi. O da Tevrat’ta bulunan, “Süleyman’ın Şarkılar Şarkısı” bölümü. Açık saçık şiirlerden oluşan bu bölüm Tevrat’ta niçin bulunuyordu? Görünüşe göre onlar ne dinle, ne de tarihle ilgiliydi. Bu şiirlerde bir seven bir de sevilen vardı. Bunu, kilise papazları, İsa’yı seven, kiliseyi sevilen; İbraniler ise Yahveyi seven, İsrail’i sevilen olarak yorumlamışlardı. 19. yüzyılda ise bunlann İsrail düğünlerinde yapılan tören ile ilgili olduğu söylenmiş.

Bu yüzyılın ilk yarısından sonra, özellikle İstanbul Arkeoloji Müzeleri arşivindeki Sumer edebi metinleri okunup çözülünce, “Süleyman’ın Şarkılar Şarkısı”ndaki şiirlere benzer şiirler bulundu. Yapılan incelemelerde bunların, Sumerlilerin yeniyıl bayramlarında, sazlar eşliğinde söylenen şarkılar ve ilahiler olduğu anlaşıldı.(39)

Sumer ekonomisi tarıma dayalı olduğundan, onlar için tarımla ilgili konuların en önemlisi, ülkelerinde bolluk ve bereketin olması idi. Bunun için onlar, Aşk Tanrıçaları İnanna ile Çoban Tanrısı Dumuzi’yi (bu başlangıçta bir kral idi, sonradan Tanrı yapılmış nasılsa) evlendirirlerse, onların verimlilik gücünü ve ölümsüzlüklerini paylaşacaklarına ve bu yolla ülkelerinde bolluk ve bereketi sağlayacaklanna inanmışlardı. Bu inanca uyarak Sumer şair ve ozanları onlarla ilgili uzun bir efsane yaratmışlar ve bunu yazıya geçirerek zamanımıza kadar ulaştırmışlardır. Bu hikâyeyi kısaca özetleyelim:

Aşk Tanrıçası İnanna ile Dumuzi birçok zorluktan sonra evleniyorlar. Bu evlilikten sonra Tanrıça yeraltı dünyasına gidiyor. Fakat orası “gidip de dönülmeyen ülke”. Kurala göre, Tanrıça olmasına rağmen, yeryüzüne bırakılmıyor. Bilgelik Tanrısı Enki’nin yardımı ile Tanrıça, kendi yerine birini göndermek üzere, yeraltı yaratıkları ile dışarı çıkıyor. Tanrıça her gittiği yerde Tanrı ve Tanrıçaların, kendisinin yokluğundan çuvallar giyerek, yerlerde sürünerek yas tuttuklannı görüyor ve hiçbirini göndermeye kıyamıyor. Fakat kocasının bulunduğu şehre gelip, onu, karısının yokluğuna aldırmayarak keyifle tahtında oturduğunu görünce, büyük bir kızgınlıkla “alın bunu” diyerek cinlere veriyor. Daha sonra yaptığına pişman olan, fakat kocasının cezasız kalmasını da istemeyen Tanrıçanın yardımıyla, Dumuzi in kız kardeşi Rüya Tanrıçası Geştinannan’ın, kardeşi yerine yarım yıl yeraltında kalması, Tanrılar meclisinde kabul ediliyor.  

Böylece Dumuzi kış aylarında yarım yıl yeraltında kaldıktan sonra bahar zamanı dışarı çıkıp tekrar karısı ile birleşiyorlar.

Bu birleşmeyi zamanın kralı ile bir başrahibe evlenerek kutluyorlar. Bunun için büyük törenler yapılıyor. Artık yeni bir yıl başlamıştır; ortalık uyanıyor, ağaçlar yeşilleniyor, hayvanlar çoğalıyor.

İşte bu törenlerde okunmak üzere kralın ve rahibenin veya Tanrının ve Tanrıçanın ağzından birbirlerine karşılıklı söylemeleri için aşk dolu, sevgi dolu, açık saçık şiirler yazılmış ve bunlar bestelenerek şarkı haline getirilmiştir.

Sumer bereket kültünü oluşturan bu törenler, bugün “Kutsal Evlenme Törenleri” olarak nitelendirilmiştir.

Bu bereket kültünün İsa’nın zamanına kadar, hatta daha geç zamanlara kadar sürdüğü anlaşılıyor. İşte bu yüzden Tevrat’tan birçok dinle ilgili olmayan konu çıkarıldığı halde, bu şiirler bırakımış olmalı. Bu törenlerin Süleyman zamanında büyük bir ihtişamla devam ettiği, şiirlerin ona ait olarak gösterilmesi ile kanıtlanabilir.

Sumer ve Tevrat şiirlerinden bazı bölümleri karşılaştıralım: İstanbul Arkeoloji Müzesi arşivinde bulunan ve bir rahibe tarafından Kral Şusin’e söylenmek üzere yazılmış bir şiirden bölümler:

“Güvey kalbimin sevgilisi,

Senin neşen hoştur, bal tatlısı!

Arslan! Kalbimin sevgilisi,

Senin neşen hoştur, bal tatlısı!

Beni büyüledin, karşında titreyerek durayım!

Güvey! Senin tarafından yatak odasına götürüleyim!

Beni büyüledin, karşında titreyerek durayım,

Arslan! Senin tarafından yatak odasına götürüleyim.

Güvey seni okşayayım!

Yatak odasında bal dolu,

Senin güzelliğinle neşelenelim,

Arslan! Seni okşayayım!”  

Tevrat: Neşideler Neşidesi, bap 1:2-4:

“Beni kendi ağzının öpüşleriyle öpsün:

Çünkü okşamaların şaraptan daha iyidir.

Kokuca ıtırın ne güzel;

Senin adın kabından dökülen ıtır gibidir,

Bundan ötürü seni kızlar seviyor.

Beni kendine çek, biz senin ardınca koşarız,

Kral beni iç odalarına götürdü

Seninle biz ferahlanıp seviniriz,

Senin okşamalarını şaraptan ziyade anarız,

Seni sevmekte onların hakkı var.”

Bap 4:9-11:

“Kaptın gönlümü, kız kardeşim, yavuklum!

Gözlerinin bir bakışı ile,

Gerdanının tek zinciri ile gönlümü kaptın.

Okşamaların ne güzel, kız kardeşim, yavuklum!

Şaraptan ne kadar hoştur okşamaların,

Itırın güzel kokusu da her çeşit baharattan!   .

Ey yavuklum! Bal damlatır dudakların.”

(Sumer’de Tanrı Dumuzi, İnanna’ya “kız kardeşim” der.) 

Bap 3:11:

“Ey Sion kızları! Çıkın, Kral Süleyman’ı taç ile görün,

O taç ki, onun düğünü gününde ve yüreğinin sevinci gününde, 

Anası onun başına giydirmişti.”

Bu satırlar, kutsal evlenme törenlerinin Kral Süleyman zamanında devam ettiğini kanıtlıyor. Tevrat’a göre Süleyman’ın her dinden 700 karısı varmış ve onların dinlerini de Süleyman sürdürürmüş.

Bap 2:10-12:

“Sevgilim cevap verdi ve bana dedi: Sevgilim, güzelim, kalk da gel.

Çünkü, işte, kış geçti:  

Yağmurlar geçip gitti; 

Yerde çiçekler göıünüyor;

Terennüm vakti geldi.”

Bu satırlar da kutsal evlenme töreninin baharda yapıldığını anlatmaktadır.

Bap 6:10:

“Bakışı seher gibi,

Ay gibi güzel,

Güneş gibi temiz,

Sancak açmış ordu gibi korkunç,

Bu kadın kim?”

Bu satırlar da Tanrıça İnanna’nın niteliklerine uymaktadır.

Bap 2: 5-6: 

“Kuru üzümle bana kuvvet verin, elma ile beni canlandırın, 

Çünkü aşk hastasıyım ben.

Sol eli başımın altında olsun,

Sağı da beni kucaklasın.”

Sumerce’de buna paralel olan satırlar:

“Sevgilim, kalbinin adamı,

Sağ elini vulvama koydun,

Sol elin başımı okşadı,

Ağzını ağzıma dayadın,

Dudaklarımı başına bastırdın.”

Göıüldüğü gibi, birkaç Sumer şiirinde bile paralellikler bulunuyor. Kuşkusuz bunlar gibi pek çok şiir vardı Sumer’de. Fakat bunlann büyük kısmı hâlâ toprak altında olmalı. Belki bazı müzeler ve koleksiyonlarda da henüz okunmayanlar vardır.

Sumer Aşk Tanrıçası İnanna; Akadlarda İştar, İsrail’de Astarta, Yunanlılarda Afrodit, Romalılarda Venüs adı altında saygı görmüş ve varlığını sürdürmüştür.

Bugün de İsa’nın annesi Meryem’e, İnanna’ya ait nitelikler yakıştırılıyor. O da İnanna gibi, göğün hâkimesi, sosyal adaletin savunucusu, fakirlerin, ezilenlerin koruyucusu sayılıyor. Bazı çevrelerde Tanrıça seviyesine getirildiğinden, oğlundan daha çok ona tapıldığından; annelerin, savaşanlann, üzüntü çeken ailelerin yardım için ona dua ettiklerinden söz ediliyor. (The Search of Mary, Richard N. Ostling, Handmaid or Feminist, The Time, Aralık 1991, s.52-56.) 

İsa’nın durumu da Dumuzi ye benziyor. Damuzi’nin dövülerek, eziyet edilerek yeraltına götürülüşü, tekrar yeryüzüne çıkışı, İsa’ya yapılanlar ve her yıl yeryüzüne çıktığı düşüncesi, Dumuzi’nin serüvenini andırıyor.

Safevilerde Ali’nin dünyaya yeniden geleceği inancı da Dumuzi efsanesinden kaynaklanıyor demektir.

Dumuzi, takvimimizde Temmuz adı olarak sürüyor. Musevilerde de Tammuz şeklinde. Bu ayın 17′sinde İsrail kadınlannın oruç tutarak mabet kapısına gidip ağlamaları, Dumuzi’nin yeraltına götürülüşü dramını canlandınyor.

Ülkemizde Mayıs ayı başında bahçelerde, hatta mezarliklarda (Tahtakuşlar köyünde) kutlanan Hıdırellez şenlikleri, bu kutsal evlenme törenlerinin bir devamı gibi görünüyor. Çünkü şenlik, Hızır ile İlyas Peygamber’in bir araya gelmesi nedeniyle yapılıyor. Aynca bu günlerin gecesinde yapılan bir niyetin olacağı, iki yıldızın birleştiğinin görülmesine bağlıymış. Bunun için niyet yapanlar sabaha kadar bu olayı beklerlerniş (Yaşar Kemal’in Ağrı Dağı Efsanesi’nden). 

Bu kutsal evlenme törenlerinin izleri, bir Çağatay şairi tarafından Hicri 950′de mesnevi şeklinde yeniden kaleme alınmış olan Bediül- cemal ve Seyfelmuluk hikâyesinde bulunmuştur. (Bkz. Gönül Tekin, Seyfelmuluk ve Bediülcemal Hikâyesinde Eski Yakın Doğu Kültüründen Kalma Unsurlar Hakkında, Journal of Turkish Studies, Türk Bilgisi Araştırmaları, Massachusetts, 1985, s.277-300.)

Bütün bunlardan anlaşılacağına göre Sumerlilerin kurduklan din ve yarattıkları zengin edebiyat Ortadoğu milletlerine büyük etki yapmış, hatta dinlerinin temelini oluşturmuştur.

Yalnız, bu etki, Sumerlilerden İsraillilere doğrudan doğruya olmamıştır. Çünkü İsrail’in tarih sahnesinde görülmeye başlamasından en az bin yıl önce Sumerliler varlıklarını yitirmişti.

Öyle ise bu kültür onlara nasıl ulaşmıştı? Bu ulaşmanın çeşitli yollarla olduğu bugün kanıtlanabiliyor.

Sumer devletinin, güçlü olduğu çağlarda, sınırları doğuda Hindistan’a (Dilmun?), batıda Akdeniz’e (Ebla, Martu) hatta Kıbrıs’a, kuzeyde Orta Asya’nın batısına (Aratta, Hurrum), güneyde Mısır ve Habeşistan’a (Magan, Meluhha) kadar genişlemişti. Oralara giden asker ve tüccarlar, oralardan ticaret amacı ile gelen insanlar Sümer kültürü ile bir bağlantı kurmuşlardı.

İÖ 2400 yıllannda lsrailliler gibi Sami bir ırktan olan Sargon, Sumer’i ele geçirerek bir Akad Krallığı kurmuştu. Onun ve ondan sonra gelen sülalesi zamanında, Samiler Mezopotamyadan Ortadoğuya kadar yayılmaya başlamış ve Akad dili de konuşulan dil haline gelmişti.

Bir müddet sonra Sumerliler yeniden canlanarak bir Sumer devleti kurdular. O da oldukça kısa bir süre sonra parçalandı. Yine Sami bir halk olan Amoritler, Babil Krallığı adı altında bütün Sumer ülkesine egemen oldular. Bu geçiş devrinde Sumer okulları ve akademilerinde Sumer dili ve yazısı en yüksek düzeye çıkanldı. Buralarda, Sumerlilerin yarattıklan dinsel ve edebi yapıtları birçok kopya halinde yazılarak, diğer şehirlerdeki eğitim kurumlarına, kütüphanelere gönderildi. Ülkede gittikçe çoğalan Samiler, Sumerce’yi öğrenmek, Sumerliler de Akadca’yı öğrenmek zorunda kaldıklarından, okullarda her iki dilde eğitim yapıldı. Babil devleti kurulduktan sonra, Sumerce halk dili olmaktan çıktı. Fakat Sumerlilerin eğitim tarzı, dinleri, efsaneleri ve edebi yapıtlan Babil okullannda öğretilmeye devam edildi. Sümerce, ortaçağdaki Latince, eskiçağdaki Yunanca gibi dinsel bir dil olarak hemen hemen İsa’nın doğumuna kadar sürdü.

Babilliler Sumer Tanrılarını, adlarını değiştirerek kendilerine Tanrı yapmışlar; bu Tanrılara ait mabetler, dinsel törenler korunmuş, ilahiler, dualar Sumerce okunmuştur.

İÖ 1500 yıllarında Akadca ve çiviyazısı Ortadoğu’da uluslararası bir dil ve yazı haline geldi ve o ülkelerde, en azından yazarların bu dili öğrenme zorunluluğu ortaya çıktı. Bu yüzden Sumer okulları ve programlan oralarda uygulandı. Böylece Babillilerin Sümerlilerden aldıklan kültür, dilleri ve yazısı yoluyla o ülkelere yayıldı.

Yahudilerin, Hıristiyan ve Müslümanlann atası olarak kabul edilen İbrahim Peygamber ve ailesi, Tevrat’a göre, Mezopotamya’da Kaldealı Ur’dan Harran’a göçmüş, oradan da bir tüccar kolonisi olarak Filistin’e girmişti. Onun askerleri ve parasal gücü ile kendi şahsi Tanrısını onlara Tanrı olarak kabul ettirmiş ve bu arada Mezopotamya’dan getirdiklerini halka aşılamıştı.(41).

En son olarak Babil Krali Nabukadnezzar’ın (604-562) Filistin’i ele geçirip bütün Yahudi bilginlerini Babil’e sürgün götürmesi, bu bilginlere Babil kütüphanelerini inceleme olanağı verdi.

Görüldüğü gibi, Sumer dini ve edebiyatı İsraillilere çeşitli çağlar ve yollardan ulaşmıştır. 12. yüzyılda yaşayan Yahudi otoritesi Eben Ezra ve 16. yüzyılda yaşayan Yahudi fılozofu Spinoza, Tevrat’ın, özellikle Musa tarafindan yazıldığına inanılan ilk beş kitabın, Musa tarafından yazılmadığını, ancak Babil tutsaklığından sonra yazılmış olduğunu söylemişlerdir (Robert Cooper, Thirteen Lectures on Bible, s.107). (Yahudilere Babil tutsaklığının yaptığı etkiler hakkında daha geniş bilgi için, bkz. Max I. Dimont, Jews, God and History, New York, 1962, s.69-72.)

Bu çalışmamızla, din kitaplarına Sumerlilerden geldiğini açıklamaya çalıştığımız konular hakkındaki bilgilerimizi, yine onlann icat ettiği yazıya ve yazı malzemesi olarak kullandıklan kile borçluyuz. Onlar bozulan veya eriyen bir nesne üzerine yazmış olsalardı, bunların hepsi çözülemeyen bir sır olarak kalacaktı.  

(M.Kemaloglu’nun notu: Muhammed, Islam dininin temellerini, Yahudilerden almıştır. Muhammed’den 3400 yıl önce yaşamış olan Sumer’lerin günümüze kadar gelen yazılı eserleri var iken, Allah’ın-varsa eğer- gönderdiği iddia edilen Kura’n’ın orijinalinin (yazıya ilk geçirilmiş halinin) bulunmaması garip görünmüyor mu? Allah-varsa eğer- Sumer’ler kadar akıllı mı değil, yoksa Kur’an’ı  Muhammed ve arkadaşları mı hazırladı? Bu durumda da, Kur’an’ın yazılı ilk geçirildiği orijinal hali yok? Spekülasyona açık olsun diye mi? Kur’an bu durumda değişmemiş olarak kalabilir  mi?)  

Kaynakça:

(38). Robert Cooper, aynı eser, s.110′da, bu hikâyenin Yahudi kompozisyonu olamayacağı yazılı. “Bu Tevrat’ta bulunan kitaplardan hiçbiriyle ilgili değil. ‘It stand alone in its glory’ (O, kendi ihtişamı içinde başlı başına duruyor). Birçok Yahudi bilginleri bu kanıda. Bu muhakkak ki, başka bir dilden Yahudiceye çevrilmiştir. Dâhice yazılmış bir kompozisyon ve onda anlatılan drama Yahudilere ait olamaz” deniyor. “Kutsal hayalet tarafından yazılmış” diyenler de varmış.  

(39). Tarih Sumer’de Başlar, s.252-260.  

(40). Samuel Noah Kramer, The Sacred Marriage Rite, Aspects of Faith, Myth, and Ritual in Ancient Sumer, Indiana, 1969.

Matta İncili, 22:1-14′te aı:analatılan “Gök krallığımn düğünü” Sumer’in “Kutsal evlenme törenini” yansıtıyor gibi. Tevrat, Hezekiel bap 14′te anlatılan fahişe, Sumer’in Aşk Tanrıçası İnanna gibi ve onun kültünün kaldınlması çabaları ile ilgili görünüyor.  

(41). Tevrat, G Tekvin bap 14′te, İbrahim’in dövüşçü, tüccar prens olduğu yazılıyor. Evin de bulunan 308 uşak ve askerini, kardeşi oğlu Lut’u kurtarmak için çeşitli krallarla savaştırmış. Cyrus Gordon’a göre (The Common Background of Greek and Hebrew Civilizations, s.26.) bu tür topluluklar, askeri olduğu kadar tüccar da oluyorlar ve bulunduklan ülkenin sınırlarını koruyorlarmış.  

Not: Bu makale büyük ölçüde Sn. Muazzez İlmiye Çığ’ın “Kuran İncil ve Tevrat’ın Sumerdeki Kökeni” adlı kitabından alınarak hazırlanmıştır.

Islamiyet Dininin Kokeni -5

Şubat 24, 2010

Islamiyet Dininin Kökeni -5

Müslüman Kadınlarda Başörtme Nereden Geliyor? Din Inancı Nedeniyle Başörtüsünün Tarihi

Sümer tapınaklarında rahibeler genel kadın görevi yapıyorlardı. Bunlar Tanrı namına seks yaptıklarından kutsal sayılmış ve diğer kadınlardan ayrılmaları için başları örttürülmüştür(24). Daha sonraları, İÖ 1500 yıllarında bir Asur Kralı, yaptığı bir kanunun kırkıncı maddesi ile evli ve dul kadınları da başlarını örtmeye mecbur etmiştir. Fakat kızlar, cariyeler ve sokak fahişelerinin örtünmesi yasak; örtünürlerse ceza var. (Prof. Mebrure Tosun-Doç. Dr. Kadriye Yalçav, Sumer, Babil, Asur Kanunları ve Ammi- Aduqa Fermanı, Ankara, 1975, s.252, madde 40.) Böylece meşru seks yapan evli ve dul kadınlar da mabet fahişeleri düzeyinde saymışlardır.

Bu gelenek Yahudilere geçmiş, dindar Yahudi kadınları evlenince saçlarını traş ettirip bir peruk veya başörtüsü ile başlannı örtmüşler. Hıristiyanlık’ta rahibeler aynı şekilde başlarını örtüyorlar. İlginç olan Tevrat’ın son yazıldığı zamana kadar Yahudiler arasında Tanrı namına fuhuş yapan kadın ve erkekler varmış.. Tevrat Tesniye 23: 18′de “İsrailoğullarından ve kızlarından kendilerini fuhşa vakfetmiş kimseler olmayacaktır. Kadınlar! Fuhşun ücretini herhangi bir adak için Allah’ın Rabbin mabedine getirmeyeceksin, çünkü bunların ikisi de Allah’ın Rabbe mekruhtur” şeklinde yazılıyor. Yahudi fahişeleri yüzlerine peçe koyuyorlarmış. (Tevrar, Tekvin 38:15.)(25) Bunun Araplarda da olduğunu duydum; ama yazılı bir kanıt bulamadım. İslam’a örtünme, erkekten kaçma şeklinde geçmiş. Buna karşın erkeksiz bir yerde Kurân okunurken veya dua ederken kadınların başını örtmesi, Sumer geleneğinin bir devamıdır.

Kur’an’da Örtünmeyle İlgili Ayetler

A’râf Suresi, ayet 26-27:

“Ey Ademoğulları! Size çirkin yerlerinizi örtecek giysi, süslenecek elbise indirdik. Tekva (iman) elbisesi ise daha hayırlıdır. Ey Ademoğulları! Her mescide gidişinizde ziynetli elbiseler giyinin. Yiyin için, fakat israf etmeyin.”

Nûr Suresi, ayet 31:

“Mümin kadınlara söyle: Gözlerini korusunlar, namus ve iffetlerini esirgesinler. Görünen kısımları müstesna olmak üzere ziynetlerini teşhir etmesinler. Başörtülerini yakalarının üstüne örtsünler. Kocaları, babaları, kocalarının babaları, kendi oğulları, erkek kardeşleri, erkek kardeşlerinin oğulları, kız kardeşlerinin oğulları, kendi kadınları ellerinin altında bulunan, erkeklerden kadına ihtiyacı kalmamış hizmetçiler, yahut henüz kadınların gizli kadınlık hususiyetlerinin farkında olmayan çocuklardan başkasına ziynetlerini göstermesinler. Gizlemekte olduklan ziynetleri anlaşılsın diye ayaklarını yere vurmasınlar.”

Bu ayetteki “ziynetler” nedir? Bu, çeşitli şekilde yorumlanmış. Kimi kadının vücudu, kimi de takılan ziynettir, demiş. (Ayaklar yere vurulunca anlaşılma tehlikesi olan ziynet nedir? Şangırdayan, şungurdayan metal ve taş ziynetler mi, yoksa kadının göğüsleri, gerdanı gibi örtünmesi güya emredilen beden kısımları mı? Hangisi daha mantıklı?)

Nûr Suresi, ayet 60:

“Bir nikâh ümidi beslemeyen, çocuktan kesilmiş kadınların ziynetlerini göstermeksizin, dış elbiselerini çıkarmalarında kendilerine bir vebal yoktur. Yine de iffetli olmalan kendileri için daha hayırlıdır.”

Burada ziynetin; kadının vücudu, göğüsleri olduğu daha belirgin. İslamiyetten evvel Arap kadınları yarıbellerine kadar çıplak gezerlermiş. Hatta İslamiyetten sonra da cariyeler, köleler giyinmezlermiş çalıştıklan için. Bizde kadınlar yaşlanınca daha çok kapanıyorlar.

Ahzâb Suresi, ayet 59:

“Ey Peygamber! Hanımlarına, kızlarına ve müminlerin kadınlanna (bir ihtiyaç için dışan çıktıklannda) örtülerini üzerlerine almalarını söyle. Onlann tanınmaması ve inciltilmemesi için en elverişli olan budur.”

Bu ayete göre kadınlar örtününce ne okullara gidebilecek, ne de çalışabilecekler. Kurânda, bazı hocaların uydurduğu gibi, başlarını örtmeyen kadınların cehennemde saçlanndan asılacaklan şeklinde bir ayet olmadığı gibi, örtünenlerin de cennete gideceği yazılmıyor.

Bazı Sumer rahibelerinin, evlenseler bile çocuklan olmamalı idi. Kazara böyle doğan çocuklar öldürülürdü. Çünkü bu kadınlar Allah’ın karısı olduğundan, doğan çocuklar da Tanrı’nın çocuğu sayılıyordu. Sumerler bir ölümlüden Tanrının çocuğunu istemiyorlardı. Bu ve Kur’an’daki bir ayet, İsa’nın neden Tanrının oğlu olarak kabul edildiğine bir açıklık getiriyor.

Âli İmrân Suresi, ayet 35-37:

“İmran’ın karısı şöyle demiş ‘Rabbim karnımdakini azatlı bir kul olarak sana adadım. Adağımı kabul buyur. Rabbim onu kız doğurdum, ona Meryem adını verdim. Kovulmuş şeytana karşı onu ve soyunu sana ısmarlıyorum’ dedi. Rabbi ona hüsnükabul gösterdi ve güzel bir bitki gibi yetiştirdi. Zekeriya’yı (teyzesinin kocasını) Rabbi onun bakımı ile görevlendirdi. Zekeriya onun yanına, mabede her gelişinde orada bir rızk bulur ‘bu sana nereden geliyor?’ derdi. O da’Allah tarafından’ derdi.”

Bu ayetten anlaşıldığına göre o zaman mabetler vardı. (Tevrat ve İncil’de de mabetlerin bulunduğu yazılı.) Meryem, mabede adanmış ve orada yetişmiş bir kızdı. Herhangi bir şekilde, bazı kitaplara göre de nişanlısı Yusuftan hamile kalmıştı (26). Onu gidip ücra bir yerde doğurması, Tanrının çocuğu diye öldürülmesinden korktuğu için olmalı. İsa büyürken Tanrının oğlu olduğu kendisine aşılanmış bulunduğundan “ben Tanrının oğluyum’ diyerek ortaya çıkması geç de olsa ölümüne neden olmuş olmalı.

Mezopotamya’da eski çağlardan başlayarak Yeni Babil devrine kadar adak olarak veya kıtlıktan korumak üzere çocuklar mabede verilirdi. Meryem hikâyesinde bu geleneğin sürdüğü anlaşılıyor. (L.O. Oppenheim, Ancient Mesopotamia, Chicago, 1964, s.107.)

Kur’an’da İsa ile ilgili bir ayet: Mâide Suresi, ayet 110:

“Allah o zaman şöyle diyecek: ‘Ey Meryem oğlu İsa! Sana ve annene (verdiğim) nimeti hatırla! Hani seni mukaddes ruh ile desteklemiştim. Sen beşikte iken de yetişkin çağında da insanlarla konuşuyordun. Sana kitabı, hikmeti, Tevrat ve İncil i öğretmiştim. Benim iznimle çamurdan kuş şeklinde bir şey yapıyordun da ona üflüyordun ve benim iznimle kuş oluyordu. Yine benim iznimle anadan doğma körü, alacayı iyileştiriyordun. Ölüleri benim iznimle (hayata) çıkarıyordun. Hani İsrailoğullarını (seni öldürmekten) önlemiştim. Kendilerine apaçık deliller getirdiğinde bu bir sihirden başka bir şey değildir, demişlerdi.”‘

Bu ayete göre Allah, İsa’ya İncil”i öğretmiş. Halbuki İsa yaşadığı sürede ne bir şey yazmış, ne de yazdırtmış. İncil çok sonra çeşitli kimseler tarafından yazılmış. İncil’lerin yazılma tarihleri ve yazanlar hakkında çeşitli varsayımlar ortaya atılmış. Özellikle geçen yüzyıl. Aynca Apostol Barnabas, İsa’nın çarmıha gerilmediğini, gerilenin Judas olduğunu; Hıristiyan öğretmen Bassilides de çarmıha gerilenin Simon of Sirene olduğunu; Mosheim da İsa’nın aslında bulunmadığını, yalnız hayal edildiğini söylüyor. İsa’nın yazılan mucizslerini de asla kabul etmiyorlar. (R. Cooper, The Inquirer’s Text-Book, Being Substance of Thirteen Lectures on the Bible, s.150 ve Meydan Larousse, İncil).

Kaynakça:

24. Hartmut Schmökel, Kulturgeschichte des Altenorient, Stuttgart, 1961, s.37.

25. Tekvin 38: 5-26′da bulunan hikâye bunu açıklıyor. Buna göre, Yahuda’nın oğlu ölüyor: Geleneğe göre gelinini ikinci oğluna veriyor. O da ölünce adam üçüncü oğluna almıyor gelinini. Buna kızan gelin dulluk elbisesini çıkarıyor. Yüzüne peçe takıp ken disini fahişe gibi yaparak kaynatası ile yatıyor. Karşılığında kadın adamın mührünü, kuşağını ve değneğini istiyor. Kadın gebe kalıyor; bunlarla, çocuğun kaynatasından olduğunu kanıtlıyor.

26. İncil, Mattaya bap I, 18-25:

Anası Meryem Yusufa nişanlı olduğu halde buluşmalarından önce Ruhulkudüsten gebe olduğu anlaşıldı. Nişanlısı Yusuf salih bir adam olup onu âleme rüsvay etmek istemeyerek gizlice boşamak niyetindeydi. Fakat bunlan düşünürken Rabbin meleği ona rüyada görünüp “sen Davut oğlu Yusuf, Meryemi kendine karı olarak almaktan korkma. Çünkü kendisinde doğmuş olan Ruhulkudüstendir ve bir oğul doğacaktır. Onun adını lsa koyacaksın. Çünkü kavmini günahlarından kurtaracak olan odur. “Yusuf uykusundan uyandı. Rabbin meleğinin kendisine buyurduğunu yaptı. Karısını alıp doğuruncaya kadar onu bilmedi ve adını İsa koydu. Bu konu hakkında, R. Cooper 1846 yılında yazdığı ve daha önce sözü geçen kitabının 148. sayfasında, “Bugün birinin gelip böyle bir olayı mahkeme önünde söylemesi herkesi güldürür. Bakireliğin söz konusu olduğu çağ ve toplumlarda rahipler böyle bir şeyi yakıştırıyorlar. Eğer doğan bir mevki sahibi olursa iyi, olmazsa da Allah onu istemedi deniyor” diye yazmış. O zaman Sumer metinlerinden ve kültüründen haberi yoktu ki.

İlginç olanı; Kur’an’ın Tevbe Suresi, ayet 30′a göre, Yahudiler Üzeyir isimli birine de “Allah’ın oğlu” diyorlarmış. Buna Tevra’ta rastlayamadım.

Meryem’den den önce de Tanrı’dan gebe kalma hikâyeleri var. Hintlilerde bakire Rohini bir Tanrı oğlu doğuruyor. Çin’de de Tanrı Foe’nin annesi güneş ışığından gebe kalmış. Siyamllılara göre evreni koruyacak Tanrı’nın annesi bakireymiş. (Robert Cooper, s.149.) Moğol Buyan Han’ın kızı Alankowa kapıdan giren ay ışığından gebe kaldığını söylüyor. Sözde ışık girerken sembolik bir hayvan şekli almış; bu, Tanrı’nın kendisi veya elçisiymiş. (Bahaattin Ögel, Türk Mitolojisi, Kaynaklan ve Açıklamaları ile Destanlar, Ankara, 1989, c.l, s.131.) Kitan efsanesinde kadının karnına bir ışık düşüyor. Bu ışıkla birlikte Tanrı tarafından bir de çocuk gönderiliyor. Uygur efsanesinde gökten düşen bir ışıkla bir kayın ağacı gebe kalıp beş çocuk doğurmuş. Bir Moğol efsanesinde bir kadın dolu tanesini yutarak gebe kalmış. Birçok Çinli kralın anneleri, gökten ışık gelerek gebe kalmışlar. Böyle türeyen nesiller kutsal sayılmış veya nesilleri kutsal yapmak için böyle hikâyeler uydurulmuş. (Ögel, s.85, 558.)

İlginç olanı, bunlara benzer olaylar Kızılderililerde de bulunuyor. Kuzey Amerika’da yaşayan Hopi yerlileri arasındaki bir öyküde, hiçbir erkekle beraber olmayan bir kız sabaha karşı odasına giren güneş ışınlanndan gebe kalıyor. Doğan çocuk, güneşin oğlu oluyor. (Coming to Light, Contemporary Translations of the Native Literatures of North America, Edited and with an Introduction by Brian Swann, New York, 1994, s.663. The Boy who went in Search his Fathen) Kolombiya Kızılderililerinde de bir kabile reisinin son derece güzel kızı, bir ormanda oturuken bir bulut arasından sızan güneş ışınlanndan gebe kalıyor. Ve bir oğlan doğuruyor. Bu çocuk, güneşin oğlu olarak Zak Kızılderililerinin atası oluyor. (Kolombien Land der Legenden adlı bir broşürden.)  

Kaynak: Muzzez İlmiye Çığ, Kuran Tevrat ve İncil’in Kökeni

Islamiyet Dininin Kokeni -3

Şubat 24, 2010

Islamiyet Dininin Kökeni -3

YARATILIŞ MASALI

Sumer efsanesine göre evrende ilk olarak Tanrıça Nammu adında büyük uçsuz bucaksız bir su vardı. Tanrıça o sudan büyük bir dağ çıkarıyor. Oğlu Hava Tanrısı Enlil, onu ikiye ayırıyor. Üstü gök oluyor, Gök Tanrısı onu alıyor, yer olan altı da Yer Tanrıçası ile Hava Tanrısının oluyor. Bilgelik Tanrısı ile Hava Tanrısı yeri bitkiler, ağaçlar, sularla donatıyor. Hayvanlar yaratılıyor ve hepsini idare edecek Tanrılar meydana getiriliyor (27)

Tevrat Tekvin 1:2-9.

“Suların yüzü üzerinde Allahın ruhu hareket ediyordu: Allah ‘suların ortasında kubbe olsun, suları ayırsın’ dedi ve Allah kubbeyi yaptı. Altta olan suyu üstte olan sudan ayırdı ve Allah kubbeye ‘gök’ ve alttaki kuru toprağa ‘yer’ dedi.”

Bundan sonra yerin, bitkiler ve hayvanlarla donatımı geliyor. Enbiyâ Suresi, ayet 30:

“Gökler ve yer yapışık iken onlan ayırdığımızı, bütün canlıları sudan meydana getirdiğimizi bilmezler mi?”

Burada Sumer ve Tevrat hikâyesi birbirine çok yakın. Kurân da çok yüzeysel. Fakat ana fıkir, gök ve yerin başlangıçta bitişik olması, bunlann sudan çıkması aynı. Kuran’da da aynen Tevratta  olduğu gibi “altı gün” yer alıyor.(28).

İnsanın Yaratılışı

Sumer’de: Tanrılar, özellikle dişi Tanrılar çoğalmaya başlayınca işlerin çokluğundan, yiyeceklerini hazırlamanın zorluğundan yakınıyorlar ve bütün Tanrıları var eden Deniz Tanrıçası Nammu’ya bir çare bulması için yalvarıyorlar. O da Bilgelik Tanrısına bilgeliğini ve marifetini göstermesini söylüyor. Bilgelik Tanrısı yumuşak kilden şekiller yapıyor ve Tanrıçaya sesleniyor: (29)

“Ey annem! Adını vereceğin yaratık oldu,/Onun üzerine Tanrılann görüntüsünü koy (30),/Dipsiz suyun çamurunu karıştır,/Kol ve bacakları meydana getir./Ey annem! Yeni doğanın kaderini söyle!/İşte o bir insan!”

Bu iş esnasında bütün Tanrıların annesi, Yer Tanrıçası, Doğum Tanrıçası ve Bilgelik Tanrısı olmak üzere 4 Tanrı birlikte bulunuyorlar. Tevrat Tekvin 2-7: “Rab Allah yerin toprağından adamı yaptı ve onun yüzüne hayat nefesini üfledi ve adam yaşayan can oldu.”

Tevrat’ta insanın yaratılışı iki türlü anlatılmış:

Tekvin bap 1: 26:

“Allah yeri, göğü, yıldızlan, bitkileri hayvanları yarattıktan sonra Allah dedi: ‘Suretimizde benzeyişimize göre insan yapalım! O yeryüzünde her şeye hâkim olsun.’ Ve Allah insanı kendi suretinde yarattı ve onları erkek ve dişi olarak yarattı.”

Böylece yaratılmanın son günü; 6. gün bitiyor. Talmud’a göre bu ilk Adem’le birlikte yaratılan kadının adı Lilith’dir. Bu kadın kendini Adem’le eşit görüp, onun sözünü dinlememiş ve bir dişi cin olmuş, erkeklere sataşmaya başlamış. Yakaladığı bir erkeği bırakmazmış. Özellikle ayın yedinci günü erkekler için büyük tehlike imiş. Bu Lilith, Sumer Aşk Tanrıçası İnanna’nın ağacına yuva yapıp onu kestirmeyen bir cinin adı. (Bkz. Hartmut Schmökel, Das Land Sumer, Stuttgart, 1962, s.141.)

Allah daha sonra Adem’i topraktan, karısını da kaburgasından yaratıyor. Görüldüğü gibi Tevrat’ta insan altıncı günde erkek ve dişi olarak yaratıldığı halde, tekrar erkek çamurdan, kadın onun kaburgasindan yaratılıyor.

Tevrat’ta birbirinden ayrı iki yaratılış efsanesini özetleyecek olursak (Tekvin, Bap 1:31): Yaratılış altı günde oluyor. Birinci günde Tanrı gökleri ve yeri yaratıyor, gece ve gündüzü meydana getiriyor. İkinci gün, suları ayıran bir kubbe yapıyor ve bu kubbeye, Tanrı, Gök diyor..

Üçüncü gün, suların altından toprağı çıkarıyor, ona, yer diyor. Suları bir yere toplayarak onlara deniz diyor. Yerden ağaçlar, bitkiler çıkartıyor. Dördüncü gün, gökkubbesinde güneş, ay ve yıldızları yapıyor. (Halbuki birinci günde gök ve yer yaratılmış, gece ve gündüz güneş ve ay’sız meydana gelmiş, hatta ikinci günde bitkiler ve ağaçlar bile çıkmıştı.) Beşinci gün, suda yaşayam hayvanlarla kuşlar yaratılıyor. Altıncı gün sığırlar, sürüngenler, yerde yaşayan bütün hayvanlar yaratılıyor. Yaratılan bütün hayvanlara egemen olması için Tanrı, insanı kendi görünüşünde ve erkek, dişi olarak yaratıyor. Ve onlara, “Çoğalın!” diyor. Böylece, altıncı günde yaratma bitiyor. Yedinci gün Tanrı dinleniyor.

Bap 2:4′ten itibaren, yaratma değişik olarak anlatılıyor. Yukarıda, her türlü bitki ve insan çift olarak yaratıldığı halde, burada yağmur henüz yağmadığı için, bir kır otu ve fıdanı yoktu, deniyor. Yerden bir buğu yükseliyor ve Tanrı yerin toprağından Adam’ı yapıp hayat nefesini üflüyor. Ve Adam; yaşayan can oluyor. Bundan sonra, Tanrı, doğuda Aden’de bir bahçe yapıyor, Adam’ı oraya koyuyor ve o yalnız kalmasın diye, kaburgasından kadını yaratıyor. Bu gösteriyor ki, bu hikâye iki ayrı kaynaktan alınmış. İkincisi Sumerlilere dayanıyor. İlginç olanı, Babilliler daha sonra yaşamış olmalarına rağmen, onların yaratılış efsanesinden iz olmaması.

Kuran’da insanın yaratılışı çeşitli surelerde değişik tarzda geçiyor: Mü’minun Suresi, ayet 12:

“İnsanı süzme çamurdan yarattık.”

Rahman Suresi, ayet 14:

“Allah insanı pişmiş çamura benzeyen balçıktan yarattı.” Âli İmran Suresi, ayet 19:

“Allah’ın nezdinde İsa’nın durumu Adem’in durumu gibidir. Allah onu topraktan yarattı.”

Secde Suresi, ayet 7:

“O ki, yarattığı her şeyi güzel yapmış ve ilk başta insanı çamurdan yaratmıştır.”

En’âm Suresi, ayet 2:

“Çünkü bizi çamurdan yaratan, ölüm zamanını takdir eden ancak odur.”

Hâcc Suresi, ayet 5:

“Ey insanlar! Şunu bilin ki, biz sizi topraktan, nutfeden, sonra pıhtılaşmış kandan, sonra hilkati belirsiz bir lokma et parçasından yarattık.”(Burada, Kuran ayetlerindeki çelişkiye dikkat ediniz. İnsanın yaratılmış olduğu madde nasıl da değişiklikler gösteriyor)

Hicr Suresi, ayet 26:

“Ant olsun ki, biz insanı (pişmiş) kuru bir çamurdan, şekillenmiş cıvık bir balçıktan yarattık.”

Bu ayetin diğer bir çevirisi de; “Ant olsun ki, insanı balçıktan, işlenebilen kara topraktan yarattık.”

Ayet 27-28:

“Rabbin meleklere, ‘Ben, balçıktan, işlenebilen kara topraktan bir insan yaratacağım, onu yapıp ruhumdan üflediğimde ona secdeye kapanın’ demişti.”

Ayet 30-31:

“Bunun üzerine, İblis’in dışında bütün melekler hemen secde ettiler. Allah, ‘Ey İblis! Seni secde edenlerle beraber olmakta alıkoyan nedir?’ dedi.”

Ayet 33:

“‘Balçıktan, işlenebilen kara topraktan yarattığın insana secde edemem’ dedi.”

Ayet 34:

“‘Öyle ise defol oradan sen artık kovulmuş birisin, doğrusu hesap gününe kadar lanet sanadır dedi.” (Bu ayetlerde de görüldüğü gibi, şeytan aslında bir melek, ama ‘itaatsiz’ bir melek.)

Görüldüğü gibi her üç dinde de insan çamurdan yaratılmış. Fakat Sumer’de insanın yaratılma nedeni ve nasıl yaratıldığı aynntılı olarak anlatılmış.

R. Cooper kitabının 209. sayfasında150 yıl önce şunlan yazmış:

“Bir insanın çamurdan meydana geldiğine ve hayat nefesi verilerek canlandığını düşünmek, kadının erkeğin kaburgasından yaratılmış olduğıınu kabul etmek, ancak barbarların yaşadığı çağa ait olmalı. Bunlara inananlar, ayın küflü peynirden yapıldığı din kitaplarında yazılsa ona da inanırlar. İnsanlar Adem ile Havva’dan üremiş olsalar bu kadar farklı ırklar nasıl meydana gelir?”

Tevrat’a göre yaratılış 6 bin yıl önce olmuş. Hıristiyanlık da bu tarihi kabul etmiş. Kur’an’da bu yok. Fakat İslam inanışına göre 5 bin yıl önceymiş. Buna karşılık Sumer Kral listesine göre, 241200 yıl öncesine gidiyor. Çinliler 49 bin yıl önce diyorlarınış. Mısırlılara göre 13 bin yıl önce, Heredot ise 17 bin yıl önce diyor. Bunlara göre tek Tanrılı dinlerin yaratılış başlangıcı olarak verdikleri tarihler, ne tarihsel kaynaklara, ne de biliınsel kanıtlara uyuyor. Bugün 4 milyon yıl önceye ait insan fosilleri bulundu. Allah-varsa eğer- neden doğrusunu  yazdırtmadı  acaba?

Kaynakça ve dipnotlar:

27. Tarih Sumer’de Başlar, s.64-69.

28. Kur’an’da yaratılış ile ilgili diğer ayetler:

Tevbe Suresi, ayet 3:

“Şüphesiz ki, sizin Rabbiniz gökleri ve yeri 6 günde yaratan, sonra da işleri idare ederek arşa yerleştirendir.”

Hûd Suresi, ayet 7:

“O, arşı su üzerinde iken gökleri ve yeri 6 günde yaratandır.”

Furkan Suresi, ayet 59; Secde Suresi, ayet 4: (iki ayet de aym)

“Gökleri ve yeri ve ikisinin arasındakileri 6 günde yaratan, sonra arşa yerleşen Rahmandır.”

Sâffât Suresi, ayet 11:

“Ey Muhammed! Allaha eşkoşanlara sor! Kendilerini yaratmak mı daha zordur, yoksa bizim yarattığımız gökleri yaratmak mı? Aslında biz kendilerini özlü çamurdan yaratmışızdır.”

Fussilet Suresi, ayet 9, 11-12:

“Ey Muhammed! Size yeri iki günde yaratanı mı inkâr ediyorsunuz ve ona eşkoşuyorsunuz?”

“Sonra duman halinde bulunan göğe yöneldi ve ona ve yeryüzüne ‘isteyerek veya istemeyerek buyruğuma gelin’ dedi . İkisi de ‘isteyerek geldik’ dediler. Allah bunun üzerine 2 gün içinde 7 gök yarattı ve her göğün işini kendisine bildirdi. Yakın göğü ışıklarla donattık ve bozulmaktan koruduk.” (Burada hem Allah, hem üçüncü şahıs konuşuyor!)

29. S.N. Kramer, The Sumerians, s.150, 151. Giovanni Pettinato, Das altorientalische Menschenbild und die Sumerischen und Akkadischen Schöpfungsmythen, Heidelberg, 1971. 30. Buradan anlaşılacağı üzere, Sumer’de, Tanrılar insanı kendi görünüşleriyle yaratmışlardı. Bu da onların Tanrıları insan gibi düşündüklerine bir kanıt oluyor. Aynı deyimi Tevrat’ta buluyoruz.

Tekvin bap 1:27

“Ve Allah insanı kendi suretinde yarattı, onlan erkek ve dişi olarak yarattı.”

Tekvin bap 9:6

“Çünkü Allah kendi suretinde Adam’ı yaptı.”

Kur’an Mâide Suresi, ayet 64:

“Yahudiler ‘Allah’ın eli sıkıdır’ dediler. Dediklerinden ötürü elleri bağlansın.

Lanet olsun! Hayır! Onun iki eli de açıktır, nasıl dilerse sarf eder.”

Âli İmrân Suresi, ayet 115:

“Doğu da batı da Allah’ındır. Nereye dönerseniz Allah’ın yüzü oradadır.”

Sâd Suresi, ayet 71:

“Rabbin meleklere demişti ki, ‘Ben muhakkak çamurdan bir insan yaratacağım. Onu tamamlayıp içine ruhumdan üfürdüğüm zaman derhal ona secdeye kapanın!’ Melekler toptan secde ettiler. Yalnız İblis secde etmedi, zira o büyüklük tasladı, kâfirlerden oldu. Allah, ‘Ey Iblis! İki elimle yarattığıma secde etmekten seni men eden nedir? Böbürlendin mi , yoksa yücelerden mi oldun?’ dedi. lblis, ‘Ben ondan hayırlıyım, beni ateşten, onu ise çamurdan yarattın’ dedi.”

Görülüyor ki, tüm dinlerde Tanrı, “insan”a benzer şekilde tarif edilmiş.

Not: Bu makale büyük ölçüde Sn. Muazzez İlmiye Çığ’ın “Kuran İncil ve Tevrat’ın Sumerdeki Kökeni” adlı kitabından alınarak hazırlanmıştır.

Islamiyet Dinin Kokeni -2

Şubat 24, 2010

Islamiyet Dininin Kökeni -2

ADEMİN CENNETTEN KOVULMASI

Sumer’de, Dilmun adında, saf, temiz, parlak Tanrıların yaşadığı bir ülke var. Hastalık ve ölüm bilinmeyen yaşam ülkesi. Fakat orada su yok. Su Tanrısı, Güneş Tanrısına yerden su çıkararak orasını tatlı su ile doldurmasını söylüyor. Güneş Tanrısı söyleneni yapıyor. Böylece Dilmun meyve bahçeleri, tarlaları ve çayırları ile Tanrıların bahçesi haline geliyor. Bu cennet bahçesinde Yer Tanrıçası 8 bitki yetiştiriyor. Bu ağaçlar meyvelenince Bilgelik Tanrısı Enki her birinden tadıyor. Buna Yer Tanrıçası çok kızıyor, Tanrıyı ölümle lanetleyerek ortadan yok oluyor. Bilgelik Tanrısı çok ağır hastalanıyor. Diğer Tanrılar büyük güçlüklerle Yer Tanrıçasını bularak Bilgelik Tanrısını iyi etmesi için yalvarıyorlar. Tanrıça, Tanrının 8 bitkiye karşı hasta olan 8 organı için birer Tanrı yaratıyor. İlginç olan, yaratılan Tanrılardan beşi Tanrıça (bu doktorlukta ilk uzmanlaşmayı da göstermesi bakımından önemli). Hasta olan organlardan biri kaburga. Onu iyi eden Tanrıçanın adı, “kaburganın hanımı anlamına gelen Ninti dir. Bu kelimede Nin hanım, ti kaburgadır. Ti’nin bir anlamı da hayat’tır.

Eğer ikinci anlamıyla tercüme edersek Tanrıçanın adı “hayatın hanımı” olur (31)

Bu hikâye Tevrat’ta da var: (Tekvin 2:5-23.)

“Ve henüz yerde bir kır fıdanı yoktu ve bir kır otu henüz bitmemişti; çünkü Rab Allah yerin üzerine yağmur yağdırmamıştı ve toprağı işlemek için adamı yoktu ve yerden buğu yükseldi ve bütün toprağı suladı. Ve Rab Allah yerin toprağından Adamı yaptı ve onun burnuna hayat nefesini üfledi ve adam yaşayan can oldu. Ve Rab Allah şarka doğru Aden’de bir bahçe dikti ve Adam’ı oraya koydu ve Rab Allah, görünüşü güzel ve yenilmesi iyi olan her ağacı ve bahçenin ortasına da hayat ağacını, iyilik ve kötülüğü bilme ağacını yerden bitirdi ve bahçeyi sulamak için Aden’den bir ırmak çıktı ve oradan bölünerek dört kol oldu: (Bunlardan ikisi Dicle ve Fırat-M.İ.Ç.) Ve Rab Allah baksın ve onu korusun diye Adam’ı oraya koydu ve Rab Allah Adam’a, ‘bahçenin her ağacından ye, fakat iyilik, kötülük bilme ağacından yemeyeceksin, yersen ölürsün’ dedi. Ve Rab Adam’ı yalnız bırakmamak için bütün hayvanları topraktan yaptı ve onlara ad koymak için Adam’ı getirdi. Fakat Adam yalnız idi. Rab Adam’a derin bir uyku verdi, onun kaburga kemiklerinden birini aldı, ondan bir kadın yaptı ve onu adama getirdi ve adam dedi: Şimdi bu benim kemiklerimden kemik ve etimden ettir, buna nisa denilecek.”  

Bundan sonra yılanın kadını kandırarak yasak meyveyi yedirdiği ve bahçede olan Allah ile konuşmaları geliyor. Allah yılanı lanetliyor. Allah, Adem (burada Adam yerine Adem deniyor)(32) ve karısına giymeleri için kaftan yapıyor. Kadını ağrılı çok çocuk yapması ve Adem’i de toprakla uğraşması ile cezalandırarak onları Aden bahçesinden kovuyor. Buraya kadar nedense karısının adı verilmemiş. Ancak dördüncü babın başında, karısının adının Havva olduğu ve Habil, Kain’i doğurduğu yazılı.  

Görüldüğü gibi Tevrat‘ta (bap 1:27) yaratılışın altıncı ve son gününde Allah insanı erkek ve dişi yaratmış olduğu halde, Adam’ı tekrar yerin toprağından, eşini de onun kaburgasından yaratıyor. Buna göre bap 2: 4-23′te anlatılanlar, Sumer hikâyesinden alınmadır.

Kuran’da bu konu çok yüzeysel ve çeşitli surelerde parça parça anlatılıyor. Sure sırası ile: 

Bakara Suresi, ayet 31: “Allah Adem’e her şeyin ismini öğretti.”

Bakara Suresi, ayet 32: “‘Ey Adem! Eşyanın isimlerini meleklere anlat’ dedi.”

Bakara Suresi, ayet 35-37: “‘Ey Adem! Eşin ve sen cennette kal, orada olanlardan istediğiniz yerden bol bol yiyin, yalnız şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz’ dedik. Şeytan orada ikisini.de ayarttı, onları bulundukları yerden çıkarttı. Onlara ‘birbirinize düşman olarak inin, yeryüzünde bir müddet içip yerleşip geçineceksiniz’ dedik. Adem Rabbinden emirler aldı, onları yerine getirdi, Rabbi de bunun üzerine tövbesini kabul etti.”

A’râf Suresi, ayet 19-26: “Ey Adem! Sen ve eşin cennette kalın ve istediğiniz yerden yiyin, yalnız şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz.’ Şeytan ayıp yerlerini kendilerine göstermek için onlara fısıldadı: ‘Rabbinizin sizi bu ağaçtan men etmesi, melek olmanız veya burada temelli kalmanızı önlemek içindir.’ ‘Doğrusu ben size öğüt verenlerdenim’ diye ikisine yemin etti. Böylece onların yanılmalarını sağladı. Ağaçtan meyve tattıklannda kendileıinin ayıp yerlerini gördüler. Cennnet yapraklanndan onlan örtmeye koyuldular. Rabbi onlara, ‘Ben sizi o ağaçtan men etmemiş miydim? Şeytanın size apaçık bir düşman olduğunu söylememiş miydim?’ diye seslendi. Her ikisi, ‘Rabbimiz kendimize yazık ettik, bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen biz kaybedenlerden oluruz’ dediler. ‘Birbirize düşman olarak inin, siz yeryüzünde bir müddet için yerleşip geçineceksiniz, orada yaşar, orada ölürsünüz, orada dirilirsiniz’ dedi.”

Tâhâ Suresi, ayet 115-122: “Ant olsun ki, biz daha önce Adem’e ahd vermiştik, fakat unuttu, onu azimli bulmadık. Meleklere ‘Adem’e secde edin demiştik, İblisten başka hepsi secde etıniş, o çekinmişti. ‘Ey Adem! Doğru bu, senin eşinin düşmanıdır, sakın cennetten çıkarmasın, yoksa bedbaht olursun. Doğrusu cennette ne acıkırsın, ne de çıplak kalırsın, orda ne susarsın ne de güneşin sıcağında kalırsın’ dedik. Ama şeytan ona vesvese verip: ‘Ey Adem! Sana sonsuzluk ağacını ve sana çökmesi olmayan bir saltanatı göstereyim mi?’ dedi. Bunun üzeriine ikisi de o ağacın meyvesinden yedi, ayıp yerleri görünüverdi. Cennet yapraklarıyla örtünmeye koyuldular. Adem Rabbine başkaldırdı. Rabbi yine de onu seçip doğru yolu gösterdi.”

Görüldüğü gibi bu hikâye, Sumer ve Tevrat’ta birbirine oldukça paralel. İkisinde de bir Tanrı bahçesi, dikilmiş ağaçlar, bahçeden su çıkanlması, yasak meyvenin yenmesi, lanetlenme. Sumer’de kaburgayı iyi etmek için Tanrıça yaratılıyor; adı Kaburganın Hanımı. Hikâye Tevrat’a geçerken kadın kaburgadan yaratılmış ve adı Sumer’deki ikinci anlamı olan Hayatın Hanımı‘nın (yaşatan hanım) İbranice karşılığı Havva olmuştur.

Kuran’da cennet bahçelerine âit değişik surelerde çeşitli ayetler var.(33) Yasak ağacın “sonsuzluk ağacı” olduğu yalnız Tâhâ Suresi’nin 20. ayetinde belirtilmiş. Cennetten yılan değil şeytan çıkartıyor ve ne Havva’nın adı, ne de kaburgadan yaratıldığı yazılı.

Kur ân, Kamer Suresi, ayet 49: “Rabbine karşı durmaktan korkan kimseye iki cennet vardır.”

Ayet 48: “Bu iki cennet türlü ağaçlarla doludur.”

Ayet 50: “Bu cennetlerde akan iki kaynak vardır.”

Ayet 62: “Bu iki cennetten başka iki cennet daha vardır. İkisinde de fışkıran iki su vardır.”

Saff Suresi, ayet 12: “İşte o takdirde, O sizin günahlarınızı bağışlar, sizi zemininden ırmaklar akan cennetlere Adn (Aden) cennetlerindeki güzel meskenlere koyar. İşte en büyük kurtuluş budur.”

Muhammed Suresi, ayet 15: “Müttekîlere vaat olunan cennetin durumu şöyledir: İçinde bozulmayan sudan ırmaklar, tadı değişemeyen sütten ırmaklar, içenlere kuvvet veren şaraptan ırmaklar ve süzme baldan ırmaklar vardır. Orada meyvelerin her çeşidi onlarındır. Bunlardan da öte, Rablerinden bir bağışlama vardır.”

Kuran’ın cennetindeki bu dört ırmak Tevrat’ın cennetindeki dört ırmak olmalı

Meryem Suresi, ayet 61, 62: “Tövbe eden, iman eden ve iyi davranışta bulunanlar hiçbir haksızlığa uğratılmaksızın cennete, yani çok merhametli Allah’ın kullarına gıyaben vaat ettiği Adn cennetlerine girecekler. Şüphesiz O’nun vaadi yerini bulacaktır.”

Sâd Suresi, ayet 49, 50: “Doğrusu Allah’a karşı gelmekten sakınanlara güzel bir gelecek vardır. Kapıları yalnız kendilerine açılmış Adn cennetleri vardır.”

İslam mitolojisinde, Adem’in yaratılması ve cennetten kovulması daha değişik (Meydan Larousse, Adem). “Allah, Cebrail, Mikail, Azrail, İsrafil adlı meleklerine 7 kat yerden 7 avuç toprak getirmelerini emretti. Fakat yeryuvarlağı bu toprağı vermeye razı olmadı. Azrail toprağı zorla aldı. Allah bu toprak üzerine günlerce yağmur yağdırdı, onu yumuşattı, melekler yoğurdu. Ve Allah şekillendirdi. Adem 80 yıl şekilsiz toprak olarak, 120 yıl da ruhsuz bekledi. Şekil ve renk kazandıktan sonra meleklere, Adem’e secde etmesi emredildi. Bu emri yalnız şeytan dinlemedi. Bu yüzden cennetten kovuldu. Cennetteki iyiyi kötüden ayırmaya ölçü olan elma ağacından yemesi Adem’e yasak edilmişti. Cennetten kovulmasına kızan şeytan, yılan ile anlaşıp Adem ile Havva’yı, yasak meyve yedirterek cennetten kovduruyor. Adem yaptığına pişman olarak yalvarıyor, Cebrail vasıtasıyla affedilip Mekke’de Arafat’a gönderiliyor. Orada Havva ile buluşuyor. Adem’e Mekke’yi yapması emrediliyor. Cebrail de Hac merasimini öğretiyor ve böylece insan nesli türüyor.”

Bunda Havva’nın nasıl yaratıldığı bildirilmemiş. Görüldüğü gibi, bu efsane ile Kur’an arasında oldukça büyük farklılık var. İlginç olan, insanın yaratılmasında Allah’a dört melek yardımcı oluyor. Sumer’de de, dört önemli Tanrı. Burada cennette bulunan elma ağacı. Bu ağaç, Sumer efsanelerinde çok geçen, özellikle Aşk Tanrıçası ile ilgili bir ağaçtır. Kuran’da bir defa bunun sonsuzluk ağacı olduğu yazılmış. Sumer’de yasak  meyveyi, Bilgelik Tanrısı Enki’ye, ikiyüzlü olan veziri İsimut veriyor. Bu işi Tevrat’ta yılan, Kur’an da şeytan, bu efsanede ikisi birden yapıyor. Burada, Adem’in Allah tarafından affedilmesini Cebrail sağlıyor. Sumer’de Tanrılann yalvarması ile, Ana Tanrıça, Bilgelik Tanrısıriı iyi ediyor.

Sumer’de Bilgelik Tanrısı Enki, insanlara, diğer Tanrı’lardan haber getiriyor. İslamda aynı işi Cebrail yapıyor. Cebrail’in kudret sahibi olması, kemale eriştiricilik nitelikleri de (Meydan Larousse, Cebrail) Bilgelik Tanrısına uymaktadır. İslam efsanesinde Havva’nın nasıl yaratıldığı belirtilmemiş.

Adem ve Havva’nın çocuklan Habil ve Kain hikâyesi:  

Tevrat, Tekvin, bap 4:1: “Ve Adem karısı Havva’yı bildi ve gebe kalıp Kain’i doğurdu ve yine kardeşi Habil’i doğurdu. Habil koyun çobanı oldu. Fakat Kain çiftçi oldu. Ve Kain günler geçtikten sonra, toprağın semeresinden Rabbe takdime getirdi. Habil de sürüsünün ilk doğanlarından ve yağlarından getirdi. Ve Rab Habil’e ve onun takdimesine baktı, fakat Kain’e ve onun takdimesine bakmadı. Ve Kain çok öfkelendi. Ve Rab, Kain’e dedi: ‘Niçin öfkelendin ve suratını astın? Eğer iyi davranırsan o yükseltilmeyecek mi? Ve iyi davranmazsan günah kapıda pusuya yatmıştır. Ve onun isteği sensin, fakat sen ona üstün ol.’ Ve Kain kardeşi Habil’e söyledi ve vaki oldu ki, kırda olduklan zaman Kain kardeşi Habil’e karşı kalktı ve onu öldürdü.”

Bu konu Kur ân’da yine çok kısa ve bu adlar da yok.

Mâide Suresi, ayet 27-31: “Onlara, Adem’ in iki oğlunun haberini gerçek oku: Hani bir kurban takdim etınişlerdi de, birisinden kabul edilmiş, diğerinden kabul edilmemişti. ‘Ant olsun seni öldüreceğim’ dedi. Diğeri de ‘ancak sakınanlardan kabul eder’ dedi. “Ant olsun ki, sen öldürmek için bana elini uzatsan, ben sana öldürmek için el uzatacak değilim: Ben âlemlerin Rabbi olan Allah’tan korkanm.’ ‘Ben istiyorum ki, sen hem benim günahımı, hem de kendi günahını yüklenip ateşe atılacaklardan olasın: Zalimlerin cezası budur’ dedi. Nihayet nefsi, onu, kardeşini öldürmeye itti de onu öldürdü. Bu yüzden de kaybedenlerden oldu. Derken Allah, kardeşinin cesedini nasıl gömeceğini ona göstermek için yeri eşeleyen bir karga gösterdi: ‘Yazık bana! Şu karga gibi olup da kardeşimin cesedini gömmekten aciz mi oldum’ dedi ve ettiğine yananlardan oldu.”

Tevrat ve Kuran’da Havvâ’nın biri kız biri oğlan doğan ikiz çocuklarından söz yok. Bunlar efsanelerde olmalı.

Sumer’de bu hikâye iki ayn şekilde görülüyor: Birisinde Çoban Tanrısı, Dumuzi ile Çiftçi Tanrısı Enkimdu, Aşk Tanrıçası İnanna’ya âşık olurlar. Her biri İnanna’ya kendi ürününü över ve sonuçta Tanrıça, Çoban Tanrısı Dumuzi’nin ürünlerini beğenerek onunla evlenir. Enkindu bu seçimi dostça kabul ederek onlarla arkadaş olur.

Diğer bir hikâye de şöyle: Emeş yaz, Enten kış. Hava Tanrısı Enlil’e, Kış, çeşitli hayvanları, yavrularını, yağ ve süt getiriyor. Yaz da ağaçlar, bitkiler ve değerli taşları getiriyor. Her ikisi kendi getirdiklerinin daha değerli olduğunu söyleyerek tartışıyorlar. Bu kavgayı gören Tanrı, Kış’ın getirdiklerini daha üstün buluyor. Yaz da bunu kabul ederek Kış’a boyun eğiyor. Sumerliler, sığır ve tahıl, kuş ve balık, ağaç ve kamış, gümüş ve bakır, kazma ve saban gibi varlıkları, her biri kendi özelliklerini ortaya koyarak tartıştırmışlardır. Bu tartışma tarzı, ortaçağın sonlarına doğru Avrupa halkı arasında yapılan tartışmaların ilk örnekleri sayılıyor.

Havva’nın  ikiz  çocukları – belki  söylence  olarak  bunlardan çıkarılmıştır (34).

Suların Kana Çevrilmesi Konusu

Tevrat, Çıkış bap 7:14-25: “Rab Musa’ya dedi: ‘Firavunun yüreği inatçıdır, kavmi salıvermek istemiyor. Sabahleyin nehrin kenarına çıkan Firavun’a git, ona ‘çölde bana ibadet etmeleri için kavmimi salıver, diye İbranilerin Allah’ı beni sana gönderdi, ben elimdeki değnekle ırmaktaki sulara vuracağım ve kana dönecekler.’ Musa Rabbin dediğini yaptı. Değneğini ırmaktaki sulara vurdu. Bütün sular kana döndü. Mısırlılar içecek su bulamadılar.”

Bu olay A’râf Suresi nin 132. ve 133. ayetlerinde şöyle geçmektedir: “‘Bizi sihirlemek için ne mucize gösterirsen göster; sana inanmayacağız’ dediler. Bunun üzerine su baskınını, çekirgeyi, güveyi, kurbağaları ve kanı birbirinden ayrı mucizeler olarak onlara musallat ettik, yine de büyüklük taslayıp suçlu bir millet oldular.”

Bu olayda müşterek nokta, Tanrı’nın ülkede tek bir şahsa kızıp (Mısır’da Firavun) bütün insanlara felaketler vermesi ve bunlardan birisinin de suların kana döndürülmesidir. Öyle ki, halk kandan başka içecek bulamıyor.

Sumer efsanesinden geçen bir konu da, birine kızan Tanrının, bütün ülkeye çeşitli felaketler vermesi. Sumer’de Aşk Tanrıçası İnanna, bir bahçenin kenannda uyuyakalıyor. Bunu gören bahçenin sahibi gidip Tanrıçaya tecavüz ediyor. Buna kızan Tanrıça, ülkeye çeşitli felaketler veriyor. Bu konu, çok güneşli olduğu için bahçesinde bir şey yetiştiremeyen bir bahçıvanın, geniş yapraklı ağaçlar dikerek bahçeyi yararlı hale getirmesini anlatan şiirin bir bölümünde yazılı:

Bir gün kraliçem, göğü dolaştıktan, yeri dolaştıktan sonra

İnanna göğü dolaştıktan, yeri dolaştıktan sonra

Kutsal fahişe (İnanna) yorgunluk içinde (bahçeye) yaklaştı

Derin uykuya daldı

Onu bahçemin köşesinde gördüm

Tecavüz ettim ona, öptüm onu

Bahçemin köşesine döndüm

Şafak attı, güneş doğdu

Kadın korku ile etrafına bakındı

İnanna korku ile etrafına bakındı

Sonra kadın nasıl bir felaket yaptı

İnanna utancından ne yaptı

Ülkede bütün kuyulan kan ile doldurdu

Odun taşıyan köleler kandan başka bir şey içemediler

Su dolduran köleler (kadın), kandan başka bir şey doldııramadılar

(Bu metnin tümü için, bkz. Tarih Sumer’de Başlar, s.59-62.)  

Kaynakça:

31.  Tarih Sumer de Başlar, s.123-127.

32. Adem, Amoritcede Adamu, İbranicede Adam veya Ha-Adam; anlamı insan, daha doğrusu “kırmızı toprak”. Daha geniş bilgi için I.M. Diakonoff, Father ‘Adam”, Afo Beiheft 19, s.16 vd.

33 Kurân, Kamer Suresi, ayet 49

34. S.N. Kramer, The Sumerians, s.218, 219. 

(Bu makale Muazzez İlmiye Çığ’ın Kuran İncil ve Tevrat’ın Sumer’deki Kökeni adlı kitabından alınmıştır.)

Islamiyet Dininin Kokeni – 1

Şubat 24, 2010

Islamiyet Dininin Kökeni

Günümüzdeki tek tanrılı dinler, çok tanrılı dinlerin değişimi sonucu meydana gelmişlerdir. Bilinen en eski çok tanrılı din, günümüzden 5000 yıl önce yaşamış olan (bir başka deyişle İ.Ö 3000 yıllarında yaşamış ) Sumerler’dir.  Sumerlerin öncesine ait tarih bilinmiyor, çünkü “yazı”lı ilk bulunan en eski eserler Sumerler’e aittir. 

Sumerler’den Tevrat’a, Tevrat’tan Incil’e, Incil ve Tevrat’tan Kur’an’a geçen masallar şunlardır (Faydalanılan kaynak:  Ünlü Sümerolog Sn.Muazzez İlmiye Çığ’ın Kuran İncil ve Tevrat’ın Sumer’deki Kökeni adlı eseri)

SUMERLER, SUMER DİNİ VE TEK TANRILI DİNLERİN  KARŞILAŞTIRILMASI

Türkiye’de şimdiye kadar Sumer dili ile Türk dilinin karşılaştırılması üzerinde iki araştırma yapılmıştır.(3) Türk mitolojisinde Sumer mitolojisinden izlere ait Muazzez İlmiye Çığ tarafından yapılan bir çalışma, 1993 yılında toplanan “Türk Kültürü Kongresi”ne sunuldu, henüz yayımlanmadı.

Bilindiği gibi yüzyıllar boyunca Batı kültürünün temeli, Yunanlilara, dini de Tevrat’a dayandırıliyordu. Fakat Sumerlilerin kültürü ortaya çıkmaya başlayınca, Batı dünyasımn gelişmesindeki ana kaynağın Sümerler’de olduğu anlaşıldı. Sumerlilerin gerek kendi çağlanndaki, gerek daha sonra var olan kültürlere yaptıklan etkileri iki kaynaktan izleyebiliyoruz:

1. Arkeolojik buluntular ve 2. Yazılı belgeler.

Bu etkiler; mimaride, sanatta, teknikte, sosyopolitik kurumlarda, bilimde, edebiyatta ve dinlerde görülmektedir. Kazılarda çıkanlan tapınaklann, sarayların, hatta özel evlerin yapı tekniği ve stili, daha sonraki milletlerin mimarisini şu veya bu şekilde etkilemiştir. Bundan en az 5 bin yıl önce Sumerlilerin uyguladıklan kemer, kubbe sistemi, sütunlar, yuvarlak pencereler, mozaikler, duvar süsleri, kabartmalar, sunaklar, nişler Ortadoğu’da olduğu gibi, Yunan, Roma yoluyla Batı mimarisine girmiştir. Silindir mühürlerinde görülen, tapınaklann duvarlannı süsleyen iki tarafında hayvan figürlü hayat ağacı, birbirleriyle kavga eden mitolojik hayvanlar, arslan başli kartal, uzun boyunlan birbirine geçmiş hayvan fıgürleri; İspanya, Fransa, İsviçre ve Orta Almanya’daki ortaçağ kiliselerinde çeşitli süslemeler halinde görülmektedir.(4)

Yapılarda kullanılan tuğla, kerpiç, evlere kadar künklerle getirilen su yollan, tuvalet, lağım teşkilatı Sumerlilerde başlamıştır. Sumer’in özellikle Lagaş Kralı Gudea zamamna kadar ulaşan plastik sanatını, ünlü heykeltraş Henry Moor (Henry Moor on Sculpture, Edithed by Philip James, London, 1968, s.165-167)’da dünyamn büyük plastik sanatlan olarak tanımlanan erken-Yunan, Etrüsk, eski Meksika, Mısır’ın 4-12. sülaleri zamanı, Roma, Gotik sanatı ile aynı düzeyde tutmakta ve onlardaki canlilik, ifade taızı ile sanat özelliklerini uzun uzun açıklamaktadır.

Kanallar açarak bataklıklann kurutulması, tarımın sulanması, ulaşımın sağlanması, sulann önüne set konarak bir tür baıaj uygulaması (5), yolculann her türlü rahatı bulacağı han veya motellerin yapılması (6),  yine Sumerlilerde başlaınıştır.

Bugün uygarliğımızın temeli olan tekerlek, bundan en az 5 bin yıl önceye ait Ur kral mezarlarında gömülmüş arabalarda ve birçok kabartmada görülmektedir. Bu mezarlarda bulunan altın, gümüş, fildişi eserlerin türü ve işçiliği zamanımıza kadar ulaşmıştır. Sularda taşımacılık yapılan tekneler ve yelkenliler yine onların buluşudur.

Sumerlilerin uygarlığa en önemli katkıları, dillerine göre bir yazı icat etmeleri ve okullar açarak onu istedikleri her konuyu yazacak şekilde geliştirmeleridir. Başlangıçta yazı, resim şeklinde taşlar üzerine yazılmış.

Daha sonrâlan Dicle ve Fırat nehirlerinin oluşturduğu bol kil yazı malzemesi olarak kullanılmış. Yumuşak kil üzerine yazılmaya başlanan yazı, yavaş yavaş şekil değiştirerek işaretleri oluşturan çizgiler çivi şekline dönüşmüş (bu yüzden bugün “çiviyazısı” deniyor), kelimeler de kısmen hece olmuş, böylece hem kendileri istediklerini yazabilmişler, hem de Ortadoğu milletleri olan Babilliler, Asurlular, Hurriler, Hititler ve Urartuların da kendi dillerini yazmalarını sağlamışlardır. Ugaritler ve Persler de bu yazıdan harf yazısı yaparak yararlanmışlardır. Sumer yazısı Mısır yazısının icat edilmesine de önderlik etmiştir.

Geçen yüzyıldan beri yapılan kazılarla gerek Mezopotamya’da, gerek Anadolu’da on binlerce çiviyazıli tablet bulunnıuş, yazılar okunnıuş, diller çözülmüş ve tamamıyla unutulmuş en az üç bin yıllık Ortadoğu milletlerinin tarihi meydana çıkmış ve çıkmaktadır.

Sumerlilerin en önemli iki politik mirasından biri olan ve İÖ 3000 yıllannda kurduklan şehir beylikleri, Hindistan’dan Akdeniz’e kadar olan alandaki ve ortaçağ Avrupa’sındaki şehir krallıklarının öncüleri olmuştur. Bu şehirler; özgür ve kölelerden oluşan şehirlileri, siyasal meclisleri, askerleri, saygınları, rahipleri, alıcı ve satıcılan, çiftçi, sanatçı ve tüccarları, şehri koruyan Tanrısı, yeryüzünde onu temsil eden kralı, tapınakları, şehir surları ve onların kapıları ile birbirine benzemektedir.

İkinci politik miras, yazılı kanunlardır. Şimdiye kadar bulunan ilk Sumerce yazılı kanun kitabı, yeni Sumer devrini başlatan üçüncü Ur sülalesinin kurucusu Urnammu tarafından kaleme aldınlmıştır. Sumer kanunlannın daha sonra yazılanlara önderlik ve kaynaklık ettiği anlaşılıyor.

Alım satım, borçlanma, kira, miras bölüştürme gibi her türlü hukuksal işlerin birer yazılı antlaşma ile yapılması ilk Sumerlilerde başlamıştır. Evlenme boşanmalar da, .yasal sayılması için yazılı bir antlaşma ile kanıtlanmalıydı. Taşınmaz mallar ilk olarak bir kadastro yoluyla Sumer’de güvenceye alınmıştır.

Vergi dengesizliğini, kırtasiyeciliği, zorbalığı, rüşveti önlemek, kadın ve erkeğin eşit işe eşit ücret almasını sağlamak amacıyla ilk reform yapan yine Sumerliler olmuştur (7).

Bunlardan başka Sumerlilerin bilimde attıklan temeller de küçümsenecek gibi değildir. Onlar gökyüzünü incelemişler; Ayın hareketine göre seneyi otuzar günlük 12 aya bölmüşler. Güneş sistemine göre de her yıl artan 10 günleri toplayarak üç yılda bir seneyi 13 ay yapmışlar. Ayları haftalara bölerek, hafta içinde bir günü dinlenmeye ayırmışlardır. Araplarda, aya göre yapılmış takvim devam etmekte. Bu yüzden her yıl ayların başlangıcı 10 gün önceye geldiğinden ay zamanlan hep değişmektedir. Burçlan Sumerliler saptamış. Onlara akrep, terazi, boğa, ikizler gibi verdikleri adlar Sumerceden çevrili olarak sürmektedir. Dünyadaki bütün olayların gökyüzünde yazıli olduğuna inanan Sumerliler, onu incelerken astronomi ve astrolojinin temelini kurmuşlardır.

Matematikte onlu ve altılı sistemi kullanmışlardır. Bugün onlu sistem dışında altılı sistem de saat, dakika, daire ölçümünde kullanılmaktadır. Okullarda matematik öğreniminde çarpım tablolan, çeşitli problemlerin çözümü yer almaktadır. Yunanlı Fisagor’a (Pisagor) mal edilen Fisagor teoremi de tablet üzerinde çizilmiş olarak bulunmaktadır. Cebirin kökeni de Sumerlilere dayanmaktadır.

Tıbbın başlangıcı da Sumerlilerde. Hastalıklan,.onlara yarayacak ilaçları gözlemişler, çeşitli ilaç reçeteleri yazmışlardır. Hastalan iyi etmek için yalnız ilaca değil sihire de başvurmuşlardır. Sihir, bu çağda bile aynı amaçla kullanılıyor.

Sumer yazılı belgelerinin en önemlilen edebi olanlardır. Onlar; Sumerlilerin hayal güçlernn, dünya ve evrene bakışlannı, sosyal düzenlerini, dinsel inanışlannı yansıtır. Bunlar; kahramanlannın serüvenlerini dile getiren destanlar, geçirilen felaketleri anlatan ağıtlar, dinsel törenlerde Tanrılan, mabetleri, krallan öven ilahiler, Tanrılann öykülerine ait efsaneler, tartışmalar, atasözleri ve deyimler, hayvan masallan, okullarla ilgili hikâyelerden oluşmaktadır (9).

İşte bu belgelerin ışığında, Sumer dininden tek tanrılı dinlere gelen etkileri ve din kitaplanna giren konuları açığa çıkarmaya çalışacağız.

SUMER DİNİ

Sumer dini çoktanrılı bir dindi. Dünyada, evrende, doğada görülen, hissedilen her nesnenin bir Tanrısı vardı. Tanrılar insan görünümünde, fakat insanüstü güçleri olan ölümsüz varlıklardı. İnsanlar gibi, onlann da çocuklan ve eşlerinden oluşan aileleri bulunuyordu. Bu aileler kral gibi bir Baştanrı altında toplanmışlardı. Tanrılar da insanlar gibi sever, üzülür, kızar, kıskanır, kavga eder, kötülük yapar, hastalanır, hatta yaralanabilirlerdi. Yer, Gök, Hava, Su Tanrılan yaratıcı, diğerleri yönetici ve koruyucu Tanrılardı.

Her şehrin bir koruyucu Tanrısı vardı. O Tanrı, şehrinin iyi yaşam sürmesinden sorumlu idi. Onun gücü, şehrinin iyi veya fena olduğuna göre değişirdi. Bunlara aym zamanda diğer şehirlerde de tapılırdı. Bu şehir Tanrıları, evrenin yönetimini aralannda bölüşmüşlerdi. Tanrılara ait listelerde 1500 kadar Tanrı adı bulunması, Sumerlilerin ne kadar çok Tanrı yarattığını göstermektedir.

Tanrıları insan şeklinde algılamalan, Tanrıları şehirlerin dışında evren ve doğa Tanrısı olarak geliştirmeleri ve onlan uyumlu bir sistem içine almalan, Sumerlilerin önemli ruhsal başanları olarak kabul edilmektedir. Tanrılar yalnız evrende değil, insanlarm yaşamına da girerler. Örneğin, yorulmak bilmeden gezen Güneş Tanrısı Utu, her şeyi görür, adaleti korur, insanlara yardım eder, ciğer falı bakanlann piridir. Bilgelik ve Su Tanrısı Enki, insanlann ve sihirbazlarm koruyucusudur. Venüs yıldızını simgeleyen Tanrıça İnanna, âşıklann ve savaşçılann koruyucusudur (10).

Sumer’de Tanrılar istediklerini yapar; onlar, insanlara ne istediklerini bildirmez. Ancak insanlar onlara, kendilerinden istenileni sorarak öğrenebilir. Bu, kurban edilen hayvanlann karaciğerlerindeki işaretlere göre anlaşılır. Bu işaretlerin ne olduğu, neyi anlattığı, bu hususta yazılmış kataloglarda bulunur; rahipler ona göre onlan yorumlar. Ayrıca rüya ile de Tanrı istediğini bildirir. Tanrının yapılacak bir işi uygun görüp görmediğini anlamak isteyen; mabede gider, kurban keser, dua eder ve uykuya yatar. Gördüğü rüyanın olumlu veya olumsuz olduğunu da ancak rahip yorumlar.

Sumerliler, bu Tanrılar dünyası üzerine pek çok efsane geliştirmişler; şiirler yazmış, ilahiler bestelemiş, törenler düzenlemiş ve bütün bunlan yazıya geçirerek zamanımıza kadar ulaşmasını sağlamışlardır. Onlann kurduklan çokTanrılı din, yavaş yavaş tektanrıya dönüşerek, bugünkü dinlerin temelini oluşturnuştur. Fakat bu arada diğer Tanrılar da tamamıyla yok olmayarak bu dinlerde melekler, şeytanlar, cinler olarak varlıklarını korumaktadır.

DİNLERİN KARŞILAŞTIRILMASI

Yahudi, Hıristiyan ve Müslüman dinleriyle Sumer dini arasındaki ortak noktalar şunlardır: Tanrının yaratıcı ve yok edici gücü; Tanrı korkusu; Tanrı yargılaması; kurbanlar, törenler, ilahiler, dualar ve tütsülerle Tanrıyı memnun etmek; iyi ahlaklı, dürüst ve haktanır olmak; büyüklere ve küçüklere saygı göstermek; sosyal adalet; temizlik.

Temizlik Sumerlilerde çok önemli idi. Tapınağa gidenlerin, dua edenlerin, kurban kestirenlerin vücutça temiz olmaları gerekti. Düşmanlann yıktıklan şehirler için onlann yazdıklan ağıtta:

“Artık karabaşlı (Sumerliler) halk tören için yıkanamıyor, kirliyi beğenmek onlann kaderi oldu, görünüşleri değişti” denmektedir (11). Yeni yapılan binalar, içine girmeden önce dinsel bir temizlikten geçirilirdi. Temizlik, atasözlerine bile, “Yıkanmamış elle yemek yeme!” olarak girmiş.

Sumer Tanrıları, insanlara ne istediklerini bildirmez; fakat hoşlarına gitmeyecek bir işi yapan insanları cezalandırırlar. Buna karşılık diğer dinlerde Tanrı bazı kimselere ne istediğini bildirir. İnsanlar da ona göre hareket ederler. Tanrı bildirilerini alan kimselere Farsçada “peygamber”, Arapçada “resul” denir. İlginç olan, peygamberlik olayı, Yahudilerden Asurlulara geçmiş. Çiviyazıli metinlere göre bu düşünce Asur ve Filistin’de politik ve ekonomik krizlerle başlamış. Asur’da Tanrıdan bir insan (peygamber) yoluyla alınan haberler tabletlere yazılmış. Onlara göre Tanrı ile iletişime giren insanlar çeşitli şekilde trans haline giriyorlar. Bu kimseler aslinda aşağı tabaka sayılıyor ve büyücülükle bağlanıyor. Konuşan Tanrıça ise, onun ağzından söyleyen de kadın oluyor. Özellikle Aşk Tanrıçası İştar’dan haber getirenler. Bunlar ya Tanrılardan üçüncü şahıs olarak buyruğunu alır veya birinci şahıs olarak kendisini, konuşan Tanrı ile bir yapar. (A. Leo Oppenheim, Ancient Mesopotamia, Chicago, 1964, s.221.) Kur’an’da da aym ifadeyi buluyoruz. Allah bazen üçüncü şahıs olur, bazen doğrudan konuşur (12).

Sumerlilere göre Tanrılar, şehirleri ve bütün kültür varlıklarını meydana getirmiş ve insanlara vermiştir. Aynı düşünceyi Kur’an’da da buluyoruz.

A’râf Suresi, ayet 26:

“Ey Ademoğullan! Size çirkin yerlerinizi örtecek giysi, süslenecek elbise indirdik. Tekva (iman) elbisesi daha hayırlıdır.”

Nahl Suresi, ayet 81:

“Allah yarattıklarından sizin için gölgeler yaptı, dağlarda sizin için barınaklar yarattı ve sizi sıcaktan koruyacak elbiseler, savaşta koruyacak zırhlar yarattı.”

Yâsîn Suresi, ayet 42:

“Gemilerin benzerlerinden, binmekte olduklan ve ileride binecekleri şeyleri onlar için biz yarattık.”

Bu üç ayette Allah hem birinci şahıs olarak konuşuyor, hem de ondan üçüncü şahıs olarak söz ediliyor.

Yâsîn Suresi, ayet 82:

“Onun işi, bir şeyi yaratmak istediği vakit ‘ol’ demektir, o şey hemen olur.”

Sumer’de de Tanrılar “Ol” der ve her şey oluverir.

Her üç dinde de Tanrıların var edici güçleri yanında yok edici güçleri de var. Sumer’de Tanrı Enlil, Tanrılar meclisinde Ur şehrinin yıkılmasma karar vermiştir. Şehrin Tanrısı buna ne kadar üzülse elinden bir şey gelmez. Gelen ordular Tanrının dünyadaki araçlarıdır. Aynı deyimi Kur ân da da buluyoruz:

Enfâl Suresi, ayet 17:

“Savaşta siz onlan öldürmediniz, Allah öldürdü. Attığın zaman sen atmadın, Allah attı.”

Sumer’de Tanrı kızmaya görsün, kendi ülkesi bile olsa yakıp yıktırır. Sumer Tanrılannın babası Tanrı Enlil, Akad krallarının yaptıklarına kızarak gözlerini dağlara çeviriyor ve oradan barbar ve vahşi Gutileri çekirge sürüleri gibi getirterek Agade’yi ve hemen hemen bütün Sumer’i kırıp geçirtiyor. (S.N. Kramer, The Sumerians, s.66.)

Tevrat’tada birçok kez Yahve’nin (Yehova) insanlara kızarak onlara yok edici felaketler verdiği, seçtiği , komşu milletleri İsrail’in üzerine saldırttığı bildirilmektedir.

Ayni olayı Kurân’da da göıüyoruz. Birçok sure içindeki ayetlerde Allah’ın çeşitli milletleri nasıl yok ettiği yazıliyor. Bunlardan bazılan:

Hacc Suresi, ayet 44:

“Ey Muhammed! Seni yalancı sayıyorlarsa bil ki, onlardan önce Nuh milleti, Âd milleti, Semûd, İbrahim milleti, Lut milleti ve Medyen halkı da peygamberlerini yalancı saymış, Musa da yalanlamıştı. Ama ben, kâfırlere önce mehil verdim, sonra onları yakalayıverdim, beni tanımamak nasılmış görsünler!”

Furkan Suresi, ayet 38:

“Âd, Semûd ile Ress’lileri ve bunlann arasında birçok milleti de yerle bir ettik.”

Ankebût Suresi, ayet 38:

“Âd ve Semûd milletlerini de yok ettik.”

Fussilet Suresi, ayet 13:

“İşte sizi, Âd ve Semûd’un başına gelen kasırgaya benzer bir kasırga ile uyardım.”

Fussilet Suresi, ayet 16:

“Rezillik azabını onlara dünyada tattırmak için üzerlerine dondurucu rüzgâr gönderdik.” (Âd milleti hakkında bkz. Sadi Bayram, Kaynaklara Göre Güneydoğu Anadolu’da Proto Türk İzleri, Ankara, 1980, s.54.)

Muhammed Suresi, ayet 13:

“Biz halkı seni yurdundan çıkaran nice şehirleri yok ettik. Fakat onlara bir yardım eden çıkmadı.”

Ahkaf Suresi, ayet 27:

“Ant olsun biz çevrenizdeki memleketleri de yok ettik.”

İsrâ Suresi, ayet 15, 16:

“Bir ülkeyi yok etmek istediğimizde, o beldenin şımarmış olanlanna önce emrimizi ulaştınnz. Yine kötülük ederlerse biz de orayı yerle bir ederiz.”

Sumer’de krallann nasıl sarayları varsa Tanrıların da öyle evleri olmaliydı. Bunun için “Tanrı evi” adı altında görkemli tapınaklar, yanlarında Tanrılarla insanlan yaklaştırdığı düşünülen basamaklı kuleler yapılmıştı. Daha sonra bu Tanrı evleri sinagoglara, kiliselere, camilere dönüştü (l3). Camilerin ve minarelerin üstündeki yarım ay, Sumer Ay Tanrısının sembolüdür (l4)

Sumer krallan, Tanrılann yeryüzündeki vekili sayılıyordu. Bu inanç Hıristiyanlıkta papaya, Müslümanlıkta halifeye geçerek sürmüştür.

Bakara Suresi, ayet 30:

“Rabbin meleklere, ‘ben yeryüzünde bir halife yaratacağım’ dedi. Onlar da, ‘biz hamdinle sana tesbih eder ve seni takdis edip dururken, yeryüzünde fesat çıkaracak, kan dökecek insanı mı halife kılıyorsun’ dediler.”

Sumer kanunu, Babil Kralı Hammurabi’nin yaptığı kanuna temel olmuş, ondan Musa’nın ve Yahudi kanunu, ondan da İslam kanunu etkilenmiştir. Hammurabi nin (İÖ 1750) Güneş Tanrısından kanunu alışı, Musa’nın Tanrıdan kanunu alışına örnek olmuştur. İlginç olanı İslam’da hukukun, ancak, Araplann Irak topraklannı ele geçirdikten sonra kurallaşmasıdır. Sumer, Babil hukuksal geleneklerinden çıkan sözler, İbrani kanunu Talmud’da bulunuyor. Ortodoks Yahudi’deki boşanma terimi Sumerce bir kelime. Sinagogda Tevrat okunurken dinleyenler şallannın saçakları  ile onu izlerler. Bu, Sumer’de hukuksal bir belgenin onaylandığım göstermek için tablete elbise kenarıyla basılmasını yansıtmaktadır. (Samuel Noah Kramer, Cradle of Civilization, New York, 1967, s.160.)

Musa’nın kanununda bulunan anaya babaya saygı, kimseyi öldürmeyeceksin, zina yapmayacaksın, çalmayacaksın, yalan tanıklık etmeyeceksin, komşunun kansına ve malına göz dikmeyeceksin gibi kurallar Sumer kanununda da aynı. Yalnız Sumer Kanunu daha insancıl; göze göz, dişe diş yok cezalarda. Ne yazık ki, Sumer kanunlannın yazılı olduğu tabletler çok kırıklı, belkn de toprak altından daha çıkarılamayanlar da var. Bu yüzden tam karşılaştırma yapılamıyor. Buna karşın daha sonra Samiler tarafından yapılan kanunlann, Sumer kanunlarına dayandığı kuşku götürmez. Buna açık bir örnek olarak, lbrahim Peygamber’in karısı ile cariyesi arasındaki olayı gösterebiliriz. Sumer kanununa göre kısır bir kadının kocasına verdiği cariyesi çocuk doğurunca, hanımına karşı büyüklük taslayamaz, öyle yapmaya kalkarsa cezalandırılır.. Tevrat ve Kur ân da yazıldığına göre İbrahim Peygamber’in kısır olan kansı Sara, cariyesi Haceri çocuk yapmak üzere kocasına veriyor. Cariye, çocuk doğurup kendisini üstün görmeye başlayınca, oğlu İsmail ile çöle götürülüp atılıyor kocası tarafından (15).

Tevrat’a göre büyük erkek çocuğa mirastan özel bir pay verilir. Çocuklar isterse babanın sağlığında bu payı alabilirler. Tekvin bap 25: 32- 34′te Yakup büyük kardeşi Esav’a isteği üzerine payını veriyor. Aynı kural Sumer’de de var. Sumerce yazılinış Lipit-İştar kanununda bu madde, tabletin kırıklığı yüzünden tam değil (Sumer, Sabil, Asur Kanunlan, s.69, madde 2). Fakat Hammurabi kanununda bunun tümünü buluyoruz: Madde 165: Eğer bir adam büyük oğluna tarla, bahçe ve ev hediye eder, ona bir belge yazarsa, baba öldüğünde o payını ayrıca alır ve baba malının diğer kısmını kardeşleriyle eşit bölüşecektir.

Araplarda zina yapan kadınların taşlanması, Tevrat’ta olmasına karşın (Tesniye 13-23), Kur’an’da böyle bir ceza yok. Zina cezası ile ilgili dört ayet bulunuyor. Bunlar:

Nisâ Suresi, ayet 15-16:

“Kadınlarınızdan zina yapanlara karşı içinizden dört şahit getirin. Eğer şahitlik ederlerse, o kadınları ölüm alıp götürünceye kadar, yahut Allah onlara bir yol açıncaya kadar evinizde tutun. İçinizden zina yapan her iki tarafa ceza verin! Eğer tövbe edip uslanırsa artık onlara ceza verip eziyet etmekten vazğeçin. Çünkü Allah tövbeleri çok kabul eden ve çok esirgeyendir.”

Nûr Suresi, ayet 2:

“Zina eden kadın ve erkekten her birine yüz sopa vurun. Müminlerden bir grup da onlara şahit olsun!”

Nûr Suresi, ayet 3:

“Zina eden erkek ancak zina eden veya putperest olan kadınla, zina eden kadın da zina eden veya putperest olan erkekle evlenebilir.”

Taşlanma cezası Sumerlilerin eski çağlarında varmış. Fakat değişik bir nedenden İÖ 2200′lerde Lagaş Kralı Urukagina tarafından yapılmış sosyal reform metninde, geçmiş zamanlarda olduğu gibi iki koca almaya kalkan kadınlar ve hırsızlann; bu fena hareketleri yazılı taşlarla taşlanacakları bildirilmektedir (l6). Daha sonra yazılan kanunlarda bu taşlanma konusu bulunmuyor.

Sumer kanunlannda zina ile ilgili maddeler, kırıklıkları dolayısıyla (olsa gerek),  yok. Buna karşın Hammurabi kanununda bulunuyor.

Sumer, Babil, Asur Kanunları, s.198:

” 129. Eğer bir adamın kansı bir başka bir erkekle yatarken yakalanırsa onları bağlayıp suya atacaklar. Eğer kadının kocası yaşatırsa, kral da yaşatacak.

“130. Eğer bir adam başka bir adamın babasının evinde oturan karısını zor kullanıp koynunda yatırırken yakalanırsa, o adam öldürülecek, kadın özgür.”

Sumer’de bekâret konusu önemli görünüyor. Sumer kanunlarının yazılı olduğu tabletler kırık ve okunamayan yerleri çok. Okunabilen iki madde bunu kanıtlıyor: Bunlardan birinde, bir kölenin zorla bikrini bozan 5 şekel (tahminen 40 gram) gümüş vermek zorunda. Diğerinde dul olarak evlenen bir kadın, kocasından boşandığında kız olarak evlenen kadının alacağı tazminatın yarısını alabiliyor (l7)

Tevrat’ta kural daha katı. Bir kız evlendiğinde bakir olmadığı kanıtlanırsa taşla öldüıülüyor (Tesniye 22:13-21). Buna karşın, Kurân’da bekâret konusu ele alınmamış.

Sumer’de tecavüz de fena sayılmış. “Hür bir adamın kızı yolda tecavüze uğrarsa; anne, babası onun sokakta olduğunu bilmemişlerse, kız onlara ‘tecavüze uğradım’ derse, anne, baba onu zorla erkeğe karı olarak verecekler.” (The Ancient Near East, Supplementary Texts and pictures Relating to old Testament, Editted by James B. Pritchard, Princton, 1969, s.89, 90.)

Tecavüz, Sumer efsanesine bile konu olmuş. Tanrı Enlil, Tanrılann başı olduğu halde, evlenmeden önce karısını aldatarak zorla tecavüz ettiği için Tanrılar meclisince yeraltı dünyasına sürülmüş (18).

Aynı olay Tevrat’ta (Tesniye, 22:28, 29) şöyle:

“Eğer bir adam kız olan nişanlanmamış bir genç kadınla yatarsa ve onları bulurlarsa, adam genç kadının babasına 50 şekel (şekel Sumerlilerden Akadcaya geçen bir ağırlık ölçüsü birimi) gümüş verecek ve kadın onun karısı olacak.”

Eğer adam, nişanlı bir kızla şehirde yatarsa her ikisi de taşlanarak öldürülüyor.

Kur’an’da bu konu yok.

Sumer’de sosyal adaleti koruyan Tanrıça, senede bir kere insanlan iyi veya fena hareketlerinden dolayı yargılar, kötüleri cezalandırır. Bu inanış İslam dinine, Şaban ayının on beşinde Berat Kandili olarak girmiştir (l9).

Sumer Tanrılannın esas adlarından başka, niteliklerine göre diğer adları da vardı. Babilliler bu adlardan 50′sini yeni yarattıkları Tanrı Marduk’a vererek tek Tanrı düşüncesine doğru bir adım atmışlardı.

İslam dininde Allah’a verilen 99 ad, aynı geleneğin bir devamı gibi görünüyor.

Sumerlilere göre ölüler, “kur” adlı karanlık, dönüşü olmayan bir yeraltı dünyasına gidiyorlar. Tevraı’ta bu; Şeol, Yunan’da Hades, İncil’de cehennem, İslam’da ahret olarak devam etmektedir. Sumerlilere göre burada tekrar dirilme yok. Fakat yeraltı dünyası, Tanrıları, rahipleri, ölenlerin gölgeleriyle oldukça hareketli bir yer. Buradan bazı özel durumlarda gölgeler yeryüzüne çıkabiliyor. Gılgamış’ın çağrısı üzerine arkadaşı Enkidu’nun gölgesi çıkarak iki arkadaş konuşuyorlar. Tevrat Samuel I:28′de Kral Saul’un isteği üzerine Samuel’in gölgesi yeraltından çıkıyor.

Sumer dininde yeraltındaki ölülerin ruhları için yiyecek ve kurbanlar sunulmazsa, onlar yeryüzüne çıkarak insanlara rahatsızlık veriyorlar. Ölenlerin arkasından çok fazla ağlayıp sızlanmak onları sıkıyor. İslamiyette de ölüler için yapılan dualar, kurbanlar bu inanışın bir devamı. Türkiye’de de “çok ağlayıp ölünün ruhunu rahatsız etmeyin” sözü vardır.

Yahudilere, Babil tutsaklığından sonra Perslerin etkisiyle, Zerdüşt dininden; ölülerin tekrar dirileceği, cennet, cehennem ve Sırat Köprüsü girmiştir. (Hayrullah Örs, Musa ve Yahudilik, İstanbul, 1966, s.361.)(20) Kurân’da Sırat Köprüsü yok. (Ama, müslümanlar nesdense inanırlar)..

Sumerliler, kendilerinin, Tanrılar tarafindan seçilmiş üstün bir halk olduğunu yazmışlar. Tevrar’ta Yahve, Kur’an’da Allah, İsrailoğullarını üstün bir kavim yapmıştı. Tevrat Tesniye 14:6; Kur’an Câsiye Suresi, ayet 16; Bakara Suresi, ayet 27.

Sumerliler kadınları bir tarlaya benzetmişler. Aynı deyim hem Tevrat, hem Kur ân da var. Kur’an da “kadınlarınız sizin için bir tarladır, tarlanıza nasıl dilerseniz öyle varın” yazılı (Bakara Suresi, ayet 223).

Sumerliler, dünyadaki bütün olayların ve Tanrıların isteklerinin gökte yıldızlarla yazılı olduğuna inanırlardı. Kurân’da aynı inanış “Levh-i Mahfuz” olarak süıüyor. (Dipnot 23‘e bakımz.)

Neml Suresi, ayet 75

“Gökte ve yerde göze görünmeyen hiçbir şey yoktur ki, apaçık bir kitapta da (Levh-i Mahfuz) bulunmasın.”

Bürûc Suresi, ayet 17, 18:

“Orduların haberi geldi mi sana? Onlar Firavun ve Semûd orduları idi (nasıl helak oldular?).. Bilakis inkârcılar bir başka çeşit yalanlamanın içine düştüler. Allah onları arkasından kuşatmıştı. Hakikatte onların yalanladıkları Levh-i Mahfuz’da bulunan şerefli Kur’an’dır.”

Bu ayete göre Kurân bile gökte yazılı bulunuyor. Sumer’den kaynaklanan bir inanç!

Sumerlilerde 7 sayısı çok önemlidir. 7 gün geçmek, 7 dağ aşmak, 7 ışık, 7 ağaç, 7 kapı gibi. Aynı şekilde Tevrat ve Kur’an’da da 7 sayısı bolca bulunmaktadır. İslam’a göre cennetin 7 kapısı vardır; Sumer yeraltı dünyasının da 7 kapısı bulunuyor.

Yahudi dinsel törenleri Babil’den alınmıştır. Onların bu törenlerde söyledikleri şarkılar, Mezopotamya’da yeniyıl bayramlarında söylenen şarkılara benzemektedir. Cinlerin yok edilmesi dualan da Babil kökenlidir.

Sumerliler, Tanrılarını sevindirmek, onlardan bir istekte bulunmak, hastalıklardan kurtulmak için veya yaptıkları adaklara karşılık kurban kestirirlerdi. Bu kurbanlar sakatsız ve hastalıksız olmalı ve kurban sahibi vücutça temizlenmeliydi. Kurbanlar, rahipler tarafindan özel dualarla kesilirdi. Kurbanın sağ kalçası ve iç organlan Tanrıya takdim edilir, gerisi etrafta olanlara dağıtılırdı. İslamiyet’te de kurbanlar aynı koşullarda kesiliyor. Yalnız hocanın kesmesi zorunlu değil. Kurbanın sağ kalçası ile iç organlan Tanrı yerine kurban sahibine bırakılır, gerisi dağıtılır.

Sumer’de Erhanedan devrinde Ur Kral mezarlanna göre, Kral ve Kraliçeler askerleri ve etrafındakilerle birlikte gömülürdü. Fakat metinlerde her türlü kurban yazılmasına karşı insan kurbanı yok. Buna mukabil İsrail’de, Yunan’da insan kurbanı yapılmış. (Cyrus Gordon, The Common Background of Greek and Hebrew Civilization, New York, 1966, s.225.) İbranilerde ölü veya dirileri kıvandırmak veya şahıslann sağlığını korumak için Tanrı ile bir tür anlaşma olarak insan kurbanı yapılmış. (Tevrat, Sauel N 21: 6-9; Hayrullah Örs, Musa ve Yahudilik, İstanbul, 1966, s.142.)

Sumerlilerde, okul tabletlerine göre 6 gün çalışma, 7. gün dinlenme var. Bu Yahudilere Sabbat olarak geçmiş. On emirde “Sabbat’ı düşün, onu kutsal gün olarak gör!” deniyor. 6 gün çalıştıktan sonra, yedinci gün Tanrıya adanmış bir dinlennıe günü oluyor. Yahudilere ve Kur’an’a (dipnot 28‘e bkz.) göre Tanrı 6 günde dünyayı yaratıp yedinci gün dinlenmiş. Bu günün cumartesi olması da Babillilerden geçmiş. Babilliler her ayın 7. gününde (Şapatu) bir kutlama yaparlardı. Bu üzgünlüğü ve nefis terbiyesini ifade eden ve Satürn gezegenine adanmış bir gündü (İngilizce’de Saturday, Satürn gezegeninden gelen bir gün adı, yani Cumartesi). Satürn kötü güçlerin temsilcisi idi. Yahudiler bu günün anlamını değiştirerek onu neşeli bir hale koymuşlardır. Onlar Cumartesi gününü Tanrı’ya dua ederek, kitaplar okuyarak çeşitli eğlencelerle geçirirler ve en ufak bir işe el sürmezler. İslamiyete bu gün Cuma’ya dönüştürülerek daha hafıfletilmiş kuralla alınmıştır.

Sumer yazarlarına ve ilahiyatçılanna göre her insanın ve ailenin bir şahsi Tanrı’sı veya Tanrısal baba yerine geçen iyi bir meleği vardı. Bu, bir fal, bir rüya veya görünen Tanrı ile bir anlaşma yapılarak belirlenirdi. Bunun görevi, Baştanrılardan, ait olduğu kimse için sağlıklı ve uzun ömür dilemek ve onun isteklerini Tanrılar meclisine iletmek. Tevrat’ta (Tekvin 31:53), “İbrahim’in, Nahor’un Allah’ı, babaların Allah’ı aramızda hükmetsin!)” deniyor. Bu da Sumerlilerin şahsi Tanrısının bir yansıması. İbrahim’in Allah’ı, İbrahim ile; onu tanıyacağına, kendine Allah yapacağına dair bir ahit yapıyor, onu da sünnet yapılmak suretiyle pekiştiriyor.

Kur’an’da(Kaf Suresi, ayet 17, 18). “Hiç kimse yoktur ki, onun üzerinde bir koruyucusu ve denetleyicisi bulunmasın” denmektedir ki, bu da Sumerlilerdeki bireylerin özel Tanrılarını yansıtıyor.

Sumer Tanrılarının gökte toplandıkları Duku adında bir yerleri var. İslam inanışına göre de Allah yedi kat göğün üzerinde Arş’ta oturuyor. (Hûd Suresi, ayet 7; Furkan Suresi, ayet 59; Secde Suresi; ayet 4.)

Kur’an’a göre (Şûrâ Suresi, ayet 51) Allah, bir insana ancak vahiy yoluyla, perde arkasından veya bir elçi gönderip emirlerini ona bildirir.

Tevrat’ta Tanrı ile şahıslar (peygamberler dışında Musa’nın kardeşi, kölesi İbrahim’in karısı gibi) karşılıklı konuşuyorlar veya insan şekline girmiş melekler Tanrı’dan haber getiriyor veya Tanrı istediğini rüyada bildiriyor.

Sumer’de Tanrı sadece bir kez duvar arkasından konuşuyor (Bilgelik Tanrısı Enki, Tufanın olacağını, Nuh’un karşılığı olan Ziusudra’ya duvar arkasından söylemiş). Tanrılar insanlara yapacakları işleri rüyalarda bildiriyor. Bunlardan başka fal ve kehanet yoluyla insanlar, Tanrılann isteğini öğreniyorlar.

Tevrat’daki ilahiler, atasözlen ve deyimlerin Sumerlilerden kaynaklandığı anlaşılmaktadır (21). Sumer atasözleri Tufan kahramanı Ziusudra’ya babası Şuruppak tarafından, Tevrat’ta Süleyman’a babası Davud tarafından söyleniyor. Kur’anda ise Lokman tarafından adı verilmeyen oğluna öğüt veriliyor. Lokman’ın kimliği hakkında çok çalışılmış; bazıları onun peygamber olduğunu, bazıları da çok dindar olduğundan Tanrı tarafından uzun ömür verildiğini, yaşamı boyunca bilgisinin arttığını söylüyor. O, 560 yıl yaşamış ve bir adı da Sumerce Ziusudra gibi ölümsüz anlamına gelen Lubad imiş. Arami edebiyatında Ahiqar, Bizans’ta Planudes olarak ortaya çıkıyor. Bunların hepsi Sumer’deki Ziusudra’ya dayanmaktadır (Paul Lunde, Aesop of the Arabe, Aramco, 1974, March-April, s.2).

Sumer’de rüyalar Tanrı bildirisi olarak yorumlanıyor. Bu rüyalardan bazılannın etkisi Tevrat ve Kur’an’da görülmektedir. Bunlardan en ilginci Yakub’un oğlu Yusufun rüyasıdır. Yusuf  “Rüyamda tarlanın ortasında demetler bağlıyorduk. Benim demetim kalktı dikildi. Sizin demetiniz onun etrafını kuşatıp benim demetime eğildiler” deyince, kardeşleri “Bu bizim üzerimize kral mı olacak?” dediler. Yusufun ikinci rüyasında güneş, ay ve 11 yıldızın kendisine eğildiklerini söylemesi üzerine, kardeşleri onu öldürmeye karar veriyorlar. (Tekvin 97:7,9.)(22)

Aynı şekilde Sumer Kralı Urzababa‘nın yanında çalışan Sargon, gördüğü rüyayı Krala söyleyince, Kral “Benim yerime kral olacak” korkusuyla Sargon’u öldürmek istiyor. (Jerrold S. Cooper, Sargon and Joseph, Dream Come True, Biblical and Related Studies, Presented to Samuel Iwry, Indiana, s.33-35.)

Sumer mabet ve saraylarının yapılışında izlenen yol, bunlar hakkında yazılan ilahilerde belirtilmiş.Yapıya başlamak için önce Tanrının önermesi gerek. Bu da genellikle rüyada bildiriliyor. Bundan sonra yapı malzemesi ve sanatkârlar toplamyor. Yapıya başlamadan ve bittikten sonra temizlik törenleri yapılıyor. Bu yapıların görkemliliği övülüyor, adanma hikâyesi anlatılıyor. Bazı ilahilerde yapıyı yaptıran Tanrı tarafindan kutsanmak suretiyle ödüllendiriliyor(23). Tevrat’ta da aynı yol izleniyor.

Sumer Tanrı evleri hangi Tanrı için yapılmış ise o Tanrının ve ailesinin heykelleri içine konurdu. Kiliselerdeki İsa ve Meryem’in heykel ve resimleri bu âdetin bir uzantısı.

Sumerlilerde rahibeler tapınaklara Tanrının gelini olarak çeyizleriyle girerlerdi. Bu, Hıristiyanlikta devam etmektedir. Törenlerde Meryem’in heykelinin taşınması, Sumer törenlerinde Tanrı heykellerinin gezdirilmesini yansıtıyor..

Hıristiyanlıkta olduğu gibi Sumer’de de günah çıkaran rahipler vardı, bunlar kırmızı elbise giyerlerdi.

M.K’nun notu: Görülüyor ki; gerek Musevilik, gerek Hristiyanlık, gerekse de İslamiyet’te bulunan çeşitli uygulama ve inançların kökeni Sumer dininden kaynaklanmaktadır. Tüm peygamberler, kendilerinden önce gelen ve kendilerini Tanrı elçisi olarak tanıtan ve böylece saygı ve güvenirlik uyandırmak isteyen  peygamberlerin uydurdukları dinlerden şu ya da bu şekilde esinlenerek yeni bir din uydurmuşlardır. 

Referanslar:

1. Muazzez Çığ, “Atatürk and the Beginning of Cuneiform Studies in Turkey”, JCS 40/2 s.213, 214, (Atarürk ve Türkiye’de Çiviyazıları Biliminin Başlaması), Erdem, c.6, sa- yı 16, s.286, 287.)

2. Samuel Noah Kramer, Sumerians, Their History, Culture and Character, Chicago, 1965, s.306. Diane Wolkstein ve Samuel Noah Kramer, Inanna queen of Heaven and Earth, Her Stories and Hymns from Sumer, Philadelphia, 1983, s.115. Cyrus Gordon, The Coınnıen Background of Creek and Hebrew Civilization, New York, 1965, s.48.

3. Mebrure Tosun, Sumer Dili ile Türk Dili Arasında Karşılaştırma, Atatürk Konferanslan IV, Ankara, 1973, s.147, 168. Osman Nedim Tuna, Sumer Dili i1e Türk Dillerinin Tarihi İlgisi ve Türk Dilinin Yaşı Meselesi, Ankara, 1989.

4. Hartmut Schmökel, Das Land Sumer, Stuttgart, 1962, s.169.

5. Samuel Noah Kruner, Tarih Sumer de Başlar (History Begins at Sumer ), çev. Muazzez İlmiye Çığ, Ankara, 1990, s.148.

6.  Samuel Noah Kruner, Tarih Sumer de Başlar (History Begins at Sumer ), çev. Muazzez İlmiye Çığ, Ankara, 1990, s.225.

7. Samuel Noah Kruner, Tarih Sumer de Başlar (History Begins at Sumer ), çev. Muazzez İlmiye Çığ, Ankara, 1990, s.317-322.

8. Sumerde Astnonomi, Matematik ve Tıp hakkında daha geniş bilgi için: Ord. Pcof. Dr. Aydın Sayıh, Mısırlılarda ve Mezopotamyalılarda Matematik, Astronoıni ve Tıp, Ankara 1991.

9. Kazılardan çıkarılan Sumer edebiyatına ait tabletlerin hemen hemen üçte biri İstanbul Arkeoloji müzelerinin zengin Çiviyazılı Belgeler Arşivi’nde bulunmaktadır. Bu yüzyılın özellikle ikinci yarısından sonra, S.N. Kramer, Hatice Kızılyay ve Muazzez Çığ tarafindan yayımlanan bu tabletlerle, Sumer edebiyatına ait yeni konular ortaya çıkmış ve birçok konu da tamamlanabilmiştir. Bunlar hakkında bilgi için, Muazzez İlmiye Çığ, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Çiviyazılı Belgeler Arşivinin Sümer Edebiyatına Katkıları, X. Türk Tarih Kongresi, Ankara 1930, s.481-497. Sumer edebiyah hakkında daha geniş bilgi için S.N. Kramer, History Begins at Sumer, (Tarih Sumer’de Başlar), çeviren Muazzez İlmiye Çığ, Ankara, 1990.

10. Bu konuda daha geniş bilgi için, Prof. Dr. B. Landsberger, Sumerlilerin Kültür Sahasındaki Başarıları  (Dil ve Tanh Coğrafya Fakültesi dergisi , c.3, s.137)

11.  SN. Kramer, The Sumerians, Their History, Cultur and Character, Chigago, 1965, s.143. Sabunu da Sumerliler yapmış ilk kez.

12. Asur’da Tanrı bildirilen genellikle saraya bağlı olanlara geliyor. Böyle bir bildiriyi Asur Kralı Sanharip’in katlinden sonra (İÖ 681) taht kavgaları arasında, onun yerine geçen Asarhiadon (İÖ 680-669) alıyor. Aşk Tanrıçası İştar, bir kadın peygamber yoluyla ona şöyle sesleniyor: “Ben Arbela İştar’ıyım. Ey Asarhadon! Asur Kralı! Asurda, Ninive’da, Kalah ve Arbela’da uzım zamanlara, sonsuz yıllara kadar benim Kralım Asarhadon’u kutsayacağım uzun zamanlara, sonsuz yıllara kadar tahtını göğün altında kurdum. Onu altın bir çivi ile göğe bağladım. Elmaslann ışığı ile Asur Kralı Asarhadon’u ışıklandırdım.” (Meissner, Babylonien und Assyrien I, Heidelberg, 1925, s.281.)

13. Sumer’deki “Tanrı evi” deyimi, Kur’an’da “Allah’ın mescitleri” (Tevbe Suresi, ayet 17, 18) şeklinde bulunmaktadır. Sumer’de mabet veya saray anlamına gelen “e.gal” kelimesi Tevrat’ta “hegal” olmuştur. Max I. Dimont, Jews, God and History, New York, 1962, s.65′te; “Babil toprağında Yahudiler iki yeni düşünce geliştirdiler, bunlar o zamandan beri insanlığın malı oldu. Kurban için Tanrı evi yerine, dinsel toplantı için sinagoglar yaptılar. Buralarda Tanrı’ya kurban yapmak yerine dua etmeyi koydular. Sinagoglar Hıristiyanlıkta kiliselere, Müslümanlıkta camilere dönüştü. Dua, bu insanlar arasında Tanrı’ya adanan bir sembol haline geldi” şeklinde yazılmaktadır.

14. Sumer dininde Ay kültünün önemli bir yeri vardır. Ayın ilk göründüğü gün, 15 günlük olduğu ve görünmediği günlerde törenler yapılır, hatta bazı yiyecekler yenilmezdi. İslamiyette de oruç ve bayramlar Ayın görünüşüne göre düzenlenmiştir.

15. C.L. Woolley, The Sumerians, New York, 1965, s.102; Hammurabi 146; Tevrat Tekvin bap 21: 8-21; Kur’an’da çeşitli sureler içinde.

16.S.N. Kramer, The Sumerians, s.322. İslamiyetten önce bazı Arap kabileleri anaerkil olup kadınlar birkaç koca alabiliyorlarmış. (Hayrullah Örs, Hazreti Muhammed, İstanbul 1963, s.160, 161.) İslamiyetten sonra da bazı kabileler arasında anaerkil âdetin sürdüğünü oldukça eski bir tarihte Stern mecmuasında, bir Alman kadın yazarın, Arabistan kabileleri arasında yaptığı araştırma hakkındaki yazısında bulunmaktadır. Sumerce metinde taşlanma olarak çevrilen kelime tablette pek belirli olmadığından, yeni araştırmada, anlamsız bırakıldı.

17. Prof. Dr. Mebrure Tosun, Doç. Dr. Kadriye Yavaç, Sumer, Babil ve Asur Kanunları ve Ammi Saduqa Fermanı, Ankara, 1975, s.40, madde 5-7.

18. Bu efsaneye ait bazı satırlar şöyle: Nippur’un güzel kızı Tanrıça Ninlil annesinin önerisi üzerine kendisini Tanrı Enlil’e göstermek üzere suya giriyor.

Saf suda kız yıkandı/Ninlil Nunbirdu kanalının kenannda yürüdü./Büyük dağ baba Enlil gördü onu/Bey kıza “gel yatalım” dedi, kız istemedi/”Benim dölyolum çok ufak birleşmeyi bilemez /Dudaklanm çok küçük öpmeyi bilemez.”

Bunun üzenne Enlil, vezirine bir tekne getirtir. Kızla teknede gezerken ona tecavüz.eder. Bu olaya kızan Tanrılar meclisi Enlil’i yakalayaıak şöyle derler: “Enlil ahlaksızın biri, defol şehirden.”

Böylece Enlil yeraltı dünyasına gönderilir. Ninlil de arkasından gider. O arada Ay Tanrısına gebe kalır. Birçok olaydan sonra ancak yeryüzüne çıkarlar. (Tarih Sumer’de Başlar, s.70-72.)

19. Tarih Sumer’de Başlar, s.87-89.

Sosyal adaletin Tanrıçası Nanşe nin nasıl bir Tanrıça olduğunu ve insanlarda beğenmediği hareketler nelerdir; aşağıdaki dizeler anlatıyor:

Öksüzlen bilen, dullan bilen, /İnsanın insana yaptığı zulmü bilen, /Öksüzlerin annesidir O. /Nanşe dullan koruyan,/Fakirlere haktanır olan,/Sıığınanlara kucak açan,/Güçsüzlere barınak bulan kraliçedir o.

Beğenmedikleri:

Kanunsuz yolda gezen,/Geçerli olan gelenekleri aşan, anlaşmalan bozan, /Fena yerlere beğenerek bakan,/Büyük ağırlık ölçüsü yerine küçüğünü koyan,/Uzun ölçü yerine kısasını kullanan,/Kendine ait olmayanı yiyip de “yedim” demeyen/İçip de “içtim” demeyen/Insanlar fena kimseler Tanrıça Nanşe için.

20. Zerdüşt dinindeki cennet cehennem hakkındaki geniş bilgi, Samuel Noah Kramer, Mythologies of Ancient World’de(America, 1961, s.358-360) bulunuyor. Buraya göre, ölünün ruhu üç gün durduktan sonra korkunç Sinvat Köprüsü’nden (Sırat) geçiyor. Adam dünyada iyi işler yapmışsa güzel bir kız onu karşılıyor. İlk adımda cennetin iyi düşüncesine, ikinci adımda iyi sözüne, üçüncüde iyi olaylarına, dördüncüde parlak sonsuz bir ışığa girer. Eğer insan iyi değilse, cesedi bırakmayan ruhu, bir cin Sırat Köprüsü’nden geçirir. Onu fena bir kadın alır; fena söz, fena düşünce, fena olaylardan geçerek fena cinlerle karşılaşır. Diğer bir anlatıya göre de ölüler canlanıp ruhlarıyla birleşiyorlar. Hepsi, içinde kurşun kaynayan bir kazana atılıyor. İyi olanlara bu ılık süt gibi geliyor. Üç gün sonra hepsi oradan çıkarılıyor. Ölümsüzlük içkisi venliyor ve ölümsüz oluyorlar.

21. Robert Coopet, The Inquirer’s Text-Book, Being Substance of Thirteen Lectures on the Bible, Boston, Londra, 1846, s.l l l. Bu kitap, Tevrat ve İncil’i kısım kısım eleştiren 13 konferansı kapsıyor. Daha çiviyazılan yeni çözültneye başladığı ve tabletlerden, hele Sumer’den kimsenin haberi olmadığı bir zamanda yazılmış. Bugün Sumerlilerden geldiğini kanıtladığımız Tevra’taki birçok konunun, lsrailliler tarafından yazılmış olamayacağının ve bunlann başka bir dille yazılmış metinlerden alındığının öne sürülmesi çok ilginç ve ileri görüşlülük örneğidir.

Burada, “Tevrat’taki ilk beş kitap Musa tarafından yazılmış olamaz, çünkü o zaman henüz papirüs kullanılmıyor, ancak taşlar üzsrine yazılıyordu” deniyor. Ünlü Yahudi filozofu Spinoza’ya (16. yüzyıl) göre, Yahudileı’in Babil dönüşünden en az yüz yıl sonra bunlar yazılmış olmalıymış. Sayfa 111′de Tevrat’tabulunan Atasözleri kitabının Kral Süleyman’ın olamayacağı, bunlann Yahudilerden başka bir kavme ait deyimler koleksiyonu olduğu, Süleyman’ın adının ona eklendiğini yazıyor R. Cooper. Çünkü “Süleyman ın Meselleri” bölümünde, bap 25′nı ilk satırlannda, “Bunlar Süleyman’ın meselleridir, bunlan Yahuda Kralı Hizkia toplayıp yazdırmış” denmektedir. Halbuki bu kral, Süleyman dan 250 yıl sonra yaşamış. Bu kadar aradan sonra, yayım olmadığı halde nasıl bilmişler bnnların Süleyman’a ait olduğunu, diyor yazar.

Ayrıca bkz. Hayrullah Örs, Musa ve Yahudilik, İstanbul, 1966, s.241; S.N. Kramer, In the World of Sumer, An Autobiography, Detroit, 1986, s.225.

22. Kur’an’da Yusufun ikinci rüyası yazılı, birincisi yok. (Yusuf Suresi, ayet 4.)

23. Lagaş Kralı Gudea (İÖ 2250) Eninnu mabedinin yapılmasıyla ilgili 1400 satırı kapsayan iki silindir kitabe yazdırtmış. Bunda: Gudea mabedi yapmadan önce bir rüya görüyor. Rüyada, şahsi Tanrısı Ningişzida ufukta güneş gibi doğuyor. Yazı ve okulların koruyucusu Tanrıça Nidaba elinde gökte yazılanları kapsayan bir tablet tutuyor (Levh-i Mahfuz). Mimarlık Tanrısı Nindub da üzerinde yapılacak mabedin planı bulunan mavi taştan bir tableti gösteriyor. (The Sumerians, ş.138.) Tevrat Hezekiel 4:1-2′de mabet planına paralel, “Sen de Ademoğlu, kendine bir tuğla al ve onu önüne koy ve üzerine bir şehir çiz, Yeruşalim’i çiz!” deniyor.

28. Kur’an’da yaratılış ile ilgili diğer ayetler:  

Tevbe Suresi, ayet 3:

“Şüphesiz ki, sizin Rabbiniz gökleri ve yeri 6 günde yaratan, sonra da işleri idare ederek arşa yerleştirendir.”

Hûd Suresi, ayet 7:

“O, arşı su üzerinde iken gökleri ve yeri 6 günde yaratandır.”

Furkan Suresi, ayet 59; Secde Suresi, ayet 4: (iki ayet de aym)

“Gökleri ve yeri ve ikisinin arasındakileri 6 günde yaratan, sonra arşa yerleşen Rahmandır.”

Sâffât Suresi, ayet 11:

“Ey Muhammed! Allaha eşkoşanlara sor! Kendilerini yaratmak mı daha zordur, yoksa bizim yarattığımız gökleri yaratmak mı? Aslında biz kendilerini özlü çamurdan yaratmışızdır.”

Fussilet Sııresi, ayet 9, 11-12:

“Ey Muhammed! Size yeri iki günde yaratanı mı irıkâr ediyorsunuz ve ona eşkoşuyorsunuz?

“Sonra duman halinde bulunan göğe yöneldi ve ona ve yeryüzüne ‘isteyerek veya istemeyerek buyruğuma gelin’ dedi . İkisi de ‘isteyerek geldik’ dediler. Allah bunun üzerine 2 gün içinde 7 gök yaratü ve her göğün işini kendisine bildirdi. Yakın göğü ışıklarla donattık ve bozulmaktan korusduk.” (Burada hem Allah, hem üçüncü şahıs konuşuyor!)  

(Bu makale, Sn. Muazzez İlmiye Çığ’ın Kuran İncil ve Tevrat’ın Sumer’deki Kökeni adlı kitabından alınmıştır.)

Din anlatıları hakkında bazı sorular…

Şubat 22, 2010

SORULAR.. SORULAR..

1400 yaşında olmasına rağmen, bugünün ihtiyaçlarına da cevap verdiği ve bilim yanlısı olduğu iddia edilen Kuran’da şu sorularımın cevaplarını bulamadım..1) Yaratılış gerçek ise, Adem ve Havva hangi tarihte ve dünyanın neresinde yaratıldılar? Cennete hangi tarihte girdiler? Hangi tarihte cennetten kovuldular?2) Önce Adem mi yaratıldı, Havva mı? Aralarında ne kadar yaş farkı vardı?

3) Doğmadıklarına göre Havva ve Adem’in göbekleri varmıydı? (Hani, çamurdan mı, yoksa pıhtıdan mı yaratıldığı tartışma konusu olan ilk insan..)

4) Ya da hayali cennetten kovulmadan önce, cinsel organlari varmiydi?

5) Vardı ise ne için vardı? (madem ki cinsellik yasaktı?..)

6) Ya da Havva’nin göğüsleri varmıydı? (Çocuk emzirmeyecegine göre)? Yoksa bunlar cennetten kovulur kovulmaz mi olustular?

7)Ya da Adem ve Havva’nin hormonlari önceden var mıydı? Vardıysa, (testesteron, östrojen, prolaktin, oksitosin vs.)  ne amaçla vardı?

8)Havva, adet görüyor muydu?

9) Adem ile Havva’nın kıyafetleri nasıldı? Havva, başörtülü müydü, çarşaflı mı? Yoksa …? 

10)Eğer bunlar yok idiyse, nasıl oldu da birbirlerine cinsel arzu duydular?.. Var idiyse, bu arzudan dolayı neden cezalandırıldılar? 

Yani hem insanin beynine, ve bedenine cinsellikle ilgili her türlü mekanizmayi ve kimyasallığı koy, hem de cinselligi yasadiklarinda cezalandir. Adalet bu mudur?

10)Cennette yasak olduğu söylenen meyvenin adı neydi? Bu yasak meyve bugün dünyada yasak mı değil mi? Niye?

11) Ensest ilişki, günah mıdır, değil midir? (Adem ve Havva’nın çocukları nasıl çoğaldılar? Yoksa, dünya belli bir nüfusa ulaşıncaya kadar ana ve babalar Allah’ın verdiği bir özel formülle seks yapmadan çocuklarını çamurdan mı yapmaya devam ettiler?

12)Adem ile Havva ne kadar yaşadılar? Kaç yılında ve nerede öldüler? 

Ayrıca, Muhammed’in kendisinin Allah’ın-varsa eğer- elçisi olduğunu iddia ederek İslamiyet dinini ortaya çıkarması üzerine de şu sorular akla geliyor:

Eger siz Allah-varsa eğer- olsa idiniz:

1) Dünyadaki tüm insanlara hitap edecek bir kitap gönderecek olsanız, sadece Arapça dilini mi kullanırdınız? Yoksa, ne kadar dil varsa o kadar dilde hazırlamış olduğunuz kitapları mı gönderirdiniz? 

2) Dünyadaki tüm insanlara zaman zaman mesajlar iletmek isteseniz, bir aracı (elçi/peygamber) mi kullanırdınız yoksa doğrudan mı iletirdiniz?

3) Dünyadaki tüm insanlara en son dini göndermek isteseniz, sadece Arabistan’a bir elçi mi gönderirdiniz, yoksa dünyanın herbir yerine aynı anda aynı şeyleri anlatmak için birden çok elçiler mi gönderirdiniz? 

4) Dünyadaki tüm insanların iyi olmasını ve doğru yolu bulmasını mı isterdiniz? Eğer bu sorunun cevabı “evet” ise, onlara kötülüğü veren şeytana karışmadan, şeytanlığını yapmasına müsaade eder miydiniz? (Tavşana kaç, tazıya tut mu derdiniz?) Şeytanı yok etmez miydiniz?

6) Elçinizi görevlendirirken, kimsenin şahit olarak bulunmadığı bir mağarada mı görevi tebliğ ederdiniz? Sonra da herkesin bu elçiye inanmasını bekler miydiniz? 

Bu sorulara benim verdiğim cevaplar, benim Muhammed’in bahsettiği Allah’ın benim Allah’ım olabilecek kadar ileri düşünceli olduğunu göstermiyor.. Ve bu yüzden, Muhammed’in anlattıklarına inanmıyorum.

 | Cennet ve Kadın | İslamiyet Gerçekleri | Kuran ayetlerinden | Ademin cennetten kovulması |


Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.